ดูสินค้าในตะกร้า    แจ้งการชำระเงินออนไลน์   
  
   FICTION BOOK (17)
   WEBBOARD
สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 3
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 429
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 956,035
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
27 กันยายน 2563
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
  
10  11  12 
13  14  15  16  17  18  19 
20  21  22  23  24  25  26 
27  28  29  30       
             
  ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten )
❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH02 #สิ้นไร้เยื่อใย
[7 พฤษภาคม 2560 01:33 น.]จำนวนผู้เข้าชม 1427 คน
2


สิ้นไร้เยื่อใย

 


 
#พระชายาแทยง




“ท่านพ่อ.... ลูกก็บอกแล้วอย่างไรเล่าว่ามันเป็นเหตุเข้าใจผิดกัน หากชาวบ้านพวกนั้นไม่ด่วนสรุปความไปเองก็ไม่มีผู้ใดต้องเจ็บตัวเช่นนี้หรอก”


นายน้อยแห่งจวนตระกูลชองแก้ต่างกับผู้เป็นบิดาหลังจากถูกเค้นถามอย่างหนักเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ร่างบางต้องเล่าวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงต้นสายปลายเหตุที่พวกชาวบ้านเข้ามารุมทำร้ายบ่าวรับใช้หากแต่ไม่ยอมปริปากเล่าถึงเรื่องราวก่อนหน้านั้นเลยแม้สักเพียงคำเดียว ทำเอาท่านแม่ทัพเมืองหลวงขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจนักก่อนจะถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเครียดขึ้งจริงจัง


“เรื่องที่ชาวบ้านกล่าวหาว่ายองโฮทำร้ายเจ้าเพื่อหวังชิงทรัพย์อาจเป็นการเข้าใจผิดกันก็จริง แต่เรื่องที่เจ้ากับยองโฮวิวาทกันเสียงดัง ซ้ำร้ายตัวเจ้าเองยังบาดเจ็บนั้นคงไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดเป็นแน่.... จงบอกพ่อมาเดี๋ยวนี้ว่าเจ้ากับยองโฮมีเหตุผิดใจอันใดต่อกัน!


“ไม่มีขอรับ”


“ไม่มีหรือ?”  ผู้เป็นบิดาย้อนคำอย่างรู้ทัน ยิ่งมองสีหน้าหลุกหลิกมีพิรุธของบุตรชายก็ยิ่งแน่ใจว่าความจริงจะต้องมีตื้นลึกหนาบางมากกว่าที่ตนเองเห็น  “แทยง.... พ่อรู้จักนิสัยใจคอทั้งเจ้าและยองโฮดี หากไม่เกิดเหตุผิดใจกันแล้วมีหรือว่าคนอย่างยองโฮจะกล้าขึ้นเสียงดังใส่เจ้าต่อหน้าผู้อื่น?”


เมื่อถูกกดดันไม่หยุดหย่อน คุณชายแทยงก็ทำได้เพียงมองหาที่พึ่งก่อนจะโผเข้าหามารดาแล้วร้องขอความช่วยเหลือ


“ท่านแม่.... ช่วยลูกด้วยนะขอรับ ท่านพ่อเอาแต่ปักใจว่าเชื่อว่าลูกเป็นคนผิดอยู่ฝ่ายเดียว ขนาดเห็นลูกเจ็บตัวถึงเพียงนี้แล้วยังไม่นึกสงสารบ้างเลย”  


ลูกนกตัวน้อยซุกกายอยู่ในอ้อมอกคนเป็นแม่พลางส่งเสียงสั่นเครือน่าเวทนา ข้อเท้าผอมบางบวมเป่งกับผิวเนื้อขาวละเอียดซึ่งมีรอยขูดข่วนจากเศษดินเศษหินทำให้องค์ชายแจจุงสงสารลูกมากพออยู่แล้ว จึงไม่ลังเลที่จะโต้แย้งแม่ทัพชองให้เลิกคาดคั้นเอาความอันมิเกิดประโยชน์กับคุณชายแทยงเสียที


“น้องว่าท่านพี่เองก็ควรพอได้แล้ว.......”  


ผู้อยู่ในตำแหน่งเสมือนนายหญิงของจวนรีบเห็นพ้องด้วยกันกับแก้วตาดวงใจ เอ่ยปรามสวามีให้นึกตรองดูว่าควรแก่เหตุแล้วหรือที่จะว่ากล่าวแทยงรุนแรงด้วยเรื่องของเด็กรับใช้เพียงคนเดียว  


“ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด แต่ยองโฮก็มีฐานะเป็นเพียงบ่าว กลับมาโต้เถียงใช้กิริยาตีตนเสมอนายก็เป็นเรื่องไม่สมควรอยู่แล้ว ไหนจะยังเป็นต้นเหตุให้แทยงล้มจนถลอกปอกเปิกขาแพลงเช่นนี้ ท่านพี่ยังมีแก่ใจจะดุว่าลูกได้ลงคออีก”


“แจจุง เจ้านี่ก็ช่างยุยงส่งเสริมลูกเสียจริง.... แทยงกลายเป็นเด็กนิสัยเสีย เอาแต่ใจตัวเองจนเดือดร้อนถึงผู้อื่นก็เพราะมีเจ้าคอยให้ท้ายนี่ละ”


“น้องไม่รู้ละ แต่ท่านพี่จะต้องเลิกว่ากล่าวแทยงเพราะเรื่องของบ่าวรับใช้คนเดียวนี้เสียที.... มีอย่างที่ใดกัน ลูกในไส้เจ็บอยู่แท้ๆ ยังจะมาบีบคั้นเอาความทั้งที่ก็เห็นแจ้งอยู่ว่าลูกเราไม่ได้จะผิดอะไรมากมาย”


“แจจุง.........”  แม่ทัพชอง ยุนโฮขานชื่อภริยาหมายจะเตือนสติ หากก็ต้องพบเจอกับความดื้อรั้นไม่ต่างกันไม่ว่ากับคนแม่หรือคนลูก


“หากท่านพี่ยุนโฮอยากดุว่าหาคนผิดนักละก็ ท่านก็ตำหนิน้องที่อบรมสั่งสอนลูกไม่ดีก็แล้วกัน”


ได้ยินเช่นนั้น แม่ทัพใหญ่ก็ได้แต่ถอนใจด้วยความเอือมระอา ครั้นจะตำหนิองค์ชายแจจุงผู้เป็นคู่ชีวิตก็หาใช่เหตุไม่ ด้วยรู้ดีว่าอีกฝ่ายก็เดือดเนื้อร้อนใจเพราะรักแทยงไม่ต่างกัน จึงได้แต่ปล่อยให้สองแม่ลูกปลอบประโลมกันเองโดยหวังว่าองค์ชายแจจุงจะไม่หลงเข้าข้างลูกในไส้เสียจนลืมความถูกต้องไป


เมื่อบิดากลับออกไปแล้ว นายน้อยคนงามก็ยิ่งกอดมารดาแน่นเข้าอย่างนึกกลัวในท่าทีขึงขังราวกับไม่พอใจนั้น เจ็บกายก็นับว่าหนักหนามากพออยู่แล้ว หากยังจะต้องช้ำใจเพราะท่านพ่อไม่นึกเอ็นดูอีก เห็นที่ว่าคุณชายแทยงอาจจะต้องดื่มน้ำฟู่จื่อสำเร็จโทษตนเองเสียแล้วกระมัง


“ท่านแม่.... ท่านพ่อจะโกรธลูกหรือไม่ขอรับ?”


“ไม่ดอก ท่านพ่อเจ้าก็เป็นเช่นนี้แล.... เถรตรง ทื่อมะลื่อแข็งกระด้างตามอย่างชายชาตินักรบ แต่ลึกๆ แล้วก็ต้องเป็นห่วงเจ้าอยู่ไม่น้อย” 


องค์ชายแจจุงคลายอ้อมกอดแล้วจึงใช้ปลายนิ้วเหน็บเส้นผมยาวสลวยของบุตรชายซึ่งได้รับถ่ายทอดความงามจากตนเองแทบทุกกระเบียดนิ้วให้เรียบร้อย แม้น้ำเสียงที่ใช้พูดคุยจะไม่ดุดันเช่นแม่ทัพชอง หากก็ใช่ว่าจะปลอดโปร่งโล่งใจนักที่เห็นแทยงมีเรื่องมีราวจนกลับถึงบ้านมาในสภาพเยี่ยงนี้  


“ว่าแต่เจ้าเถิด แทยง.... แม่สั่งแล้วมิใช่หรือว่าให้เจ้าออกไปกับแทอิล แล้วเหตุใดคนที่อยู่กับเจ้าถึงกลายเป็นยองโฮไปได้?”


“ก็ลูก.............”


“อยากไปกับยองโฮมากกว่าสินะ?” ต่อให้แทยงจะไม่ยอมบอกความจริง แต่คนเป็นแม่ก็ย่อมรู้ดีว่าลูกของตนกำลังคิดอ่านประการใด  “แทยงเอ๋ย แม่บอกตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าให้เลิกคลุกคลีกับบ่าวไพร่ชายที่ไม่ได้เป็นเช่นเดียวกันกับเจ้า ผู้คนจะติฉินนินทาเอาได้ และท้ายที่สุดผลร้ายก็จะตกอยู่ที่ตัวเจ้าเองนะ”


“แต่ถึงอย่างไรลูกก็ไม่ใช่หญิง ใครเลยจะมาสนใจเรื่องทำนองนี้?”  


ไข่มุกล้ำค่าของตระกูลชองเอ่ยเสมือนไม่ยี่หระสนใจ แม้รูปร่างใบหน้าจะงดงามหยาดฟ้ามาดินปานเทพธิดาเพียงไหน อย่างไรเสียเพศกำเนิดของเขาก็เป็นชาย จารีตกฎเกณฑ์จึงไม่ได้เข้มงวดเหมือนอย่างธิดาขุนนางทั่วไป เขายังมีสิทธิ์ออกไปข้างนอก พูดคุยคบหากับใครก็ตามที่ตนเองพึงใจ ตราบใดที่ยังไม่ถูกกำหนดให้หมั้นหมายแต่งงาน


“เจ้าอายุสิบเจ็ดแล้วนะ แทยง”


“อีกไม่นานก็ต้องออกเรือนไปกับบุตรหลานเชื้อสายขุนนางด้วยกัน หรือไม่ก็องค์ชายองค์ไหนสักองค์ตามแต่ที่ท่านพ่อจะเลือกให้.... ลูกรู้แล้ว”  


ร่างบางพรูลมหายใจยาวเมื่อนึกถึงอนาคตอันใกล้ เข้าใจดีว่าบิดามารดาของตนกำลังกังวลด้วยเหตุอันใด.... คงเกรงว่าถ้ามีข่าวเสื่อมเสียแพร่สะพัดออกไปว่าตัวเขาสนิทสนมมีใจให้กับบ่าวรับใช้ต่ำต้อยแล้วบรรดาองค์ชายหรือคุณชายทั้งหลายจะพาลรังเกียจไม่ยอมส่งสาสน์มาขอหมั้นหมาย คราวนี้ไข่มุกแห่งเมืองหลวงก็คงได้กลายเป็นไข่ค้างคาวเน่าตายอยู่ในจวนเป็นแน่  


“ลูกมิได้สิ้นคิดถึงขนาดจะทำลายชื่อเสียงของตระกูลชองด้วยความรู้สึกชั่ววูบ..... เพียงแต่ว่าหากในวันหน้าลูกจะต้องใช้ชีวิตทั้งหมดที่เหลืออยู่กับสิ่งที่มิได้เลือกด้วยตนเอง ลูกก็แค่อยากมีความสุขที่สุดเท่าที่จะพอหาได้ก่อนที่วันนั้นจะดำเนินมาถึง...........”


คุณชายแทยงโปรดปรานบ่าวที่ชื่อ ซอ ยองโฮ เป็นพิเศษ.... คนในจวนถ้าไม่หูหนวกตาบอดก็ย่อมรู้ด้วยกันทั้งนั้น เพียงแต่ไม่พูดออกมาให้เอิกเกริกจนล่วงรู้ไปถึงคนภายนอก แน่นอนว่าองค์ชายแจจุงก็ทราบดี....


โอรสในอดีตพระราชามองหน้าลูกรักอย่างชั่งใจ จะว่าเป็นความสงสารก็ไม่ใช่เสียทีเดียวแต่จะว่าเป็นเรื่องน่ายินดีก็ไม่เชิง หากก็เชื่อว่าแทยงจะตระหนักได้ว่ามันคือความปรารถนาดีจากหัวอกคนเป็นพ่อแม่


“คราวแรก แม่ก็ตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อน รอจนกว่าเจ้าจะพร้อมแล้วจึงค่อยบอกให้รู้ แต่ปิดบังเอาไว้ก็คงไม่มีประโยชน์ สู้บอกให้เจ้าเตรียมใจเสียตั้งแต่เนิ่นๆ คงจะเป็นหนทางที่ดีกว่า............”


ดวงตาคู่งามช้อนขึ้นมองมารดาด้วยความสงสัยใคร่รู้ หัวใจของเขาพลันกระตุกแรงเพราะลางสังหรณ์ว่าจะเป็นข่าวอันไม่สู้ดี.... ทั้งที่ไม่ควรจะนึกกลัว ทว่า ความหวาดหวั่นกลับตรงเข้าปกคลุมห้วงสติ ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าบางสิ่งบางอย่างที่แสนสำคัญกำลังจะถูกพรากไป


อิสรภาพในการที่จะมอบหัวใจให้กับใครสักคนจะไม่มีอีกแล้ว....


“แม่กับพระสนมฮวาพินได้หารือกันมาสักพักแล้วว่าจะให้เจ้ากับองค์ชายฮันซล พระโอรสองค์โตของฝ่าบาทเป็นคู่หมายกัน” 


ฝ่ามือเรียวบางยังคงลูบไส้เรือนผมสีดำขลับของบุตรชาย พยายามบอกเล่าทุกสิ่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบเสมือนว่ามันไม่ใช่เหตุผิดแปลกที่ใครจะต้องตื่นตกใจ ถึงแม้ว่าลึกๆ แล้วองค์ชายแจจุงจะใจหายไม่น้อยที่อีกเพียงไม่กี่แรมเดือนก็จำจะต้องปล่อยแทยงให้ไปเป็นสมบัติของตระกูลอื่น  


“เดิมทีก็ตั้งใจว่าจะให้ฝ่าบาทพระราชทานงานสมรสให้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาถึง แต่ติดที่องค์ชายจองฮวานเพิ่งสิ้นพระชนม์เมื่อราตรีที่ผ่านมานี้เอง ราชสำนักจึงงดงานรื่นเริงมงคลเป็นหนึ่งร้อยวัน เรื่องของเจ้ากับองค์ชายฮันซลจึงถูกผัดผ่อนออกไปก่อนจนกว่าจะครบกำหนด”


ร่างเล็กก็มิได้ร้องไห้ฟูมฟายหรือปฏิเสธคัดค้านเสียงแข็งอย่างดื้อรั้นเอาแต่ใจดังที่ผู้เป็นมารดากังวล หากเพียงพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงยอมรับแต่โดยดีก่อนที่ใบหน้างามล้ำจะปรากฏรอยยิ้มแสนเศร้า หลังจากถอนใจเบาๆ คล้ายปลงตกได้แล้วจึงเอ่ยถามถึงชายซึ่งถูกกำหนดให้เป็นคู่หมาย


“ทำไมถึงเป็นองค์ชายฮันซลเล่าขอรับ?”


