ดูสินค้าในตะกร้า    แจ้งการชำระเงินออนไลน์   
  
   FICTION BOOK (17)
   WEBBOARD
สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 4
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 244
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 820,794
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
17 พฤศจิกายน 2562
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
     
10  11  12  13  14  15  16 
17  18  19  20  21  22  23 
24  25  26  27  28  29  30 
             
  ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten )
❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH10 #ชะตาฟ้ากำหนด
[24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]จำนวนผู้เข้าชม 2447 คน
10


ชะตาฟ้ากำหนด

 


 
#พระชายาแทยง


“แม่ทำหัวมันต้มน้ำขิง ของโปรดของเจ้ามาให้ด้วย แล้วก็ยังมีน้ำแกงกระดูกวัว ข้าวต้มลูกสน ขนมแป้งถั่วที่เจ้าชอบอีก.... เจ้าเพิ่งจะฟื้นไข้ยังไม่หายดี ต้องบำรุงร่างกายให้มากเข้าไว้นะ แทยง”


“ท่านแม่ไม่เห็นต้องลำบากเลย อาหารเยอะแยะขนาดนี้ ลูกจะกินหมดได้อย่างไรกัน?”


พระชายาลีแทยงแสร้งทำบ่นอิดออดเมื่อเห็นสำรับที่ผู้เป็นมารดาหอบหิ้วเข้ามาในตำหนักจาซอน ใจหนึ่งก็ห่วงกังวลด้วยไม่อยากให้องค์ชายแจจุงต้องวุ่นวายทำอะไรเพื่อตนมากมาย หากอีกใจก็ยินดีนักที่ได้พบหน้าแม่บังเกิดเกล้าอีกครั้งเหลังจากที่ถูกพิษจนล้มหมอนนอนเสื่ออยู่หลายวัน อีกทั้งยังมีขนมแป้งถั่วรสหวานจัดมาช่วยให้หายเบื่อหน่ายเมื่อต้องกินแต่ยาขมกับอาหารจืดชืดตามที่ท่านหมอหลวงจัดถวาย


“ก็แม่กลัวว่าอาหารจากห้องเครื่องวังหลวงจะไม่ถูกปากเจ้า ยิ่งลูกแม่เป็นเด็กกินยากมาแต่ไหนแต่ไร ผิดรสผิดลิ้นแค่เล็กน้อยก็พาลไม่ยอมกินออกบ่อยครั้ง”


“ไม่มีใครรู้ใจลูกดีเท่าท่านแม่อีกแล้ว”  


ร่างเล็กยิ้มออดอ้อนกลับไปเป็นเด็กน้อยที่คนเป็นแม่ต้องคอยทะนุถนอมกล่อมเกลี้ยงป้อนข้าวป้อนน้ำถึงปากทีละคำ สีหน้าของแทยงแม้จะยังซีดเซียวอยู่บ้างแต่ก็ถือว่าดีขึ้นมากแล้วหากเทียบจากคราวก่อนที่มาเยี่ยม นอนพักและบำรุงด้วยหยูกยาอาหารอีกไม่กี่วันก็คงหายดีดังเดิม


ทว่า พอคิดถึงพรุ่งนี้และวันต่อๆ ไปที่แทยงจำต้องอยู่ในวังหลวง อยู่ท่ามกลางอันตรายรอบด้านโดยที่มิอาจคุ้มครองดูแลได้ตลอดเวลา ผู้เป็นเสมือนนายหญิงแห่งจวนตระกูลชองก็ได้แต่ทอดถอนใจด้วยความอึดอัดกลัดกลุ้ม


“แทยง.... แม่ไม่อยากให้เจ้าโตเป็นผู้ใหญ่แล้วต้องอยู่ห่างแม่เช่นนี้เลย” 


มือเรียวขาวเกลี่ยปอยผมที่ร่วงลงมาให้พ้นจากใบหน้างาม มองดูร่างตรงหน้าอย่างไรก็นำพาให้เห็นเป็นตนเองเมื่อครั้งวัยเยาว์ นึกถึงคำกล่าวที่ว่าบุตรคือชีวิตที่ถือกำเนิดจากเลือดเนื้อของมารดา จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยสักนิดที่องค์ชายแจจุงจะทั้งหวงแหนและห่วงใยแทยงมากเสียจนไม่อยากให้ลูกคนนี้อยู่ไกลหูไกลตา  