“เจ้าจอมลี แม่บุญธรรมของเจ้าเคยได้ฝากฝังเรื่องการหมั้นหมายเอาไว้กับพระสนมฮวาพิน พระนางทรงเอ็นดูเจ้ามากและมีรับสั่งถามถึงมาหลายคราแล้ว.... องค์ชายฮันซลเพิ่งครบยี่สิบเอ็ดชันษาเมื่อต้นปีที่ผ่านมา อุปนิสัยสงบนิ่งเยือกเย็น ฉลาดเฉลียวแต่ก็มิได้ทะนงตัวหรือถือพระองค์ว่าเป็นโอรสองค์โตของพระราชา เมื่อแต่งกันแล้วก็น่าจะเป็นที่พึ่งพิงให้เจ้าได้ ท่านพ่อกับแม่เองก็เห็นพ้องสมควรกับการนี้ด้วยเช่นกัน”


“แล้วองค์ชายฮันซลทรงโปรดลูกด้วยหรือ?”


“องค์ชายทอดพระเนตรเห็นรูปวาดของเจ้าแล้ว แม้จะยังมิได้ตรัสว่าโปรด แต่ก็หาได้ทรงมีท่าทีรังเกียจไม่เต็มพระทัยไม่”  


องค์ชายแจจุงมิอาจบอกได้เลยว่าเด็กน้อยตรงหน้ากำลังโศกเศร้าเสียใจหรือไม่ ในยามปกติหากแทยงรู้สึกนึกคิดอย่างไรก็ไม่เคยรั้งรอที่จะบอกความต้องการของตนให้ผู้อื่นรับรู้ เพลานี้จึงถือเป็นความเงียบงันที่น่ากลัวเหลือเกินสำหรับคนเป็นแม่.... ถึงรู้ดีว่าหัวใจของลูกรักผู้ติดอยู่กับผู้ใด ทว่า ความแตกต่างในฐานะชนชั้นและจารีตธรรมเนียมที่บรรพบุรุษสืบทอดต่อกันมาก็หาใช่สิ่งที่จะฝ่าฝืนละเมิดได้ไม่ ดังเช่นคำกล่าวที่ว่ายิ่งสูงก็ยิ่งหนาว ยิ่งฐานันดรศักดิ์สูงมากเท่าใด อิสรภาพที่มีก็ย่อมถูกจำกัดตีกรอบให้แคบลงเท่านั้น....


“แม่รู้ดีว่าเรื่องนี้อาจทำให้เจ้ารู้สึกผิดหวัง แต่เจ้าเกิดมาเป็นเหมือนกับแม่ ถึงกายเนื้อจะเป็นชายหากก็มีสิ่งที่สามารถให้กำเนิดบุตรได้อยู่ภายใน.... หากว่าเจ้าเกิดมาเป็นลูกชาวบ้านสามัญก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สวรรค์เป็นผู้กำหนดให้เจ้าเป็นลูกของพ่อกับแม่ หน้าที่ของเจ้าจึงเป็นสิ่งที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้”


ลี แทยงพยักหน้ารับรู้อีกหน.... ใช่ว่าเขาจะไม่เคยได้ยินธรรมเนียมปฏิบัติเกี่ยวกับเด็กชายที่เกิดมาพร้อมกับคุณสมบัติการให้กำเนิดทายาทอย่างสตรีเพศมาก่อน


หากเป็นสามัญชนจะถูกบังคับให้ใช้ชีวิตอย่างเด็กชายทั่วไป ไม่มีข้อห้ามในการใช้ชีวิตร่วมกับภรรยา แต่ห้ามมิให้มีการสมรสอย่างเปิดเผยกับเพศเดียวกันและห้ามมิให้ตั้งครรภ์คลอดทารกออกมาเป็นอันขาด


แต่ถ้าหากเป็นบุตรหลานขุนนางตั้งแต่ขั้นเจ็ดขึ้นไปหรือมีเชื้อสายราชนิกูลแม้เพียงเศษเสี้ยว ความผิดปกตินี้จะต้องถูกรายงานให้ราชสำนักทราบ แม้จะตั้งครรภ์ได้ค่อนข้างยาก หากเพราะทารกที่เกิดจากมารดาซึ่งเป็นชายนั้นย่อมจะออกมาเป็นเพศชายอย่างแน่นอน.... ด้วยเหตุนี้ เด็กชายที่มีคุณสมบัติในการให้กำเนิดจึงถูกสงวนเอาไว้สำหรับชนชั้นสูงของเมืองฮันยางเท่านั้น อาจเป็นองค์ชายหรือขุนนางที่มีความดีความชอบต่อแผ่นดิน โดยพระราชาจะเป็นผู้พระราชทานอนุญาตให้มีการสมรสตามแต่พระองค์จะทรงเห็นควร


โทษทัณฑ์สำหรับการฝ่าฝืนนั้นเทียบเท่าได้กับนางในที่คบชู้สู่ชาย คือต้องถูกจับกรอกยาพิษให้ตายอย่างน่าเวทนา....


ด้วยเหตุนี้ คุณชายแทยงจึงเข้าใจดีว่าเรื่องของตนกับบ่าวรับใช้ ซอ ยองโฮนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลย ต่อให้ยองโฮไม่มีรังเกียจเขาแต่ครั้นจะให้ฝ่าบาททรงอนุญาตและพระราชทานงานสมรสให้นั้นก็ยิ่งกว่าวาดวิมานในอากาศเสียอีก
 


ผิดหรือที่เขาเกิดมาเป็นชาย?
ผิดหรือที่เขาเกิดมาพิกลพิการผิดแปลกไปจากผู้อื่น?
หรือผิดที่เขาเกิดมาเป็นไข่มุกแห่งเมืองหลวง เป็นทายาทเป็นคนเดียวของตระกูลชองกันนะ?


“แม่ให้ในสิ่งที่เจ้าต้องการไม่ได้ก็จริง แต่อย่างน้อยก็ขอให้เจ้าได้มีคู่ครองที่ดี เหมือนเช่นที่แม่มีท่านพ่อของเจ้านะ.... แทยง”


.


.
คู่ครองที่ดีแต่มิอาจทำให้หัวใจถูกเติมเต็มด้วยความรัก ก็ไม่รู้ว่าจะมีไปเพื่อเหตุอันใด
หรือเขาควรจะละทิ้งหัวใจกับความรักไปเสีย แล้วมีคู่ครองที่เหมาะสมกันด้วยเกียรติและฐานันดร เป็นที่เชิดหน้าชูตาให้กับท่านพ่อและท่านแม่ ตอบแทนพระคุณท่านด้วยการส่งเสริมชื่อเสียงวงศ์ตระกูล เป็นพระชายาที่งดงามและน่ารักขององค์ชายฮันซลไปตราบจนชั่วชีวิต


.


.


เพียงแค่คิด ข้างในอกก็ปวดแสบปวดร้อนเหลือเกินแล้ว....


.


.


“ตายแล้ว คุณชาย.... ยังเจ็บอยู่แท้ๆ ทำไมถึงเดินมาเรือนนี้ด้วยตัวเองเล่าเจ้าคะ ต้องการสิ่งใดก็เรียกหาบ่าวให้ไปรับใช้ก็ได้!?”


สาวใช้คนสนิทร้องอุทานเสียยกใหญ่เมื่อเห็นนายน้อยเดินกระย่องกระแย่งเข้ามาในเรือนด้านหลังซึ่งเป็นโรงครัวและที่อยู่อาศัยของบ่าวไพร่ ฮเยรินรีบตรงเข้ามาประคองร่างบางก่อนที่จะล้มลงแล้วได้แผลเพิ่มขึ้นอีก ทว่า คุณชายแทยงกลับยกมือห้ามเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้อง


“ไม่เป็นไรดอก ฮเยริน.... ข้าเพียงแค่รู้สึกเบื่อขึ้นมา อยากลุกเดินไปไหนมาไหนเองบ้าง”


“แล้วคุณชายแทยงต้องการสิ่งใดหรือเจ้าคะ หากเป็นขนมแป้งถั่วของโปรดละก็ บ่าวกำลังจะยกไปให้ที่เรือนใหญ่เดี๋ยวนี้เองเจ้าค่ะ”  หญิงสาวชี้ให้ดูสำรับหวานในถาดไม้สลักลวดลายซึ่งกำลังจะถูกยกออกไปพร้อมน้ำชา หากนั่นก็ยังมิใช่สิ่งที่ทำให้ ลี แทยง ต้องลำบากลำบนออกเดินมาถึงเรือนบ่าวด้วยตนเอง


ขนมเอาไว้ทีหลัง แต่เจ้าช่วยหยิบยาที่ใช้ทาแก้ฟกช้ำให้ข้าหน่อยสิ.... ข้าไม่รู้ว่าอันไหนเป็นอันไหน ครั้นจะหยิบเองก็หยิบไม่ถูก”


ฮเยรินทำสีหน้างุนงงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ขัดความประสงค์ของผู้เป็นนาย


“อันนี้เจ้าค่ะ ยาแก้ฟกช้ำขนานดีที่ได้มาจากท่านหมอหลวง.... หากเป็นสมุนไพรกับหยูกยาสำหรับท่านแม่ทัพชอง นายท่านแจจุงกับของคุณชายแทยง ท่านป้าอึนจีจะเก็บแยกเอาไว้ไม่ให้ปะปนกับของพวกบ่าวเจ้าค่ะ”


สมุนไพรในขวดกระเบื้องจีนถูกส่งให้นายน้อยของจวนอย่างระมัดระวัง ด้วยเพราะเคยถูกกำชับมาว่าโอสถที่องค์ชายแจจุงได้เป็นของกำนัลจากท่านหมอหลวงนั้นราคาแพงมากและซื้อหาได้ยากนัก หลังจากอธิบายวิธีการใช้พอสังเขปแล้ว คุณชายแทยงก็ดูจะอารมณ์เบิกบานขึ้น รอยยิ้มน่าเอ็นดูประดับวงหน้าจิ้มลิ้มละม้ายตุ๊กตาพาลให้นางใจชื้นขึ้นตามไปด้วย


“ขอบใจมากนะ.... ขนมแป้งถั่วนั่นเจ้าก็ยกไปไว้ที่ห้องข้าเลยก็แล้วกัน จะแบ่งไว้กินเองสักหลายๆ ชิ้นก็ได้ ข้ายกให้”


 
แม้จะยังปวดระบมข้อเท้าแต่ร่างผอมบางก็พยายามก้าวเดินไปตามระเบียงไม้ซึ่งตนเองไม่คุ้นเคยนัก เพราะน้อยครั้งที่คุณชายแทยงจะเข้ามาเรือนของบ่าวรับใช้ยกเว้นเสียแต่ว่าจะติดตามท่านแม่มาตรวจดูแลงานในโรงครัว.... มือข้างหนึ่งถือขวดยาที่ฮเยรินอุตส่าห์หยิบให้ไว้มั่น อีกมือหนึ่งคลำไปตามกำแพงเพื่อช่วยพยุงร่างให้เดินเหินได้สะดวกขึ้น เท่าที่เคยรู้ ห้องนอนของยองโฮอยู่ห่างออกไปอีกไม่ไกล เพียงแค่เดินเลี้ยวไปทางซ้ายอีกนิดก็จะถึงแล้ว


หลังกลับเข้ามาในจวน คุณชายแทยงก็ยังไม่ได้พูดคุยกับยองโฮอีกเลยแม้สักเพียงคำเดียว.... ต่อให้ท่านพ่อท่านแม่จะดุว่าหรือสั่งห้ามด้วยเห็นว่าไม่สมควร คนที่ใกล้จะมีคู่หมั้นคู่หมายเป็นถึงองค์ชายเช่นเขาต้องสงวนกิริยาไม่สุงสิงเจรจากับบ่าวรับใช้ชายคนใดอีก หากเพราะเขาคนนั้นคือยองโฮ.... เพียงแค่เอายาไปแบ่งปันให้ แสดงความปรารถนาดีและทดแทนคำขอโทษที่ใช้วาจาก้าวล่วงก็คงไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายกระมัง....?


ยิ่งเข้าใกล้จุดหมายมากเท่าไร หัวใจไม่รักดีก็ยิ่งไหวตัวรุนแรงจนร่างน้อยต้องยกมือขึ้นมากุมมันเอาไว้ให้อยู่นิ่ง เสียงตึกตักโครมครามดังลั่นอยู่ภายในโสตประสาททำเอาช่องท้องบิดมวนไปหมด


ก่อนที่ทุกสิ่งจะหยุดชะงักค้างเมื่อนายน้อยแห่งจวนตระกูลชองได้ยินเสียงสนทนาระหว่างคนสองคนดังลอดออกมาจากช่องประตู....
 


“ข้าก็บอกเจ้าตั้งหลายหนแล้วนะ ยองโฮ ว่าอย่าทำให้คุณชายขุ่นเคืองใจโดยใช่เหตุ.... ครั้งนี้ยังดีว่าแค่มีปากเสียงกันแล้วคุณชายก็พลาดลื่นล้มไปเอง แต่ถ้าเจ้าถูกเนื้อต้องตัวคุณชายแล้วท่านเกิดเจ็บขึ้นมาจริงๆ เจ้ามีกี่หัวก็คงไม่พอให้ท่านแม่ทัพตัดชดใช้ความผิดเป็นแน่!


“หากท่านแม่ทัพนึกอยากตัดหัวข้าจริง ข้าก็คงตายไปนานแล้ว”


“ฟังพูดเข้า เจ้านี่เหลือเกินจริงๆ!”  
 


แทยงจำได้ดี.... คนที่อยู่ในห้องกับยองโฮเวลานี้คือแทอิล


ลมหายใจที่เคยผ่านเข้าออกไหลเวียนในร่างกายค่อยๆ แผ่วลง เช่นเดียวกับก้อนเนื้อในอกซ้ายซึ่งส่งสัญญาณสงบนิ่งแทบไม่ไหวติง....
 


“แล้วสร้อยข้อมือหินนี้คืออะไร? เจ้าได้มาจากที่ไหนหรือ.... เมื่อเช้าข้ายังไม่เห็นเจ้าใส่เลยนี่นา?”


“คุณชายแทยงให้ข้ามา.... บอกว่าเป็นหินพระจันทร์ จะมีพลังอำนาจลึกลับช่วยให้ผู้สวมใส่ได้สมปรารถนาในทุกเรื่อง”


“ดูท่าทางน่าจะราคาแพงไม่น้อยเชียว.... คุณชายแทยงอุตส่าห์ชอบเจ้าถึงเพียงนี้ เจ้าก็ยิ่งน่าจะทำดีตอบแทนน้ำใจของคุณชายให้มากๆ รู้ไหม?”


“เจ้าถอดออกให้ข้าหน่อยสิ แทอิล”


“ยองโฮ..........”


“คุณชายแทยงยัดเยียดใส่ให้ข้าทั้งที่ไม่อยากได้ ให้เจ้าเป็นคนช่วยถอดออกให้นั่นละดีแล้ว”


“เจ้าทำเช่นนี้มันไม่ถูกต้องเลยนะ ยองโฮ”


“สักวันหนึ่งมันก็จะถูกต้องไปเอง.......” 
 


ห้วงความคิดยังมิทันประมวลผลได้ว่าความถูกต้องที่ยองโฮกำลังหมายถึงนั้นคือสิ่งใด เพราะคุณชายแทยงรู้เพียงแค่สิ่งที่ตนเองยึดมั่นถือมั่นมาโดยตลอดว่าถ้าหากเขาไม่มีวันได้ครองรักกับยองโฮ แทอิลก็จะไม่มีวันได้เช่นกัน.... สามัญชนที่เป็นชายห้ามสมรสกินอยู่ด้วยกัน หากพลาดพลั้งตั้งครรภ์ ทารกในท้องแม่ก็จะต้องถูกกำจัดด้วยการให้กินยาที่ต้มจากดอกหงฮัว หรือถ้าคลอดออกมาแล้วก็จะถูกจับโยนลงแม่น้ำ


แล้วจะยังมีความถูกต้องอันใดให้พวกเจ้าทั้งสอง.... รักกัน!?
 


“ข้าเคยบอกแล้วมิใช่หรือว่าข้าไม่คิดจะอยู่ที่จวนท่านแม่ทัพชองตลอดไป และเมื่อใดก็ตามที่ข้าไปจากที่นี่ ข้าจะพาเจ้าติดตามไปด้วยกัน.... ต่อให้ไม่มีหินพระจันทร์ของคุณชายแทยง ความปรารถนาของข้าก็จะต้องกลายเป็นความจริงไม่ช้าก็เร็ว”


“คนที่ข้าห่วงใยความรู้สึกและอยากให้อยู่เคียงข้างกันในยามนี้ก็มีเพียงเจ้าคนเดียวนะ.... แทอิล”
 


ลี แทยงหลับตาลง สูดลมหายใจลึกเข้าเฮือกหนึ่ง ยามเมื่อลืมตาขึ้นอีกคราก็พยายามพาร่างโซซัดโซเซของตนเดินออกมาจากเรือนบ่าวรับใช้อย่างเงียบเชียบ ขวดกระเบื้องใส่ยาถูกโยนทิ้งหายไปในสวนอันกว้างใหญ่.... อย่างน้อยก็ไม่มีผู้ใดเห็นว่าเขายืนอยู่ตรงนี้ ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเขาได้ยินทุกถ้อยคำที่ยองโฮกับแทอิลพูดคุยกัน ไม่มีผู้ใดรู้ว่ายองโฮกำลังคิดจะจากไปอย่างสิ้นไร้เยื่อใยอาลัยอาวรณ์


และจะไม่มีผู้ใดรู้ว่าในค่ำคืนนั้น คุณชายแทยงร่ำไห้ปานจะขาดใจอยู่เพียงลำพังท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บเพราะหิมะได้ตกทับถมลงมาอีกระลอก


จะต้องไม่มีผู้ใดล่วงรู้ทั้งสิ้น....

 
 ❉❉❉❉❉❉❉❉
 
“องค์ชาย.... อย่าทรงเดินเร็วนักสิ รอกระหม่อมด้วย!”


เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งวิ่งกระหืดกระหอบตามหลังผู้เป็นนายมา ปากก็ร้องเรียกเสียงหลงด้วยความที่อีกฝ่ายเดินลัดเลาะรวดเร็วจนเกินกว่าที่เขาจะจับได้ไล่ทัน เพราะความเหน็ดเหนื่อยจึงลืมเลือนสิ่งที่ท่องจำกันมาเป็นอย่างดีจนหมดสิ้น กลายเป็นพลั้งปากออกไปโดยไม่ตั้งใจจนเดือดร้อนให้คนที่อยู่ด้านหน้าต้องหันมาเอ็ดคำใหญ่


“ชู่ว ซือเฉิง! ข้าบอกเจ้าตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าเวลาอยู่นอกวังอย่าเรียกว่าองค์ชาย.... ถ้าเรื่องถึงพระเนตรพระกรรณเสด็จแม่ว่าข้าแอบหนีออกมาละก็ ข้าจะสั่งโบยเจ้าเสียให้เข็ดเชียว!” 


องค์ชายแจฮยอนรับสั่งขู่เข็ญใส่มหาดเล็กคนสนิท ทำเอาซือเฉิงหน้าเสียรีบตบปากตัวเองพัลวัน เมื่อตั้งสติกันได้แล้วว่าพวกตนกำลังอยู่ในย่านการค้าใจกลางเมืองฮันยาง เสียงทุ้มจึงเอ่ยถามขึ้นเพื่อทดสอบให้แน่ใจ  


“ไหนเจ้าลองพูดอีกทีสิว่าข้าคือผู้ใด”


“องค์ชาย เอ๊ย! ท่านคือ จ้ายเสวียน บุตรชายคหบดีเลื่องชื่อจากแว่นแคว้นแผ่นดินใหญ่.... เดินทางมาเมืองฮันยางเพื่อหาซื้อโสมแดง หยกขาวและอัญมณีเพื่อนำกลับไปค้าขายตามวิสัยพ่อค้า หากพลาดพลั้งสร้างเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจแก่ผู้ใดก็ไม่ต้องตามหาให้เสียแรง เพราะท่านจ้ายเสวียนจะพักอาศัยอยู่ที่เมืองฮันยางอีกเพียงแค่ราตรีเดียว”


“ดีมาก ต่งซือเฉิง.... เจ้าคือสหายรักของข้า!”


          องค์ชายสามในพระสนมควีพินผู้โด่งดังในด้านรูปงามและความเจ้าสำราญชอบเที่ยวเล่นอยู่เป็นนิจคว้าคอมหาดเล็กมากอดอย่างสหายสนิท.... แม้จะอยู่ในฉลองพระองค์อย่างสามัญชนแต่ใบหน้าอันหล่อเหลาหมดจดก็ยังเป็นที่ต้องตาต้องใจของบรรดาหญิงสาวในเมือง เรียกได้ว่าไม่ว่าจะเดินไปที่ใดก็มักได้ยินเสียงโจษจันเซ็งแซ่ตามติดมาเป็นระยะ


          “ซือเฉิง ข้าว่าย่านนี้ชักจะมีคนเยอะเกินไปแล้ว.... เห็นทีเราคงจะต้องลี้ภัยไปที่อื่น มิเช่นนั้นข้าคงได้ถูกลากตัวกลับตำหนักตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดิน”


          “แล้วท่านจ้ายเสวียนจะเสด็จ เอ๊ย! จะไปที่ใดเล่าขอรับ?”


          “ก็ต้องเป็นที่ที่สตรีตามไปไม่ได้น่ะสิ”


          ซือเฉิงได้แต่ปั้นหน้าสงสัยด้วยเพราะคิดตามไม่ทัน ต้องรอให้ผู้เป็นนายบอกเฉลยสถานเดียว


          “ก็หอนางรำอย่างไรเล่า.... ตามข้ามาสหาย จงอย่าได้ชักช้าจนเสียการ!”


         
 
          “ท่านจ้ายเสวียน.......ข้าว่าแบบนี้คงไม่ดีกระมังขอรับ.........”


          ต่งซือเฉิงปั้นสีหน้าพรั่นพรึงยามเมื่อถูกเจ้านายลากลู่ถูกังมาจนถึงอาคารสีเลือดนกซึ่งตั้งโดดเด่นอยู่ตรงสุดมุมถนนสายหลักของเมืองฮันยาง ด้านนอกประดับด้วยเถาดอกเหมยกุ้ยและเหลียนฮวากับแผ่นป้ายตัวอักษรสีทองอร่าม ที่แห่งนี้เสมือนเป็นอีกโลกหนึ่งอันมีแต่บุรุษเพศเดินเข้าออกกันขวักไขว่ แม้จะแลดูครึกครื้นรื่นรมย์หากก็มิอาจทำให้มหาดเล็กหนุ่มหมดความวิตกกังวลไปได้


          ผิดกับองค์ชายสามที่ดูท่าทางจะสนุกสนานกับการปลอมตัวลูกเศรษฐีจอมเสเพลเป็นอย่างยิ่ง....


          “หอนางรำย่อมมีหญิงงาม มีอาหารดี มีสุรารสเลิศ.... ครบสามสิ่งที่เป็นยอดปรารถนาของบุรุษทั้งแผ่นดินแล้วตรงไหนที่เจ้าว่าไม่ดี?”


          “แต่พระสนมคงจะไม่พอพระทัยหากทรงทราบ...........”


          “โธ่เอ๋ย ซือเฉิง.... นี่ข้าอุตส่าห์มุดรั้วกำแพงวังหลวงออกมาเพื่อหาความสุขสำราญใจนะ ใจคอเจ้าจะให้ข้าเสี่ยงเป็นเสียงตายหนีเสด็จแม่มาไหว้พระในอารามบนเขางั้นหรือ?” 


องค์ชายแจฮยอนยังคงมุ่งมั่นอยู่กับการหนีเที่ยว เนื่องด้วยภายในวังหลวงนั้นเต็มไปด้วยบรรยากาศของการไว้ทุกข์อันแสนน่าหดหู่ กระทั่งสำรับเครื่องเสวยที่จัดส่งไปยังตำหนักต่างๆ ก็มีแต่ผักหญ้าและเต้าหู้เพราะมหสีฮโยชอลมีรับสั่งให้งดเนื้อสัตว์เพื่อถวายบุญแก่พระโอรสที่ด่วนจากไป แม้ซือเฉิงจะทำหน้าเหมือนโดนบังคับให้กลืนของขม วันนี้พระองค์ก็จะต้องเสวยเนื้อแกล้มเหล้าเคล้านารีให้จงได้  


“ไม่เข้าถ้ำเสือก็คงไม่มีวันรู้ว่าเสือหน้าตาเป็นเช่นไร.... ไปๆ วันนี้ข้าจะยอมเสียสักสิบตำลึงให้เจ้าได้เป็นชายสมชายกับเขาเสียที!”
          
“หอนางรำฮวางจินยียินดีต้อนรับนายท่านเจ้าค่ะ”
          
เพียงแค่ก้าวเท้าผ่านพ้นเขตประตู หญิงสาวหน้าตาสะสวยในเครื่องแต่งกายสีสันฉูดฉาดก็เอ่ยต้อนรับ แต่ละนางเกล้าผมสูงประดับปิ่นเงินและพวงดอกไม้ห้อยเป็นที่น่าชมยิ่งนัก หนึ่งในนั้นที่ดูอาวุโสที่สุดยอบกายลงคำนับก่อนจะแนะนำตัวให้ชายต่างถิ่นได้รู้จักชื่อเสียงเรียงนาม
          
“ข้าชื่อฮวางจินยี เป็นเจ้าของหอนางรำแห่งนี้.... ไม่ทราบว่าใต้เท้าทั้งสองมาจากที่ใดกัน ข้ามิคุ้นว่าเคยพบหน้าท่านมาก่อนเลย?”
          
“ข้าชื่อซือเฉิง.....ต่งซือเฉิง มาจากแผ่นดินใหญ่.......”  


ข้ารับใช้บอกกล่าวนามของตนเองก่อน แล้วจึงหันไปมองนายเหนือหัวซึ่งยืนยิ้มหว่านเสน่ห์อยู่ด้านหลังอย่างมิใคร่แน่ใจ ซือเฉิงกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดหวั่น แต่แล้วเขาก็จำต้องรวบรวมสติท่องบทละครปิดบังฐานะซึ่งตระเตรียมมาให้อีกฝ่ายฟัง  


“ละ....แล้ว.....ท่านผู้นี้ก็คือคุณชายจ้ายเสวียน เป็นบุตรชายคหบดีผู้โด่งดังซึ่งแม่นางคงจะไม่รู้จักเป็นแน่แท้ เราทั้งสองมาเมืองฮันยางก็เพื่อหาซื้อโสมแดง หยกขาวและอัญมณีเพื่อนำกลับไปค้าขายตามวิสัยพ่อค้า หากพลาดพลั้งสร้างเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจแก่ผู้ใดก็ไม่ต้องตามหาให้เสียแรง เพราะท่านจ้ายเสวียนจะพักอาศัยอยู่ที่นี่อีกเพียงแค่ราตรีเดียว”
          
ครั้นพอให้ท่องก็ดันทะเล่อทะล่าท่องออกไปจนหมดเปลือก ทำเอาผู้เป็นนายอยากจะยกมือขึ้นตบศีรษะซือเฉิงต่อหน้าคนอื่นเสียเหลือเกิน ในขณะที่แม่นางฮวางยกชายแขนเสื้อขึ้นปิดรอยกลั้นยิ้มก่อนจะตอบกลับมาอย่างรู้ทัน
          
“เช่นนั้นเองหรือเจ้าคะ?”
         
“ข้ากับซือเฉิงเหนื่อยล้าจากการควบคุมคนงานลำเลียงสินค้าขึ้นเรือมาทั้งวัน อยากจะได้สุราสักไหและกับแกล้มดีๆ พร้อมทั้งหญิงนางรำช่างเอาใจมาอยู่เป็นเพื่อนคุยผ่อนคลายสักคน มิทราบว่าแม่นางจะขัดข้องหรือไม่?”
          
เมื่อใช้งานมหาดเล็กแล้วไม่ได้ความ องค์ชายสามจึงออกโรงแจ้งความประสงค์กับหญิงสาวด้วยตัวเอง แน่นอนว่าด้วยรูปร่างหน้าตา ผิวพรรณและเสื้อผ้า รวมถึงลักษณะท่าทางผู้ลากมากดีที่ได้มาอย่างเต็มเปี่ยมจากพระสนมควีพิน ย่อมไม่มีทางที่แม่นางฮวางหรือหญิงใดจะกีดกันรังเกียจ
          
“หอนางรำของข้าต้อนรับผู้คนมากมาย ไม่ว่าจะเป็นองค์ชาย ขุนนาง พ่อค้า หรือแม้แต่คนธรรมดาที่ต้องการความสำราญใจ.... ข้าย่อมไม่ขัดความต้องการของคุณชายอยู่แล้ว” 


ฮวางจินยีผายมือเชื้อเชิญให้เศรษฐีหนุ่มจากต่างแคว้นเข้าไปยังด้านใน โดยเลือกชุดที่นั่งโอ่อ่าหรูหราที่สุดให้พวกเขาทั้งสอง 


“เชิญพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ ข้าจะให้นางรำที่งามที่สุดของเราออกมาให้การรับรองท่านเอง”
 
          


ด้วยความเอาแต่พระทัย องค์ชายแจฮยอนจึงได้ทุกสิ่งสมดังพระทัย....
          