“ยิ่งเมื่อเกิดเรื่องร้ายขึ้นแล้ว แม่ก็ยิ่งไม่วางใจให้เจ้าอยู่กับใครทั้งนั้น.... ดูสิ สวามีเจ้าเป็นคนประเภทไหนกันถึงได้ปล่อยปละละเลยจนทำให้ชายาตัวเองถูกคนอื่นรังแกเอาได้ ช่างน่าโมโหนักเชียว แม่ไม่น่ายอมให้ท่านพ่อเจ้ากี้เจ้าการพาองค์ชายยองโฮเข้ามาอยู่ในบ้านเราจนกระทั่งกลายเป็นคู่ครองของลูกเลย”


“ท่านแม่............”


“หากเจ้าได้อภิเษกเป็นชายาขององค์ชายฮันซลตามที่แม่ได้ตกลงรับปากกับพระสนมฮวาพินเอาไว้ ป่านนี้เจ้าก็คงอยู่สุขสบายและได้รับการดูแลอย่างดี ไม่ต้องเจ็บทั้งกายและใจเหมือนเช่นทุกวันนี้!”


ต่อให้สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นยากจะแก้ไข ข้าวสารที่กลายเป็นข้าวสุกแล้วคงไม่มีวันกลับไปเป็นดังเดิม แต่กระนั้น องค์ชายแจจุงก็ยังกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของแม่ทัพชองและรัชทายาทยองโฮที่ร่วมมือกันพรากความสุขของแทยงไป มิหนำซ้ำยังปล่อยปละละเลยจนกระทั่งแทยงถูกนางกำนัลปองร้ายเอาได้อย่างง่ายดาย


“แต่ลูกก็ไม่เป็นอะไรแล้ว ขอท่านแม่ได้โปรดทำใจให้สบายเถิด”  


พระชายาพยายามเกลี้ยกล่อมมารดา ด้วยรู้นิสัยบุพการีดีว่าหากถึงขั้นเอ่ยปากต่อว่าออกมาถึงขั้นนี้แล้วย่อมต้องไม่พอใจมากทีเดียว ทำเอาลีแทยงนึกกังวลไปถึงบิดาว่าจะพลอยต้องรบผลแห่งความโกรธเคืองนี้ไปด้วย 


“แล้วท่านพ่อเล่าขอรับ ทำไมถึงไม่มาเยี่ยมข้าพร้อมกับท่านแม่?”


“พ่อเจ้าไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทพร้อมกับองค์ชายซีวอน.... เห็นว่าเมืองฮันซองปีนี้เกิดภาวะแห้งแล้งข้าวยากหมากแพง มีโจรเล็กโจรน้อยซ่องสุมกำลังออกปล้นสะดมชาวเมืองจนเดือดร้อนไปทั่ว ประกอบกับระยะนี้ไม่มีพวกแมนจูมาประชิดชายแดนทางเหนือ บางทีฝ่าบาทอาจจะส่งท่านพ่อเจ้าไปช่วยตรวจการและปราบปรามโจรเหล่านั้นจนกว่าสถานการณ์จะดีขึ้นก็เป็นได้”


“น้ำเสียงท่านฟังดูกระด้างนัก ท่านแม่กับท่านพ่อคงไม่ได้มีเรื่องทะเลาะผิดใจกันใช่หรือไม่?”


“ไม่มีดอก ลูกรัก.... ท่านพ่อกับแม่อยู่กินกันมาร่วมยี่สิบปี เจ้าเคยเห็นแม่โกรธท่านพ่อหรืออย่างไร?”


องค์ชายแจจุงแค่นรอยยิ้มปิดบังความขุ่นข้องหมองใจ ไม่อยากให้ลูกรักที่กำลังป่วยอยู่ต้องมารับรู้ว่าหลังจากเข้าวังหลวงเมื่อคราวก่อน พ่อแม่ก็ไม่ได้พูดคุยกันอีกเลยแม้แต่คำเดียว แม้กระทั่งเรือนนอนที่เคยร่วมเรียงเคียงหมอนกันมาตั้งแต่แต่งงานก็แยกย้ายต่างคนต่างอยู่.... ฝ่ายหนึ่งคิดอย่างขุนนางยึดถือความจงรักภักดีเป็นหลัก อีกฝ่ายยึดถือความอยู่รอดปลอดภัยของคนในครอบครัวเป็นเกณฑ์ เช่นนี้แล้วจึงยากเหลือเกินที่ความเห็นแย้งนี้จะบรรจบเข้าหากัน


แม้ความรักที่มีก็ยังมิรู้จะเยียวยารอยร้าวภายในจวนสกุลชองได้หรือไม่....