สำรับที่จัดวางอยู่ตรงหน้าล้วนเรียกน้ำย่อยในท้องให้ทำงานได้ดีนัก ไม่ว่าจะเป็นเนื้อเป็ดตุ๋นเครื่องยา น้ำแกงเนื้อ ซี่โครงหมูตุ้มพุทรา อีกทั้งยังมีของกินเล่นทำจากแป้งทั้งคาวและหวานวางแน่นขนัดเต็มโต๊ะ แตกต่างจากเครื่องเสวยที่จืดชืดทั้งรสชาติและหน้าตาในวังหลวงเป็นไหนๆ.... อีกทั้งยังมีสิ่งเจริญตาเจริญใจซึ่งช่วยให้อาหารมื้อนี้เพลิดเพลินมากยิ่งขึ้นไปอีก
          
“ข้ามีชื่อว่าอี้หยาง.... นายแม่จินยีให้ข้ามาปรนนิบัติรับใช้คุณชายทั้งสอง ขอท่านได้โปรดเมตตาเอ็นดูอี้หยางด้วยนะเจ้าคะ”
          
ร่างอรชรในชุดนางรำสีฟ้าสดใสตรงเข้ามาคำนับชายหนุ่มแบบไม่เป็นทางการ ดวงตาเรียวรีรับกับใบหน้าขาวจัดซึ่งตกแต่งประทินโฉมมาเป็นอย่างดี ริมฝีปากสีชาดยกยิ้มพลางเอื้อนเอ่ยเสียงหวานอย่างมีจริตจะก้าน
          
“นายแม่บอกว่าคุณชายจ้ายเสวียนและคุณชายซือเฉิงเป็นพ่อค้ามาจากแผ่นดินใหญ่.... ไม่ทราบว่าท่านมาจากแคว้นใดหรือเจ้าคะ?”
          
“พวกข้ามาจากเมืองหลวงน่ะ”      


“ท่านเป็นชาวฉางอันนี่เอง มิน่าเล่า ถึงได้ดูท่าทางภูมิฐานสมเป็นพ่อค้าใหญ่ในเมือง.... อี้หยางมาจากมณฑลจี้หลินทางเหนือเจ้าค่ะ แต่ก็มาอยู่ฮันยางได้หลายปีแล้ว”
          
แม้จะพูดคุยกับแขกทั้งคู่ หากสายตาแพรวพราวของหญิงนางรำกลับจับจ้องไปยังองค์ชายแจฮยอนเพียงผู้เดียวอย่างเห็นได้ชัด....  อี้หยางเบียดตัวเข้ามานั่งแทรกตรงกลางระหว่างชายหนุ่มทั้งสอง เจตนาค่อนไปทางกระแซะซุกซบคุณชายจ้ายเสวียนซึ่งรูปงามและแลดูร่ำรวยกว่า
          
“เช่นนั้นเจ้าก็คงคิดถึงบ้านมากสินะ?”  เมื่อแม่นางเต็มใจให้ท่า องค์ชายสามผู้เลื่องชื่อช่ำชองในด้านความเจ้าชู้ก็ไม่ปฏิเสธ ท่อนแขนแกร่งโอบร่างอ้อนแอ้นให้เข้ามาแนบชิดพลางเอ่ยถามชวนคุยสร้างความสนิทสนมไปตามประสา
         
“ก็มีบ้างเจ้าค่ะ” 


ดวงหน้างามแสร้งยิ้มเอียงอาย หากในใจนั้นกระหยิ่มยิ้มย่องด้วยนึกว่าคุณชายจ้ายเสวียนมีท่าทีว่าจะหลงเสน่ห์มารยาตนเองเข้าแล้ว ก่อนจะหยิบขวดกระเบื้องขาวมารินสุราให้ 


“แต่ก็มีนายท่านจากแผ่นดินใหญ่แวะเวียนกันเข้ามาเป็นลูกค้าในหอนางรำแห่งนี้อยู่เรื่อย เล่าให้ฟังถึงความเป็นไปของบ้านเกิดเมืองนอน อี้หยางถึงได้บรรเทาความคิดถึงบ้านลงได้บ้าง......ว้าย!!!!”
          
เพราะอยู่ๆ ถ้วยใส่น้ำแกงกระดูกวัวบนโต๊ะก็พล้นหล่นแตก แม่หญิงอี้หยางหวีดร้องด้วยความตกใจส่งผลให้เหล้าในขวดกระฉอกออกมา หน่วยตายิ่งเบิกโพลงมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นรอยเปื้อนเป็นด่างดวงเป็นเสื้อชั้นนอกของท่านชาย น้ำเสียงเกรี้ยวกราดจึงแผดดังขึ้นอย่างเหลือจะทน
          
“เสี่ยวสือ ฝีมือเจ้าอีกแล้วนะ....!!!”
          
“ขะ.....ข้าขอโทษ........พี่หญิงอี้หยาง.........ให้อภัยข้าด้วย......”
          
บุคคลต้นเหตุละล่ำละลักก้มหัวลงขอโทษเป็นการใหญ่ ในตอนนั้นเองที่องค์ชายแจฮยอนทอดพระเนตรเห็นอาหารบางส่วนหกคว่ำเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น ดูเหมือนว่าเด็กรับใช้ซึ่งมีหน้าที่ยกสำรับจะพลาดท่าปัดแขนไปโดนจานชามบนโต๊ะจนเกิดเหตุ เป็นผลให้หญิงนางรำที่มีศักดิ์เป็นพี่สาวลุกขึ้นอาละวาดเสียยกใหญ่
          
“เจ้าซุ่มซ่ามเซ่อซ่าขนาดนี้ ยังมีหน้ามาขอให้ข้าอภัยเจ้าอีกรึ!!??” 


อี้หยางยังคงโกรธเกรี้ยว ใบหน้างามแดงก่ำด้วยทั้งโมโหและอับอายที่เกิดเรื่องเช่นนี้ต่อหน้าแขก.... นางรีบใช้ผ้าเช็ดปากที่พกติดตัวซับคราบชื้นให้ชายหนุ่ม ปากก็ยังมิวายคาดโทษเสี่ยวสือที่บังอาจทำให้นางตกที่นั่งลำบาก  


“ดูสิ  เหล้าหกเปียกเสื้อผ้าคุณชายจ้ายเสวียนหมดแล้ว.... นายแม่ให้เจ้ามาคอยรับใช้ข้านะ ไม่ใช่ให้เจ้ามาสร้างความเดือดร้อน คอยดูเถอะ เจ้าเด็กไม่เอาไหน ทำอะไรก็ไม่ได้ความเอาเสียเลย วันนี้ข้าจะให้เจ้าอดมื้อเย็นอีกสักมื้อ!!”
          
“พี่อี้หยาง....ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ.......ข้า........”
          
“ไม่ต้องบีบน้ำตา รีบมาเก็บกวาดของที่เจ้าทำหกเลอะเทอะสิ.... เร็วเข้า!”
         
เด็กหนุ่มร่างเล็กพยักหน้าอย่างจำใจก่อนจะก้มลงเก็บเศษชามที่แตกใส่ลงในถาด แม้สีหน้าจะเซื่องซึมหม่นหมองเพราะถูกดุด่า หากพอเห็นอาหารบนพื้นที่ต้องเอาไปทิ้งอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายด้วยความอยากกิน.... และชั่วขณะหนึ่งที่เสี่ยวสือคิดว่าไม่น่าจะมีผู้ใดสังเกตเห็น มือน้อยก็แอบหยิบเอาหมั่นโถวน้ำตาลทรายแดงลูกหนึ่งที่ตกพื้นแล้วซุกไว้ในอกเสื้อ
          
ยกเว้นเสียก็แต่องค์ชายสามซึ่งจับจ้องมองตามร่างบางทุกการกระทำตั้งแต่ก้าวเข้ามาในสายพระเนตร....
          
“นี่ เจ้าน่ะ.........”  


ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้หุ้มผ้าแพร ตรงเข้าไปหาเด็กรับใช้ของหอนางรำซึ่งยังคงเก็บกวาดทุกสิ่งด้วยสายตาหิวโหย มีอย่างที่ไหนกัน แม้กระทั่งกับกระดูกวัวเล็กๆ ในน้ำแกงก็ยังทำท่าเสมือนว่ามันคือเนื้อชิ้นใหญ่ที่กินแล้วอิ่มข้ามวันข้ามคืนอย่างไรก็อย่างนั้น  


“ดูท่าทางคงจะหิวมากเลยสินะ.... คนที่นี่เขาใช้งานเจ้าแต่ไม่ให้กินข้าวหรืออย่างไร ถึงได้หมดเรี่ยวแรงจนเผลอปัดจานอาหารข้าตกแตกเช่นนี้?”
          
“หะ....หามิได้ขอรับ คุณชาย”  ใบหน้าเปื้อนถ่านมอมแมมส่ายไปมา ทั้งนึกกลัวว่าจะถูกนายท่านตำหนิซ้ำสอง และทั้งปลงตกในความเคราะห์ร้ายของตนเอง  “เสี่ยวสือไม่ระวังเอง.... พี่หญิงอี้หยางจะดุว่าก็สมควรแล้ว ขอท่านอย่าได้ใส่ใจเลย”
          
“ใช่แล้วเจ้าค่ะ คุณชายจ้ายเสวียน” 


อี้หยางรีบสำทับอย่างเอาอกเอาใจ ด้วยคิดว่าชายหนุ่มก็นึกเคืองที่เสี่ยวสือจอมซุ่มซ่ามมาขัดจังหวะการสนทนาเช่นเดียวกัน  


“นายแม่จินยีให้เสี่ยวสือมารับใช้ข้าเพราะเห็นว่าเป็นคนจากมณฑลจี้หลินเหมือนกัน แต่เจ้าเด็กนี่ก็โง่เง่าเหลือเกิน.... เมื่อเช้านี้ก็ทำกระปุกแป้งผัดหน้าของข้าหล่นแตกถึงได้ให้อดข้าวเป็นการลงโทษ ที่ไหนได้ แทนที่จะรู้จักระมัดระวังให้มากขึ้นก็กลับมาก่อเรื่องซ้ำ!”
          
“ก็เป็นดังที่พี่หญิงของเจ้าว่านั่นละ.... ถ้าอยากกินให้ท้องอิ่มก็ต้องรู้จักทำงานให้ดีเสียก่อน”
          
คุณชายจ้ายเสวียนไม่พูดเปล่าแต่ยังล้วงเอาหมั่นโถวตกพื้นที่เสี่ยวสือแอบเก็บไว้ในอกเสื้อกลับคืนมาด้วย เด็กน้อยทำหน้าสลดราวกับจะร้องไห้ออกมาเสียเดี๋ยวนี้เมื่อรู้แน่แก่ใจแล้วว่าตนเองคงต้องทนหิวไปจนถึงวันพรุ่ง เรี่ยวแรงจะเดินเหินยังแทบไม่ค่อยมี ถ้าต้องทำงานไปด้วยทั้งที่ท้องว่าง เห็นทีว่าเขาคงต้องตายเป็นแน่.... แต่ทว่า ชายหนุ่มกลับฉุดแขนสั่งให้เขาลุกยืน รอยยิ้มแฝงด้วยเลศนัยประดับใบหน้าหล่อเหลาหมดจดชวนให้รู้สึกถึงอันตรายบางอย่างที่เกินจะคาดถึง
          
“ข้ามีงานอย่างหนึ่งจะให้เจ้าทำ จงลุกขึ้นแล้วตามข้ามา”
          
“คุณชาย....!!??”
          
เสี่ยวสือพยายามร้องเรียกอีกฝ่ายเพื่อหยุดยั้ง แต่เศรษฐีหนุ่มก็พาเขาไปหยุดอยู่ตรงหน้านายแม่จินยีเสียแล้ว
          
“แม่นางฮวาง มิทราบว่าข้างบนยังมีห้องว่างสำหรับข้ากับเด็กคนนี้หรือไม่?”
          
“แต่เสี่ยวสือเป็นเด็กรับใช้นะเจ้าคะ มิหนำซ้ำยังเป็นชาย.... ข้าเกรงว่า........”  


เจ้าของหอนางรำบ่ายเบี่ยงในคราวแรก ถึงแม้เด็กรับใช้ของนางจะร่างเล็กอ้อนแอ้นเหมือนเด็กสาวแต่คนทั่วไปก็มองออกว่าเป็นเด็กชาย นางจึงยังเกรงอาญาบ้านเมืองซึ่งสั่งห้ามมิให้สามัญชนมีความสัมพันธ์กับเพศเดียวกัน ยิ่งคนตรงหน้านี้เป็นชาวต่างบ้านต่างเมืองด้วยแล้ว ประเหมาะเคราะห์ร้ายอันใดขึ้นมาจะหาผู้รับผิดชอบก็คงยาก
          
ทว่า ความลังเลก็เกิดขึ้นเมื่อคุณชายจ้ายเสวียนส่งเงินจำนวนสิบชั่งให้นาง
          
“หากท่านไม่พูด ข้าไม่พูด แล้วใครจะมาล่วงรู้กันเล่า”  องค์ชายในคราบพ่อค้าเจรจารวบรัด ในเมื่อแม่นางฮวางรับเงินแล้วก็เป็นอันถือว่าสิ้นสุดการซื้อขาย  “จัดสำรับอาหารมาให้ข้าอีกหนึ่งชุดใหญ่ แล้วอย่าให้ผู้ใดขึ้นมารบกวนจนกว่าข้าจะอนุญาต”
         
“คุณชายจ้ายเสวียน แล้วอี้หยางละเจ้าคะ!? ท่านจะทอดทิ้งอี้หยางเอาไว้เช่นนี้มิได้นะเจ้าคะ!!”
          
หญิงนางรำคนงามวิ่งตามมาเกาะแขนชายหนุ่มพร้อมทั้งตัดพ้อไม่ยินยอม ขึ้นชื่อว่าถูกเลือกมาแล้วแต่กลับถูกสะบัดทิ้งอย่างไร้ค่ายิ่งกว่าดอกหญ้าข้างทาง หากผู้ใดทราบความเข้าก็จะนินทาเอาได้ว่านางราคาตกจนถูกแขกปฏิเสธ ไม่คู่ควรจะอยู่ที่สำนักของนายแม่จินยีอีกต่อไป แต่องค์ชายแจฮยอนผู้โด่งดังในด้านกุมหัวใจหญิงสาว ย่อมมีทางหนีที่ไล่และคารมซึ่งจะไม่ทำให้ผู้ใดต้องเจ็บช้ำน้ำใจอยู่แล้ว
          
“เพราะเจ้าคือนางรำอันดับหนึ่ง ข้าถึงอยากได้เจ้าคอยปรนนิบัติดูแลซือเฉิง สหายรักของข้าให้ดีที่สุดอย่างไรเล่า” 


เงินเหรียญห้าชั่งถูกยัดเยียดใส่ในฝ่ามือบอบบาง ปิดท้ายด้วยคำพูดหลอกล่อรื่นหูอันจะช่วยให้ความเกรี้ยวกราดน้อยใจของแม่นางอี้หยางหายไปเป็นปลิดทิ้ง  


“ข้าให้รางวัลเจ้าล่วงหน้า แล้วถ้าซือเฉิงบอกว่าชอบเจ้า ประเดี๋ยวข้าจะให้เพิ่มอีกเป็นสองเท่า”
         
“แต่แหม คุณชายเจ้าคะ..........”
          
“ส่วนเจ้า.... ไปอาบน้ำแต่งเนื้อแต่งตัวเสียใหม่แล้วขึ้นไปพบข้าที่ห้องด้านบน”
          
ประโยคสุดท้ายนั้นหันมาสั่งกำชับร่างเล็กซึ่งยืนตัวสั่นอยู่ด้านหลัง ก่อนที่เจ้าของเงินจะเดินตามแม่นางฮวางขึ้นไปยังห้องพักรับรองที่มิดชิดจากสายผู้คน ปล่อยให้ก้อนเนื้อในอกเด็กน้อยสั่นไหวรุนแรงอย่างไม่รู้ชะตากรรม และไม่รู้ด้วยว่าอีกฝ่ายนั้นต้องประสงค์สิ่งใดจากร่างกายของตน....
         
.
         
.
         
.
          
“คะ....คุณชาย.........ข้ามาแล้วขอรับ.......” 


เมื่ออาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นที่เรียบร้อย ร่างน้อยก็มาปรากฏอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มอีกคราด้วยสภาพที่น่าพึงใจขึ้น เขาค้อมกายลงคำนับพ่อค้าต่างแคว้นอย่างสุภาพตามที่นายแม่สอนแล้วจึงเอ่ยถามความประสงค์ของแขก  


“อย่างที่ท่านทราบดีว่าเสี่ยวสือเป็นเพียงเด็กรับใช้ธรรมดา......ข้าร่ายรำไม่เป็น ปรนนิบัติรับใช้ผู้ใดก็ไม่เป็น........มิทราบว่าคุณชายจ้ายเสวียนต้องการให้เสี่ยวสือทำอะไรหรือขอรับ?”
          
แม้หอนางรำจะกล่าวอ้างว่าขายงานศิลปะหาใช่เรือนร่าง แต่ทุกคนในเมืองฮันยางต่างก็รู้กันดีว่านางรำกับแขกสามารถพบปะอยู่ร่วมห้องกันสองต่อสอง บ่อยครั้งที่เสี่ยวสือนำสำรับอาหารขึ้นมาจัดวางก็จะเห็นเหล่าพี่สาวถอดเสื้อชอกอรีออกแล้วร่ายรำอยู่บนตักของนายท่าน ดื่มสุราจากจอกเดียวกัน ริมฝีปากชนกันและยังมีเรื่องบัดสีเกินกว่าจะเอ่ยออกมาได้อีกมากมาย
          
“เงยหน้าขึ้นให้ข้ามองชัดๆ สิ”
          
เสี่ยวสือแหงนเงยใบหน้าขึ้นหากก็ยังมิกล้าสบตาคุณชายตรงๆ
          
“เข้ามาใกล้ๆ ข้าด้วย”
          
เด็กน้อยเดินเข้าไปหาเพียงสอง-สามก้าว คำสั่งก็ดังขึ้นอีก....
          
“เข้ามาให้ใกล้กว่านี้ เห็นข้าเป็นยักษ์เป็นมารจะฉีกเนื้อเถือหนังเจ้าหรืออย่างไร?”
          
ครั้นเมื่อถูกทำเสียงดุใส่ ร่างเล็กก็ลนลานหวาดกลัว ร่ำๆ อยากจะลงไปคุกเข่าหมอบคำนับขออภัยโทษกับพื้น ขนาดเอื้อนเอ่ยแก้ต่างให้กับตนเองก็ยังเสียงสั่นประหนึ่งว่ากำลังยืนอยู่ต่อหน้าเทพเจ้าแห่งปรโลก
          
“หะ....หามิได้ขอรับ......เสี่ยวสือมิกล้า........”
          
“ไม่กล้าก็ดีแล้ว.... เช่นนั้นก็นั่งลงสักที ข้าแขวนท้องรอเจ้าอยู่นานสองนาน หิวจนแทบจะกินวัวได้ทั้งตัวอยู่แล้ว”  


องค์ชายแจฮยอนหย่อนพระวรกายนั่งลงบนฝั่งหนึ่งของโต๊ะอาหารซึ่งมีสำรับวางแน่นขนัดไม่ต่างหากโต๊ะเดิมที่ชั้นล่าง แล้วจึงสั่งให้นางรำใหม่ผู้ไม่รู้ประสาอันใดนั่งลงฝั่งตรงข้าม หากเจ้าตัวกลับมีท่าทีลังเลระคนตื่นกลัวจนพระองค์ต้องออกคำสั่งซ้ำ  


“ไม่ได้ยินที่ข้าสั่งหรือ.... ข้าบอกให้นั่งลงอย่างไรเล่า ทำไมถึงยังชักช้าพิรี้พิไรอยู่อีก?”
          
“แต่ว่า ข้า...........”
         
“เจ้าคิดว่างานที่ข้าจะให้เจ้าทำคือสิ่งใดหรือ.... หากเจ้ายังไม่รู้ก็ควรรู้เอาไว้ว่าข้าไม่นิยมเด็กชาย ยิ่งผอมแห้งไร้เนื้อหนังมังสา ซ้ำยังหน้าตาจืดชืดเช่นเจ้าด้วยแล้วยิ่งไม่นิยมเข้าไปใหญ่”  


ชายหนุ่มเลือกที่จะพูดตามตรง เพราะดูท่าทางเด็กรับใช้ต่ำต้อยผู้นี้จะหวาดกลัวเขาไม่เลิกรา รอยยิ้มขบขันแย้มพรายเป็นเชิงหยอกเย้าแต่ก็มีเจตนาจะช่วยเหลือหาใช่อยากกลั่นแกล้งรังแกคนตกทุกข์ได้ยาก  


“ข้าเห็นว่าเจ้าหิว อยากกินข้าว ก็เลยให้ขึ้นมากินด้วยกันก็เท่านั้น.... ไม่ได้คิดจะให้เจ้าแก้ผ้าแก้ผ่อนร่ายรำอันใดดอก”
          
“จริงหรือขอรับ?”
          
“สัจจะองค์ชาย เอ๊ย! พ่อค้าพูดแล้วไม่คืนคำ” องค์ชายสามผายพระหัตถ์เชื้อเชิญ  “รีบนั่งลงเถิด เจ้าสิบน้อย.... ขืนชักช้า ข้าจะกินเนื้อหมูเนื้อวัวพวกนี้ให้หมด แล้วให้เจ้ากินแต่ข้าวเปล่ากับน้ำแกง”
          
เมื่อคนที่กินแต่สำรับจืดชืดในวังหลวงมาเกือบห้าสิบวันมาพบกับคนที่ยังไม่ได้กินอะไรเลยมาตั้งแต่เย็นเมื่อวาน อาหารรสเลิศตรงหน้าจึงพร่องลงอย่างรวดเร็ว.... บทสนทนาพูดคุยถูกแลกเปลี่ยนเป็นระยะ ถึงแม้ว่าองค์ชายแจฮยอนจะเป็นฝ่ายรับสั่งถามเสียเป็นส่วนใหญ่ และต่อให้พระองค์เป็นฝ่ายตอบ ทุกสิ่งที่ทรงตอบก็ไม่ใช่เรื่องจริง เพราะเจ้าเด็กน้อยเสี่ยวสือนั้นรู้จักพระองค์ในฐานะพ่อค้านามจ้ายเสวียน มิใช่องค์ชายแจฮยอนจากตำหนักพระสนมควีพินแต่งอย่างใด
          
“เมื่อครู่ที่ท่านเรียกข้าว่าเจ้าสิบน้อยทำให้ข้าเผลอนึกถึงท่านแม่ขึ้นมา.... ท่านพ่อตั้งขื่อข้าว่าเสี่ยวสือ ตั้งใจให้หมายถึงพรวิเศษจากสวรรค์สิบประการ แต่ท่านแม่กลับชอบเรียกข้าว่าเจ้าสิบน้อยมากกว่า”
          
“พรวิเศษจากสวรรค์สิบประการงั้นหรือ?”  


คำบอกเล่าที่ได้ยินเรียกความสนใจจากร่างสูงได้ในทันที เนื่องด้วยพรวิเศษสิบประการนั้นเป็นเรื่องราวในตำราด้านศาสนาซึ่งมีแต่บัณฑิตระดับสูงเท่านั้นที่จะสนใจอ่านศึกษา จึงออกจะเกินความคาดหมายไปมากโขเมื่อคำกล่าวนี้หลุดจากปากเด็กรับใช้ธรรมดาๆ ในหอนางรำ  


“พ่อแม่เจ้าดูเป็นคนมีความรู้นะ แล้วพวกเขาไปอยู่เสียที่ไหน? ทำไมถึงปล่อยให้เจ้ามาตกระกำลำบากอยู่เช่นนี้?”
          
เสี่ยวสือฝืนยิ้มเศร้า มือที่คีบซี่โครงหมูอบพุทราเข้าปากก็พลอยหยุดชะงักไปด้วย หากก็ไม่ปฏิเสธที่จะเล่าเรื่องราวความเป็นมาของตนเองให้อีกฝ่ายฟัง....
          
“ท่านพ่อข้าเป็นหนึ่งในข้าหลวงผู้ติดตามคณะราชทูตจากแผ่นดินใหญ่ แต่เคราะห์ร้ายที่ระหว่างเดินทางมาเมืองฮันยาง เรือสำเภาประสบเหตุพายุมรสุม ท่านพ่อกับท่านแม่ข้าและคนอื่นๆ ที่มาด้วยกันไม่มีใครรอดชีวิต.... จึงเหลือเพียงข้าที่เกาะแผ่นไม้ลอยน้ำมาจนได้เรือพ่อค้าช่วยเหลือเอาไว้และพามาขึ้นฝั่ง”  
“ข้าพยายามติดต่อญาติที่แผ่นดินใหญ่หลายคราแล้วแต่ไม่มีผู้ใดตอบรับกลับมาเลย ข้าจึงต้องขายแรงงานอยู่ที่เมืองนี้เพื่อประทังชีวิตไปวันหนึ่งๆ”
          
“เจ้าช่างโชคร้ายนัก.......”  องค์ชายสามรับสั่งอย่างเห็นอกเห็นใจ
          
เดิมทีพระองค์ก็แอบดำริอยู่แล้วว่าเด็กรับใช้คนนี้หน้าตาผิวพรรณดีเกินกว่าจะเกิดมาในชนชั้นไพร่ กิริยามารยาทบนโต๊ะอาหารก็ดีเยี่ยมเหมือนได้รับการอบรมมาอย่างเข้มงวด อีกทั้งมือไม้ก็บอบบางไม่ปูดโปนหยาบกระด้างเช่นคนที่ต้องทำงานหนักมาตั้งแต่เล็กจึงคิดว่าน่าจะมีเรื่องราวเบื้องหลังมากกว่าที่เห็นภายนอก หากก็ไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นถึงลูกหลานข้าหลวงแผ่นดินใหญ่ตกยากมาอยู่ในแผ่นดินของเสด็จพ่อ
         
“ไม่หรอกขอรับ การที่ข้ารอดชีวิตมาได้ก็ถือว่าเป็นโชคดีมากแล้ว” 


เสี่ยวสือยังคงเอ่ยด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม เป็นครั้งแรกที่เด็กน้อยกล้าสบตามองชายหนุ่มเสมือนจะกล่าวขอบคุณอยู่ในที  


“ท่านพ่อเคยบอกเอาไว้ว่าชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหน ถึงข้าจะลำบากทำงานหนักและถูกเอารัดเอาเปรียบอยู่บ้าง แต่หลายๆ ครั้งก็ได้พบกับคนที่มีน้ำใจคอยช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน.... ข้ารู้สึกยินดีนักเมื่อได้พบกับผู้คนเหล่านั้น และได้รับรู้ว่าพรวิเศษสิบประการจากสวรรค์ในตัวข้าจะช่วยให้เรื่องเลวร้ายผ่านไปได้ในที่สุด”
          
“เช่นนี้เจ้าก็จงรับเงินนี้เอาไว้”
          
เงินเหรียญห้าตำลึงทองถูกวางใส่บนฝ่ามือเล็กทำเอาเด็กรับใช้ซึ่งไม่เคยอาจเอื้อมแม้กระทั่งกับเงินสักชั่งถึงกับตาโตด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบชักมือกลับด้วยเพราะคิดว่าตนเองนั้นต่ำต้อยเกินกว่าจะหยิบจับแตะต้องเงินจำนวนมาก
          
“มะ....มิได้ขอรับ.........แค่คุณชายเมตตาให้ร่วมโต๊ะก็เป็นพระคุณมากแล้ว เสี่ยวสือไม่บังอาจรับเงินจากท่านอีกโดยที่มิได้ทำประโยชน์อันใดให้...........”
          
“รับเอาไว้เถอะ.... ข้าฟังเรื่องของเจ้าแล้วก็ยิ่งรู้สึกสงสาร แต่ครั้นจะช่วยเหลือก็คงลำบากเพราะธุระการค้านั้นยุ่งยากเหลือเกิน”  


หากว่าองค์ชายแจฮยอนเป็นพ่อค้าจากแผ่นดินใหญ่จริงก็คงอาสาพาเด็กคนนี้ขึ้นเรือกลับไปด้วยกันแล้ว แต่เพราะทุกสิ่งที่ใช้ปิดบังฐานะนั้นคือเรื่องโกหกพกลม หนทางเดียวที่จะช่วยเหลือเจ้าสิบน้อยได้ก็มีเพียงมอบเงินไว้ให้ใช้สอยยามจำเป็น  


“เก็บไว้เป็นทุนรอนสำหรับตามหาญาติของเจ้า และน่าจะเหลือมากพอให้เจ้าเอาไปซื้อเสื้อผ้าอาหารดีๆ สำหรับตัวเองด้วย.... เจ้าเป็นเด็กดี หน้าตาก็น่าเอ็นดู หอนางรำไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าควรมาอยู่หรอก”
          
แม้จะเกิดเป็นชาย แต่ถ้าหากถูกตาต้องใจตาเฒ่าไร้คุณธรรม แม่นางฮวางก็คงไม่ลังเลที่จะขายเสี่ยวสือให้กับเศรษฐีมือเติบดังเช่นที่ยอมขายให้ตนเอง แค่สูญเสียพ่อแม่และต้องกลับกลายมาเป็นเด็กรับใช้ถูกกดขี่ข่มเหงก็นับว่าโหดร้ายมากพออยู่แล้ว ก็ขออย่าได้มีเรื่องน่าเศร้าอันใดเกิดขึ้นกับเจ้าสิบน้อยที่น่าสงสารอีกเลย
          
“เสี่ยวสือน้อมรับน้ำใจจากคุณชายจ้ายเสวียน.... ขอท่านได้โปรดรับการคารวะจากข้าด้วย”
          
เสี่ยวสือซึ้งใจจนน้ำตาริน ไม่คาดฝันเลยว่าคุณชายเจ้าสำราญที่เขานึกเกรงกลัวในคราแรกจะเป็นชายหนุ่มที่มีหัวใจอันประเสริฐเยี่ยงนี้.... ร่างบางรีบลุกขึ้นแล้วค้อมกายคำนับจนหน้าผากจรดติดพื้น แสดงออกให้คนตรงหน้ารับรู้ว่าสิบน้อยผู้อาภัพได้นับถืออีกฝ่ายเป็นหนึ่งในผู้มีพระคุณแล้ว
          
“พอแล้วๆ.... รีบมากินข้าวกันต่อเถิด ยังมีอีกหลายอย่างที่ข้าอยากชิมรส แล้วก็อยากให้เจ้าช่วยกินให้หมดด้วย
 
          
แรกพบพลันต้องใจนั้นถือเป็นโชคชะตา
          
แต่ในวันใดหากได้พบกันอีกก็มิอาจล่วงรู้ได้เลยว่าโชคชะตาของเราจะยังคงแน่นแฟ้นอยู่หรือพัดผ่านเข้ามาและจากไปอย่างโหดร้ายเฉกเช่นเดียวกับพายุมรสุมที่คร่าชีวิตพ่อแม่ของเจ้า?
 

 
 ❉❉❉❉❉❉❉❉


“เกิดอะไรขึ้นที่ตำหนักองค์รัชทายาท? ทำไมถึงได้มีนางกำนัลเดินเข้า-ออกที่นั่นโดยที่ข้าไม่ได้สั่ง?”
          
สตรีผู้สูงศักดิ์เหนือผู้ใดในเมืองฮันยางเอ่ยถามซังกุงคนสนิทขณะเสด็จดำเนินผ่านอุทยานหลวงและทอดพระเนตรเห็นความเคลื่อนไหวในตำหนักทิศเหนือซึ่งเป็นที่ประทับสำหรับรัชทายาท เสียงเอะอะโหวกเหวกกับบรรดาข้าหลวงแบกหามข้าวของเครื่องใช้อยู่ไกลๆ นั้นเป็นที่คับข้องพระทัยยิ่งนัก
          
“กราบทูลพระมเหสี เป็นรับสั่งของฝ่าบาทเพคะ”
          
“ฝ่าบาทงั้นรึ?”
          
“เพคะ.... ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้ใต้เท้าคิมพามหาดเล็กกับนางกำนัลเข้าไปปัดกวาดและเปลี่ยนเครื่องเรือนเครื่องใช้ภายในตำหนักตงกุงใหม่ทั้งหมด หม่อมฉันพยายามเลียบเคียงถามจากใต้เท้าคิมแล้วว่าองค์ชายตำหนักใดจะเสด็จย้ายไปประทับ แต่เขาก็ไม่ยอมปริปากแม้แต่น้อย........”  


มินซังกุงกราบทูลด้วยความหวาดหวั่น ด้วยรู้ดีว่ากระแสอารมณ์ของผู้เป็นนายเหนือหัวนั้นเชี่ยวกรากเพียงใด โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระโอรสซึ่งเป็นทั้งแก้วตาดวงใจและความหวังในการรักษาอำนาจ พระมเหสีฮโยชอลก็ยิ่งทรงโมโหร้ายง่ายดายขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าทวีคูณ
          
“ไม่ยอมบอก.... หมายความว่าอย่างไรกัน นี่มันเรื่องของฝ่ายในแท้ๆ!” 


เป็นไปดังที่คาดเอาไว้ เพียงแค่ได้ยินคำว่า ‘องค์รัชทายาท’ ก็เสมือนมีหนามแหลมสะกิดพระทัยให้แสบระคาย พระมเหสีทรงขบเขี้ยวเคี้ยวพระทนต์ด้วยความแค้นเคืองเมื่อความจริงปรากฏแล้วว่าหาได้มีผู้ใดแยแสต่อองค์ชายน้อยผู้ล่วงลับสักเท่าใดนัก  


“องค์ชายจองฮวานเพิ่งจากไปยังไม่ทันจะออกทุกข์ คนในวังนี้ก็ทำราวกับว่าลูกข้าไร้ความหมาย เตรียมจะหาผู้อื่นมาแทนที่เสียแล้ว แม้แต่ข้าเองก็ยังถูกมองข้ามไม่มีใครเห็นหัว ช่างน่าแค้นใจเหลือเกิน!!”
          
“ฝ่าบาทอาจจะทรงเห็นว่าพระมเหสีกำลังโศกเศร้าเสียพระทัยจึงอยากให้ทรงพักผ่อน ไม่ให้มีเรื่องเล็กน้อยรบกวนพระนางในช่วงไว้ทุกข์ก็เป็นได้นะเพคะ”
          
“เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าอย่างฝ่าบาทจะทรงนึกถึงใจข้า?” กลีบโอษฐ์สีสดบิดเม้มแน่น สองหัตถ์จิกทึ้งผ้าซับพระพักตร์ขณะนึกย้อนถึงท่าทีเหินห่างเย็นชาของผู้เป็นสวามีตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา  “ไม่หรอก.... ไม่เคยเลย และจะไม่มีวันนั้นด้วย!”
          
เมื่อเสด็จกลับถึงตำหนัก ขุนนางซึ่งถวายงานรับใช้พระมเหสีฮโยชอลอยู่อย่างลับๆ ก็ถูกตามให้มาเข้าเฝ้า.... เนื่องด้วยใต้เท้าชเว มินโฮเป็นเสนาบดีกรมวัง มีเส้นสายกว้างขวางอยู่ทั่วทั้งอาณาบริเวณวังหลวงจึงสามารถใช้เป็นหูเป็นตาแทนพระนางได้เป็นอย่างดี และในบัดเดี๋ยวนี้ พระนางก็มีข้อกังขาอยู่หนึ่งประการที่ทรงหมายมั่นจะต้องคาดคั้นเอาความให้จงได้
          
“ใต้เท้าเชว.... ในคืนที่องค์ชายจองฮวานสิ้นใจ มีขุนนางคนใดบ้างที่ฝ่าบาททรงมีพระบัญชาให้เข้าเฝ้าเป็นการด่วน?”
          
“กราบทูลพระมเหสี เท่าที่กระหม่อมทราบก็มีแม่ทัพเมืองหลวง ชอง ยุนโฮ เพียงผู้เดียวพะยะค่ะ”
          
“แม่ทัพชอง ยุนโฮ......?”  เรียวคิ้วงามขมวดเล็กน้อยขณะที่พระมเหสีทรงใช้ดำริไตร่ตรองถึงสิ่งที่ผ่านมา  “ไม่ได้การเสียแล้ว.......”
          
ชอง ยุนโฮ ชื่อนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเสี้ยนหนามที่ทำให้พระมเหสีฮโยชอลขัดเคืองพระเนตรพระกรรณตลอดมา ด้วยความที่ประพฤติตนเป็นขุนนางตงฉินไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด แม้พระนางจะพยายามหาทางซื้อใจอยู่หลายต่อหลายคราหากก็ไม่เป็นผล มิหนำซ้ำฝ่าบาทยังทรงไว้วางพระทัยแม่ทัพเมืองหลวงผู้นี้เป็นอันมาก.... ดังนั้น จึงมีความเป็นไปได้สูงทีเดียวหากฝ่าบาทจะดำริแผนการบางอย่างโดยมีแม่ทัพชองคอยสนองพระบัญชา
          
บางทีเรื่องนี้อาจล่วงเลยมานานเสียจนทำให้พระนางกลับกลายเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำจนหมดรูปไปแล้วก็เป็นได้....!!
          
“เช่นนั้นก็จงส่งคนไปเฝ้าที่จวนแม่ทัพชอง คอยสังเกตดูว่ามีผู้ใดเข้าข่ายต้องสงสัยบ้าง แม้กระทั่งจำนวนคนเข้า-ออกและขุนนางที่แวะไปเยี่ยมเยียนก็จงตรวจสอบรายชื่อและนำมาบอกให้ข้ารู้ความเคลื่อนไหวเป็นระยะ.... และจงระวังอย่าให้ใครจับได้เสียก่อนล่ะ!”

 
  ❉❉❉❉❉❉❉❉
 
ฤดูหนาวผ่านพ้นไปแล้ว ล่วงเข้าสู่ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิที่ดอกท้อจะบานสะพรั่งไปทั่วทั้งเมืองหลวง ทว่า จิตใจของ ซอ ยองโฮ กลับยังคงหนาวเหน็บประหนึ่งติดอยู่ท่ามกลางเขาวงกตหิมะอันปราศจากทางออก....
          
เป็นเวลากว่าหกสิบวันนับจากที่เขาได้ยินประกาศการสิ้นพระชนม์ขององค์ชายจองฮวานจากกลุ่มทหารในย่านการค้า ทั้งที่หมายใจว่าอาจมีโอกาสได้รับข่าวดีจากบุคคลซึ่งตนเองไม่อาจเอื้อมถึง แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับเงียบเชียบราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น.... ไม่มีขบวนทหารม้าราชองครักษ์ ไม่มีเสียงกลองแตรร้องป่าวกราบทูลเชิญองค์ชายนอกตำหนักเสด็จกลับวังหลวง ไม่มีมหาดเล็กเพียงสักคนถูกส่งตัวมาเพื่อการนี้ แม้กระทั่งแม่ทัพชองก็ไม่เคยพูดอะไรให้ได้ระแคะระคาย
          
แต่เขาก็ยังเชื่อว่าวาระสุดท้ายของตนเองจะต้องไม่จบลง ณ สถานที่แห่งนี้
          
เพราะเขาคือราชสีห์.... ต่อให้ถูกจับโยนลงจากหน้าผาก็จะตะเกียกตะกายกลับขึ้นมาเป็นใหญ่เหนือผู้ใด และพวกคนถ่อยที่จับเขาโยนลงมาเหล่านั้นต่างหากที่จะต้องจมอยู่ก้นเหว ชดใช้บาปกรรมที่ทำเอาไว้กับเขา เสด็จแม่และเสด็จพี่หญิงอย่างสาสม!!
          
เพียงแค่รอเวลาที่เหมาะสม....
          
เพียงแค่รอคอยอย่างอดทนต่อไปเท่านั้น....
         
         
.........!!!!.........
 
          
“ใครน่ะ?” 


ดวงตาคมดุตวัดมองยังต้นเสียงทันที เห็นพุ่มไม้ซึ่งติดอยู่กับรั้วกำแพงขยับเคลื่อนไหวทั้งที่ไม่ได้มีสายลมพัดผ่าน เขาวางตำราในมือลงแล้วลุกขึ้นตรงไปยังเป้าหมาย ก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นเขวี้ยงออกไปอย่างแม่นยำพร้อมกับเสียงห้วนไต่ถามเอาความ  


“ข้าถามว่าใครอยู่ตรงนั้น!!??”
          
เมื่อถูกเปิดฉากโจมตี คนที่กำลังหลบซ่อนจึงยอมเปิดเผยตัวตน ร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำคลุมตั้งแต่ศีรษะก้าวออกมาประจันหน้ากับบ่าวในจวนของแม่ทัพชอง ยุนโฮ ทว่า ความห้าวหาญเก่งกล้าซึ่งแฝงอยู่ในน้ำเสียงนั้นเกินกว่าจะเป็นเพียงคนรับใช้ธรรมดา
          
“สวมชุดดำอำพรางใบหน้า มาด้อมๆ มองๆ อยู่ที่จวนของแม่ทัพชอง.... จงบอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด!!”
          
“....................”


“คงไม่ได้มาดีสินะ”
          
ผู้บุกรุกไม่ตอบแต่ชักมีดสั้นออกมาอย่างประสงค์ร้าย แสงสีเงินจากคมมีดสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาของยองโฮหากก็ไม่ทำให้เขานึกกลัว แม้ตนเองมีเพียงแค่มือเปล่าในการต่อสู้ก็ตาม                                                                       
         
         
“ยองโฮ เจ้าคุยอยู่กับผู้ใดน่ะ?”
 
          
เพียงชั่วแวบเดียวที่ยองโฮละสายตาเพราะเสียงร้องถามจากใครคนหนึ่ง คนร้ายซึ่งกำลังจะประมือกันก็กลับกระโดดข้ามรั้วกำแพงหนีหายไปท่ามกลางความมืด ครั้นจะไล่ตามไปก็ติดตรงที่ร่างเล็กซึ่งเข้ามาสอดโดยไม่เจตนาจะรู้เห็นความจริงที่ยังไม่ถึงเวลาเปิดเผย จึงได้แต่สบถและมองตามชายชุดดำอย่างขัดเคืองใจ
          
“หนีไปจนได้!”
          
“อะไรกัน.... ผู้ใดหนีเจ้าไปอย่างนั้นหรือ? แต่ข้าได้ยินเสียงเจ้าพูดคุยอยู่คนเดียวตั้งหลายคำแล้วนะ”
          
นายน้อยแห่งจวนตระกูลชองปั้นหน้าฉงนขณะก้าวเท้าตรงมายังสถานที่เกิดเหตุ ด้วยความที่มองเห็นเหตุการณ์จากระยะไกลและผู้บุกรุกพรางตัวมากับความมืดจึงมิอาจสังเกตได้ถึงความผิดปกติ.... ซึ่งก็นับว่าโชคดีแล้ว เพราะตราบใดที่ยังสืบรู้ไม่ได้ว่าใครเป็นคนส่งชายผู้นั้นมาและส่งมาด้วยจุดประสงค์อันใด เขาจะให้คนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในวังหลวงเมื่อสิบสองปีก่อนเดือดร้อนไม่ได้เป็นอันขาด
          
“ไม่มีอะไรขอรับ คุณชาย” 


ยองโฮปฏิเสธ ก่อนจะกลบเกลื่อนด้วยการเปลี่ยนเรื่องอื่นเพื่อไม่ให้คุณชายแทยงถามซักไซ้มากไปกว่านี้  


“นี่ก็ดึกมากแล้ว เหตุใดคุณชายจึงออกมาอยู่นอกเรือนนอนเช่นนี้.... หากนายท่านแจจุงทราบความเข้า ท่านจะถูกดุเอาได้”
          
“เจ้าเองก็ออกมาอยู่นอกเรือนนอนเช่นกัน เหตุไฉนคนที่จะถูกท่านแม่ดุจึงมีแต่ข้าเพียงคนเดียวเล่า?”
         
แม้นมิได้พบหน้าพูดคุยมาเป็นแรมเดือนทั้งที่อยู่ใกล้ภายในรั้วเดียวกัน ความดื้อดึงช่างเอาแต่ใจตนเองของร่างเล็กก็หาได้ลดน้อยถอยลงไปตามระยะเวลาที่เหินห่างไม่.... คุณชายแทยงหมุนตัวกลับไปนั่งลงตรงริมระเบียงไม้ซึ่งมีของบางสิ่งวางอยู่ ดูเหมือนว่าจะเป็นหนังสือที่ยองโฮอ่านค้างเอาไว้ ร่องรอยของความประหลาดใจปรากฏขึ้นบนดวงหน้างดงาม ด้วยเพราะตัวอักษรขั้นสูงที่เขียนบนหน้าปกและเนื้อหาซึ่งยากเกินกว่าจะเข้าใจจากการอ่านเพียงครั้งเดียวนั้นไม่น่าจะอยู่ในความสนใจของบ่าวรับใช้ได้
          
“ตำราการปกครองที่อยู่ในห้องหนังสือของท่านพ่อนี่นา....?”  


แทยงพลิกเปิดดูผ่านๆ เพียงแค่เห็นหัวข้อรัฐศาสตร์จารีตและศาสตร์ทั้งหกของท่านขงจื้อก็พาลปวดเศียรเวียนเกล้าแล้ว หากก็อดรู้สึกวูบโหวงในช่องท้องไม่ได้เมื่อคิดว่าแม้แต่คนรับใช้ยังมีโอกาสได้อ่านหนังสือล้ำค่าหายาก ในขณะที่ตนเองอย่างมากก็ได้แค่ดูนิทานม้วนภาพกับตำราเย็บปักถักร้อยของท่านแม่  


“ท่านพ่อนี่ใจดีๆ จริง ขนาดกับบ่าวไพร่ก็ยังอนุญาตให้ศึกษาตำราหาความรู้ได้ แต่พอเป็นข้า ท่านกลับสั่งห้ามมิให้แตะต้องสิ่งใดเลย..........”
          
“คุณชายรีบกลับเข้าเรือนนอนเสียเถอะ เมื่อข้าดับคบไฟทางด้านนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วก็จะกลับเข้าไปเช่นกัน”
          
ชายหนุ่มฉวยหนังสือกลับคืนมาและเอ่ยตัดบทสนทนา แต่เจ้าของมือเล็กก็ยังเหนี่ยวรั้งให้เขานั่งลงเคียงข้างจนได้
          
“เดี๋ยวก่อนสิ ยองโฮ”  น้ำเสียงหวานทั้งออดอ้อนและวิงวอนอยู่ในที  “เจ้ากับข้าไม่ได้คุยกันมาร่วมหกสิบวันแล้ว จะอยู่เป็นเพื่อนข้าอีกสักประเดี๋ยวไม่ได้หรือ?”
          
นับตั้งแต่เกิดเรื่องกับพวกชาวบ้านในคราวนั้น คุณชายแทยงก็ไม่ได้พูดคุยหรือออกไปไหนมาไหนกับยองโฮอีกเลย ไม่ว่าจะด้วยรู้สึกผิดกับวาจาเหยียดหยามดูแคลนที่พลั้งปากออกมาหรือด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม แต่รอยร้าวซึ่งเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทำให้คุณชายกลับกลายเป็นฝ่ายหลบหน้า ไม่เอาแต่เรียกหายองโฮเหมือนเช่นเคย ต่อให้เดินสวนกันในระยะประชิดก็หลบเลี่ยงไปทางอื่น.... ยองโฮเองก็ไม่ได้สนใจจะถามไถ่ ดีเสียด้วยซ้ำที่ไม่ต้องเดือดเนื้อร้อนใจเพราะความคิดและการกระทำของเด็กไม่รู้จักโต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาที่เขากำลังรอคอยบางสิ่งบางอย่างที่จะมาถึงในไม่ช้า
          
แต่ในเมื่อถูกขอร้องซึ่งหน้าเช่นนี้ เขาก็คงไม่มีทางบ่ายเบี่ยง....
          
“คิดอยู่แล้วเชียวว่าเจ้าต้องไม่ยอมสวมสร้อยข้อมือหินพระจันทร์ที่ข้าให้เป็นแน่”  ร่างน้อยเอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะขมขื่น แม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายให้ใครช่วยถอดออก หากก็อดไม่ได้ที่จะขูดแผลในอกตนเองให้กลัดหนอง
          
“หากคุณชายมีธุระอันใดกับข้าก็ขอให้รีบพูดให้จบ ข้ายังมีงานอื่นที่ทำค้างเอาไว้”
          
“ถ้าไม่มีธุระ เจ้าก็จะไม่คุยกับข้าหรือ?”
          
“ข้าเพิ่งบอกท่านไปเมื่อครู่ว่าข้ายังมีงานอื่นต้องทำ จะให้อยู่เป็นเพื่อนคุยของคุณชายในยามดึกดื่นเยี่ยงนี้ก็คงไม่เหมาะสม”
          
“อยู่กับข้าตรงนี้อีกนิด แล้วข้าสัญญาว่าจะไม่รบกวนเจ้าอีกเลย....”
          
พูดออกไปแล้วก็ไม่ต่างจากกลืนยาพิษลงท้อง ดิ้นพล่านทรมานต่อหน้าโดยที่ไม่มีผู้ใดแยแส.... ลี แทยง ตระหนักดีว่าหัวใจของยองโฮไม่มีที่ว่างพอสำหรับตนเอง ฝืนเรียกร้องไปก็มีแต่จะถูกมองว่าน่าสมเพช แต่เวลาที่มีอยู่นั้นเหลือน้อยลงทุกที โอกาสที่จะได้พบ ได้พูดคุย หรือแม้แต่จะมองหน้าชายผู้เป็นรักแรกก็มีอีกไม่มาก อย่างน้อยก็ขอให้คนอาภัพเช่นเขาได้ทำตามใจปรารถนาสักครา
          
ร่างบอบบางโผเข้าหาชายหนุ่ม สองแขนโอบเรือนกายกำยำเอาไว้ก่อนจะฝังตนเองให้จมหายไปในผืนอกกว้าง.... ใจดวงน้อยแสบร้อนราวกับจะแตกสลายออกเป็นเศษผง ริมฝีปากแห้งผาก ข้างในลำคอขมปร่าเมื่อก้อนสะอื้นแล่นไหลขึ้นมา แต่แล้ว สิ่งที่อยากบอกให้อีกฝ่ายได้รับรู้เป็นคนแรกก็หลุดรอดออกมาจนได้
 
          
“ข้ากำลังจะแต่งงาน..........”
 
          
ลมหายใจของคนฟังหยุดชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาสีเข้มปรากฏร่องรอยของความประหลาดใจ หากก็ไม่ได้แสดงท่าทีอันใดนอกเสียจากนั่งนิ่งและรอคอยให้คุณชายแทยงบอกกล่าวเล่าความจนจบ...
          
“ท่านพ่อท่านแม่ได้หารือกับพระสนมฮวาพินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ราชสำนักเสร็จสิ้นการไว้ทุกข์ให้องค์ชายจองฮวานก็จะจัดให้เกี้ยวเจ้าสาวมารับข้าเข้าวังหลวง ออกเรือนไปเป็นพระชายาขององค์ชายฮันซล.... เมื่อเวลานั้นมาถึง ข้าก็คงไม่ได้พบกับเจ้าอีก หรือถึงแม้จะได้พบแต่ข้าก็คงไม่มีสิทธิ์ได้พูดคุยกับเจ้าเหมือนเช่นเคย...........”
          
โอกาสที่จะสวมกอด บอกความในใจให้เจ้ารู้ก็คงไม่มีอีกแล้ว.... 


คุณชายแทยงกล้ำกลืนความเจ็บปวดแล้วเอื้อนเอ่ยถ้อยคำเหล่านั้นอย่างยากลำบาก น้ำตาหลั่งรินเป็นสายยาวซึมลงบนเสื้อผ้าป่านเนื้อหยาบที่ยองโฮสวมใส่จนเปียกชื้น ในเมื่อมิอาจรักได้และไม่มีวันได้เป็นที่รัก อย่างน้อยก็ขอเพียงช่วงเวลานี้ที่คนตรงหน้าจะอ่อนโยนทะนุถนอมหัวใจของตนเองบ้าง
          
ทว่า ร่างสูงกลับไม่มีทีท่าว่าจะกอดตอบ ซ้ำยังเบี่ยงกายออกห่างอย่างสิ้นไร้เยื่อใย น้ำเสียงราบเรียบเย็นชาไม่ต่างอะไรเลยกับลิ่มน้ำแข็งกระหน่ำทิ่มแทงลงกลางอกของคุณชายแทยงจนดวงใจพังทลายยับเยิน....
          
“เช่นนั้น ข้าก็ขอแสดงความยินดีกับคุณชายและองค์ชายฮันซลด้วย.... องค์ชายสูงศักดิ์ผู้นั้นน่าจะทรงยินดีเป็นอันมากที่จะได้พระชายาที่แสนงดงาม เป็นถึงไข่มุกแห่งเมืองหลวงเช่นท่าน”
          
“เพียงเท่านี้เองหรือ.......?”  


จากที่พยายามกลั้นสะอื้นอย่างเต็มกำลังก็เปลี่ยนเป็นร้องไห้อย่างหมดสิ้นแล้วซึ่งศักดิ์ศรี แววตาแสนเศร้าแดงก่ำฉ่ำด้วยหยาดน้ำแหงนเงยขึ้นมองร่างหนาอย่างตัดพ้อ  


“ทั้งๆ ที่เจ้าเองก็รู้ความในใจของข้าเป็นอย่างดี เหตุไฉนถึงได้แล้งน้ำใจกับข้าถึงเพียงนี้.... ครั้งสุดท้ายแล้วนะ ยองโฮ เจ้าจะปลอบข้าด้วยคำหวานสักคำก็ไม่มี แค่บอกว่าจะไม่ลืมข้า จะคิดถึงข้าบ้างนั้นมันยากมากนักเชียวหรือ!?”
          
“หากคุณชายต้องการเช่นนั้นก็ย่อมได้ แต่ทุกสิ่งที่ท่านจะได้จากข้าล้วนแล้วแต่เป็นคำลวง”
         
“แม้เป็นคำลวง ข้าก็จะเอา!!”
          
ร่างเล็กขึ้นเสียงอย่างเอาแต่ใจ หากพอคิดว่ามันคือการเอาแต่ใจครั้งสุดท้ายที่ตนเองจะสามารถทำได้กับชายผู้นี้ เขาก็ยิ่งไขว่คว้าเหนี่ยวรั้งสะเปะสะปะด้วยความหวังอันริบหรี่.... หากจะต้องตื่นมาพบกับความจริงที่แสนโหดร้าย ก็ขอให้เขาได้มีช่วงเวลาดื่มด่ำอยู่กับความฝันลมๆ แล้งๆ ชั่วครู่ชั่วคราวนั้นบ้าง และต่อให้มันจะเป็นเพียงฝันลวง เป็นคำโกหกที่กลั่นกรองจากความสมเพชเวทนา คุณชายแทยงก็ยังปรารถนาอยากตักตวงเอาไว้ให้มากที่สุดอยู่ดี
          
“นะ.... ยองโฮ แค่ปลอบใจข้าเท่านั้น อีกเพียงไม่กี่วันข้าก็จะออกไปจากชีวิตของเจ้า.........จะไม่อยู่ให้เจ้ารำคาญใจอีกต่อไปแล้ว............”
          
ร่างบางเอนกายอิงแอบแนบชิดคนตรงหน้า ผิวแก้มใสยังคงรื้นด้วยคราบน้ำตาเกรอะกรัง ใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นและเสียงก้อนเนื้อในอกซ้ายของยองโฮ ก่อนที่บางสิ่งบางอย่างซึ่งคุณชายแทยงไม่อาจเอื้อมคาดฝันจะเกิดขึ้น....
          
ริมฝีปากเย็นชืดแตะต้องลงบนกลีบดอกเหมยสีระเรือ บดเบียดเข้าหาเพียงแผ่วผ่านอย่างไร้ซึ่งความเสน่หาอาทร ทิ้งค้างเอาไว้เนิ่นนานพอจะให้ไข่มุกแห่งเมืองหลวงถูกฉาบเคลือบด้วยรสจุมพิตอันแสนเย็นชา แล้วผละจากไปพร้อมทั้งกระชากเอาเศษซากดวงใจที่แหว่งวิ่นติดมือไปด้วย
 
          
“ขออภัยด้วย คุณชาย.... แต่ข้าคงจะไม่มีวันคิดถึงท่าน”
 
          
เสียงกระซิบนั้นดังก้องอยู่ในโสตประสาท ไม่ต่างจากคำรักที่ชายหนุ่มพร่ำบอกกับใครอีกคน.... หลอกลอน รุมเร้ากายใจให้อ่อนแอประหนึ่งโรคร้าย
          
สร้อยข้อมือหินพระจันทร์สีเทาถูกส่งคืนให้ น่าเอน็จอนาถเฉกเช่นเดียวกับความรักของ ลี แทยง.... สิ่งที่ ซอ ยองโฮ ไม่เคยอยากได้และไม่เคยมองเห็นคุณค่า
         

          
“ข้าไม่ต้องการดวงจันทร์จากท่าน เพราะข้ามีคนที่เป็นเสมือนดวงจันทร์ของตนเองอยู่แล้ว..... ลืมข้าเสียและเราจะไม่พบกันเช่นนี้อีก.......”




TO BE CONTINUE
 
 
 ❉❉❉❉❉❉❉❉



TALK
 
ซอ ยองโฮ ข้าเกลียดท่านนัก!! /เขวี้ยงเข่งปลาทู
ไม่รู้จะทอล์กอะไรเลยค่ะ ระหว่างที่อ่านทวนหัวใจก็เต้นตึกๆๆๆ ด้วยความโมโห(ว่าที่)องค์ชายหมีไปด้วย
แต่ก็หวังว่าองค์ชายสามผู้ทรงพระคิวท์จะมาเยียวยาความหัวร้อนของผู้อ่านได้ในครั้งหน้านะคะ ครึ่กๆๆๆๆ
 
ขอบพระคุณล่วงหน้าสำหรับการติดตาม การกดFav คอมเมนท์และสครีมแท็ก #พระชายาแทยง ค่ะ
รับรองว่าเรื่องนี้เจ้มจ้นสะใจยิ่งกว่ามาม่าต้มยำน้ำข้น 555555+
 
+++++++
 
TALK2
 
องค์ชายแจฮยอนทรงพระคิวททททททททททททททททททททททท์!!!!!!
 
ภาคผนวกประจำตอน


ฟู่จื่อ / โหราเดือยไก่ (Aconitum) เป็นพืชดอกสมุนไพรชนิดหนึ่งที่สามารถนำดอกไปสกัดเป็นยาขับเสมหะได้ แต่รากของฟู่จื่อมีพิษร้ายแรง มักถูกนำไปสกัดทำเป็นยาเบื่อหนู

 
ดอกหงฮัว / ดอกคำฝอย มีสรรพคุณในการขับประจำเดือน สลายลิ่มเลือด ในสมัยก่อนนิยมนำมาใช้เป็นยาพิษ มีฤทธิ์ในการขับเลือดเพื่อทำแท้งทารก
❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten )
ดูทั้งหมด

ความคิดเห็นที่ 1
clb1031

ugg boots


yeezy shoes


burberry handbags


coach outlet online


ugg boots clearance


michael kors outlet clearance


kate spade outlet


mulberry outlet uk


yeezy shoes


michael kors outlet online


michael kors uk


canada goose sale


adidas nmd runner


canada goose parka


michael kors outlet online


longchamp outlet


ugg shoes


pandora charms outlet


discount oakley sunglasses


ugg boots outlet


oakley sunglasses outlet


ray bans


canada goose jackets


coach outlet store online clearance


ugg outlet


gucci outlet


hermes outlet


polo ralph lauren outlet


uggs sale


pandora jewelry


christian louboutin shoes


salvatore ferragamo shoes


christian louboutin shoes


ugg outlet


pandora jewelry


moncler sale


ugg outlet


michael kors


moncler jackets


birkenstock


polo ralph lauren outlet online


canada goose outlet


coach factory outlet online


canada goose jackets


coach handbags outlet


canada goose uk


cheap air jordans


moncler coats


coach factory outlet


polo ralph lauren outlet


ugg boots on sale


longchamp sale


canada goose jackets


moncler sale


air jordan retro


uggs outlet


ugg boots


adidas outlet online


coach outlet online


coach outlet online


michael kors outlet canada


toms


uggs outlet online


canada goose jackets


pandora


uggs outlet


polo ralph lauren outlet


michael kors outlet store


cheap ugg boots


ugg australia outlet


burberry handbags


michael kors


michael kors outlet store


polo ralph lauren outlet


cheap ray ban sunglasses


coach outlet online


louis vuitton factory outlet


uggs outlet


michael kors outlet online


polo ralph lauren outlet online


uggs outlet


mlb jerseys


canada goose outlet


mulberry


the north face outlet


adidas yeezy boost 350


nike air max 2018


ugg outlet


ugg sale


adidas sneakers


louis vuitton outlet store


christian louboutin shoes


cheap uggs


ugg outlet online


uggs clearance


the north face outlet


adidas outlet store


louis vuitton outlet online


coach outlet canada


moncler coats


coach factory outlet online


supreme shirts


nfl jerseys


ray ban sunglasses outlet


ralph lauren outlet online


uggs outlet


christian louboutin shoes


canada goose coats


coach factory outlet


ugg on sale


burberry outlet online


hermes bag


michael kors outlet online


ugg boots


canada goose jackets


canada goose jackets


cheap jordan shoes


mbt


canada goose jackets


pandora outlet


ray ban sunglasses discount


hermes handbags


coach outlet online


louis vuitton outlet online


polo ralph lauren outlet online


ralph lauren uk


michael kors outlet canada


ugg outlet store


kate spade handbags


jerseys cheap


adidas outlet online


harden shoes


ugg outlet store


caterpillar boots


cheap ugg boots


ugg sale


coach outlet online


ralph lauren outlet online


cheap ugg boots


moncler jackets


longchamp bags


cheap air jordans


nmd adidas


birkin handbags


harden vol 1


ray ban sunglasses sale


uggs on sale


air max shoes


yeezy boost 350


adidas ultra boost


ralph lauren outlet online


coach outlet online


cheap oakley sunglasses


canada goose jacket


michael kors outlet online


louboutin shoes


coach factorty outlet online


ralph lauren outlet


ugg boots


adidas store


timberland outlet


cheap ugg boots


uggs clearance


nike shoes


jordan shoes


canada goose coats


cheap oakley sunglasses


moncler pas cher


ugg outlet online


coach factory outlet


coach factory outlet online


uggs outlet


ugg boots outlet


coach outlet online


ugg boots


pandora charms sale


kate spade outlet online


coach outlet store


birkenstock uk


pandora charms sale clearance


coach factory outlet


tory burch outlet online


ralph lauren


cheap ugg boots


uggs outlet


cheap jordan shoes


canada goose jackets


uggs outlet


christian louboutin sale


salvatore ferragamo outlet


ralph lauren outlet online


coach outlet store online


canada goose jackets


canada goose jackets


canada goose coats


uggs


coach outlet online


nike outlet store


kate spade handbags


cheap ray ban sunglasses


adidas yeezy shoes


ferragamo shoes


uggs clearance


cheap ugg boots


michael kors handbags outlet


ray ban glasses


adidas superstar shoes


canada goose clothing


canada goose


ugg boots


fitflop sandals


ugg boots


cheap jordan shoes


ugg outlet


polo ralph lauren outlet online


coach factory outlet online


cheap ugg sale


columbia sportswear outlet


retro 11


ugg outlet store


louis vuitton handbags


louboutin outlet


moncler outlet online


air jordans


polo ralph lauren outlet


ugg boots


north face outlet


ralph lauren sale


pandora charms


polo outlet online


pandora charms


moncler uk


ugg australia


ray bans


hermes bags


canada goose outlet


uggs outlet


moncler outlet online


uggs


red bottoms


uggs outlet


uggs outlet


uggs outlet


polo ralph lauren


coach outlet online


pandora jewelry outlet


ugg canada


ugg boots outlet


discount ray ban sunglasses


north face outlet


supreme uk


nike shoes


pandora charms


louis vuitton outlet


cheap air jordans


ugg slippers


polo ralph lauren outlet


moncler outlet online


canada goose sale


ugg boots women


ugg outlet online


ralph lauren outlet


canada goose sale


burberry outlet online


toms outlet


mlb jerseys whgolesale


canada goose jackets


canada goose outlet


coach outlet online


canada goose jackets


hermens


coach outlet online


ugg boots sale


moncler


ray ban sunglasses discount


michael kors bags


air max


canada goose jackets


ralph lauren sale clearance uk


ugg canada


cheap ray bans


adidas nmd runner


cheap nike shoes


ugg boots


michael kors outlet clearance


coach factory outlet online


nike sneakers


burberry handbags


ralph lauren outlet online


adidas yeezy boost


uggs outlet


ray ban glasses


michael kors outlet store


ferragamo outlet


ugg boots


adidas nmd r1


adidas nmd r1


moncler


ugg sale


pandora charms sale clearance


nike outlet


nike outlet store


coach outlet


ralph lauren outlet online


valentino outlet


coach outlet canada


cheap jordans free shipping


canada goose


air jordans


ralph lauren sale clearance uk


cheap nfl jerseys wholesale


yeezy boost 350


coach outlet online


burberry outlet online


coach outlet store


ugg sale


coach purses


ugg boots outlet


longchamp bags


coach outlet online


ugg


coach outlet online


mlb jerseys


valentino


hermes bags


canada goose outlet online


supreme clothing


fred perry shirts


canada goose outlet


mbt


canada goose sale


louis vuitton outlet store


polo ralph lauren outlet


toms shoes


mulberry handbags


pandora uk


coach outlet online


ray bans


adidas superstars


mulberry uk


ugg boots


coach factory outlet online


timberland outlet store


coach outlet online


coach factory outlet online


michael kors outlet online


north face jackets


polo ralph lauren outlet online


moncler outlet online


adidas nmd r1


nike sneakers


cheap uggs


pandora jewelry outlet


coach outlet online


ugg outlet


coach outlet online


nike cortez classic


cheap jordan shoes


bottes ugg


coach outlet online


kate spade outlet online


ugg boots


moncler coats


adidas shoes


michael kors outlet store


jordans


coach factory outlet


air max


canada goose coats


yeezy boost


ugg outlet


coach factory outlet online


polo ralph lauren outlet


coach factory outlet online


michael kors outlet clearance


pandora charms outlet


ralph lauren sale


canada goose jackets


cheap nfl jerseys


ugg boots outlet


nike outlet online


coach outlet store online


christian louboutin shoes


cheap oakley sunglasses


moncler coats


tory burch shoes


nike outlet store online


ralph lauren


coach outlet online


canada goose coats


nike outlet online


coach factory outlet online


michael kors bags


canada goose outlet


uggs clearance


coach outlet store


longchamp outlet store


kate spade handbags


air jordan shoes


uggs outlet


kate spade outlet


michael kors outlet store


moncler sale


longchamps


fitflops sale clearance


burberry outlet online


ugg boots


yeezy shoes


coach factory outlet online


gucci outlet online


ugg boots


the north face outlet


canada goose sale


pandora charms sale clearance


pandora charms outlet


uggs outlet


birkenstock shoes


canada goose jacket


oakley sunglasses outlet


coach outlet store online


burberry outlet


the north face jackets


moncler jacket


ray ban sunglasses cheap


christian louboutin sale


cheap jordans


coach factory outlet online


louis vuitton factory outlet


uggs outlet


yeezy boost 350


canada goose sale


michael kors outlet clearance


coach outlet store


louis vuitton outlet online


uggs outlet


canada goose jackets


michael kors outlet clearance


toms


uggs outlet


toms


ralph lauren outlet


ugg boots clearance


ugg outlet


nike huarache shoes


ugg boots sale


michael kors outlet online


cheap jordan shoes


uggs outlet


coach outlet online


cheap uggs


coach factorty outlet online


michael kors


coach outlet online


north face sale


adidas outlet store


red bottom heels


canada goose outlet


fred perry polo shirts


pandora charms outlet


red bottom


birkenstock outlet


ray ban sunglasses outlet


uggs


michael kors outlet online


ralph lauren sale


moncler jackets


louboutin outlet


canada goose uk


michael kors outlet store


canada goose sale


michael kors


canada goose coats


adidas yeezy boost


pandora jewelry store


burberry outlet online


polo ralph lauren


kate spade outlet online


tory burch outlet online


pandora charms


north face jackets


louis vuitton factory outlet


michael kors outlet store


cheap jordans for sale


clb1031

ชื่อ : clibin009   E-mail : clibin009@gmail.com    วันที่ : 31 ตุลาคม 2560 14:24 น.
IP : 43.249.130.XXX

ความคิดเห็นที่ 2

prada


air jordan


uggs outlet


flip flops


canada goose jassen


ugg boots


prada outlet


michael kors handbags


coach wallets


north face outlet


ray ban


pandora jewelry


north face


ralph lauren


the north face


nike football boots


ferragamo


hermes


north face


ugg boots


ray ban sunglasses


salvatore ferragamo


moncler jacka


jordan shoes


burberry scarf


jordan


air jordans


nike huarache


cheap nfl jerseys


adidas shoes


juicy couture outlet


ugg australia


canada goose


ray ban sunglasses


michael kors


louboutin


ugg boots clearance


ugg boots


giuseppe zanotti


coach outlet


ugg boots


canada goose


michael kors


nfl jerseys


canada goose outlet


supreme new york


michael kors outlet


nike outlet


jordans


canada goose


hermes bags


michael kors outlet


oakley sunglasses


michael kors outlet


adidas yeezy boost


canada goose


timberland


birkenstock outlet


cheap ray ban sunglasses


pandora charms


tory burch


moncler


true religion jeans


canada goose uk


ugg outlet


mlb jerseys


sac longchamp


true religion outlet


tommy hilfiger canada


michael kors outlet


polo ralph lauren


adidas superstar


jordans


new balance shoes


ray ban sunglasses


ralph lauren outlet


ugg boots


ray ban sunglasses


rolex watches


north face


polo ralph


pandora charms


kate spade


ferragamo


hermes outlet


coach outlet


the north face


ray ban sunglasses


ugg


cheap oakley sunglasses


north face jackets


louboutin


ugg boots


kate spade outlet


louboutin


michael kors outlet


nhl jerseys


canada goose


oakley sunglasses cheap


supra shoes


ray bans


coach factory outlet


ugg outlet


fitflops


christian louboutin


nike air force 1


north face


kate spade outlet


ugg


ugg outlet


ugg clearance


basketball shoes


jordan shoes


goedkope uggs


adidas wings


oakley sunglasses


canada goose outlet


ugg outlet


adidas outlet


nike air max


canada goose


nike outlet


flops


kate spade outlet


timberland boots


timberland


ralph lauren


ugg boots


converse outlet


ralph lauren uk


bottes ugg


coach outlet


coach bags


polo ralph


christian louboutin


jordan


nike air max


ralph lauren outlet


michael kors handbags


michael kors


ugg


nfl jerseys


mont blanc pens


coach factory outlet


nike store


polo ralph lauren


timberland outlet


superdry clothing


pandora jewelry


ralph lauren outlet


vibram fivefingers


canada goose outlet


prada


moncler


north face outlet


oakley sunglasses


coach handbags


north face


uggs outlet


ralph lauren


oakley sunglasses


red bottom shoes


uggs outlet


mont blanc


coach factory outlet


mlb jerseys


coach outlet


nike air max


pandora uk


michael kors outlet


air jordan


michael kors


ugg slippers


wholesale snapback hats


ralph lauren


michael kors outlet


moncler


burberry outlet


polo ralph


supreme


burberry outlet


true religion


nba jerseys


north face outlet


canada goose


ugg outlet


nfl jerseys


fitflops


mcm backpack


coach factory outlet


swarovski jewelry


nike factory outlet


coach outlet


kate spade outlet


uggs outlet


pandora rings


pandora charms


adidas


nike free run


jordans


moncler outlet


nike sb


ugg outlet


ray ban sunglasses


ray ban sunglasses


michaelkors outlet


coach outlet store online


ugg boots


north face jackets


coach outlet online


ugg boots


true religion outlet


birkenstock sandals


adidas


ralph lauren


coach outlet


adidas shoes


chicago blackhawks jersey


ray ban sunglasses


longchamp outlet


north face


moncler


the north face


uggs


tory burch outlet


true religion


nike blazer shoes


michael kors handbags


under armour outlet


canada goose outlet


coach outlet online


coach outlet


ugg boots


coach outlet


wholesale nfl jerseys


ray ban sunglasses


michael kors


north face


canada goose


tory burch outlet


baseball jerseys


uggs outlet


burberry scarves


ray ban sunglasses


prada outlet


canada goose outlet


pandora jewelry


christian louboutin


uggs


air max


ralph lauren


ugg outlet


coach outlet


canada goose jackets


oakley sunglasses


supreme clothing


pandora jewelry


nike outlet


canada goose jackets


ugg outlet


ugg boots


longchamp outlet


air max


canada goose


longchamp


ugg boots


cheap nhl jerseys


ugg


cheap jerseys


coach outlet


nike shoes


pandora charms


moncler jassen


ugg boots


michael kors


hogan


adidas stan smith


michael kors


jordan


cheap jordans


coach outlet


coach outlet


cheap uggs


manolo blahnik


fitflops


longchamp


coach outlet


ralph lauren outlet


mac cosmetics


moncler jackets


mulberry


ugg boots


oakley sunglasses


kate spade handbags


moncler


adidas stan smith


ugg boots


nike air max


north face


burberry outlet


moncler


birkenstock sandals


beats by dre


mbt


moncler


oakley sunglasses


moncler


michael kors outlet


canada goose uk


jordan shoes


soccer jerseys


north face uk


jordan


oakley sunglasses


mbt


ugg outlet


louboutin


ugg boots


doudoune moncler


moncler


nike air max


ugg outlet


michael kors outlet


canada goose sale


true religion jeans


jordans


ugg boots


louboutin


oakley sunglasses


moncler


jordan shoes


adidas football boots


ralph lauren outlet


ugg boots


ralph lauren


nike tn


red bottom shoes


replica watches


longchamp


nike factory store


hermes belt


ugg


michael jordan shoes


coach outlet online


fitflops


nike huarache


nike trainers


air jordan pas cher


polo ralph lauren


christian louboutin


ray ban


north face


ugg australia


adidas jeremy scott


louboutin


canada goose


swarovski


michael kors outlet


nike air


timberland


mont blanc pens


mlb jerseys


tory burch outlet


20181.11wengdongdong
ชื่อ : dongdong8   E-mail : wengdongdong053@outlook.com    วันที่ : 11 มกราคม 2561 10:42 น.
IP : 209.160.127.XXX

  แสดงความคิดเห็น

ตัวหนา ตัวเอียง ตัวขีดเส้นใต้ ตัวขีดกลาง ชิดซ้าย กึ่งกลาง ชิดขวา รูปภาพ ลิ้งก์ ขนาดต้วอักษร สีต้วอักษร

ชื่อ: *
E-mail : *
ไม่ต้องการแสดง Email
รหัสตรวจสอบ : Security Image
* กรุณากรอกรหัสที่อยู่ในรูป

Copyright by http://www.alizzykame.com
2006-2015
Engine by MAKEWEBEASY