‘พระชายา.... องค์รัชทายาทเสด็จมาพะยะค่ะ’




“สวามีเจ้ามาแล้ว เห็นทีว่าแม่คงจะต้องขอตัวกลับก่อน........”


หลังได้ยินเสียงมหาดเล็กผู้เฝ้าประตูตำหนักจาซอนขานรับการเสด็จมาของบุตรเขยผู้สูงศักดิ์ องค์ชายแจจุงก็ละปลายช้อนเงินจากการป้อนหัวมันต้มน้ำขิงให้แก่พระชายา ทำเอาร่างเล็กงุนงงสงสัยที่อยู่ๆ มารดาก็เปลี่ยนท่าทีเป็นปั้นปึ่งเย็นชาขึ้นมากะทันหัน


“ท่านแม่ไม่เห็นต้องรีบร้อนกลับเลย นี่เพิ่งจะคล้อยบ่ายได้ไม่นาน อยู่เป็นเพื่อนลูกอีกสักหน่อยเถิด”


“คราแรกแม่ก็ว่าจะอยู่จนถึงค่ำๆ แต่คิดอีกทีแล้วไม่ดีกว่า ประเดี๋ยวแม่ก็ต้องไปเข้าเฝ้าเยี่ยมเยียนพระสนมฮวาพินด้วย.... เอาไว้พรุ่งนี้แม่จะรีบมาหาเจ้าแต่เช้า เจ้าก็ต้องรักษาสุขภาพให้ดี จะกินจะดื่มอะไรก็ให้เสี่ยวสือช่วยดูก่อน อย่าไว้ใจผู้อื่นมากจนเกินไปเหมือนที่ผ่านมา เข้าใจใช่ไหม ลูกแม่?”  


ผู้เป็นแม่กำชับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น บ่งบอกให้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่กล่าวออกมานั้นไม่ใช่เพียงแค่ตักเตือนด้วยความเคยชิน และก่อนที่พระชายาแทยงจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด เสียงกระซิบแผ่วเบาก็ดังขึ้นริมใบหู  


“หากลูกมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอันใดก็จงไปที่ตำหนักพระสนมฮวาพินได้ทุกเมื่อ.... แม่ได้เขียนจดหมายฝากฝังเจ้าเอาไว้กับองค์ชายฮันซลแล้ว องค์ชายจะทรงดูแลและคุ้มครองเจ้าเอง”


“ท่านแม่.....?” 


ร่างน้อยเหลือบตามองแม่บังเกิดเกล้าอย่างใคร่รู้ ลางสังหรณ์บางอย่างปรากฏขึ้นในห้วงความคิด แม้จะไม่อยากเชื่อนักแต่ก็มิอาจคิดคาดเดาไปในทางอื่นได้เลย  


“หรือว่าที่องค์ชายฮันซลเสด็จมาหาลูกบ่อยครั้งนั้นเป็นเพราะท่านแม่ขอร้อง?”


ไม่มีคำตอบที่แน่ชัดจากองค์ชายแจจุง ถึงกระนั้น ลีแทยงก็สามารถเข้าใจความนัยที่แฝงมากับรอยยิ้มอาทรได้เป็นอย่างดี....


.


.


.


“ดูเหมือนท่านแม่จะยังไม่หายเคืองข้า.......”


นั่นคือรับสั่งแรกขององค์ชายรัชทายาทก่อนที่จะทรงประทับนั่งลงเคียงข้างพระชายา.... ร่างสูงรู้สึกไม่สบายใจเมื่อองค์ชายแจจุงซึ่งเป็นท่านแม่ยายไม่ยอมสบสายตา ไม่ทักทายปราศรัย และไม่แม้กระทั่งจะหยุดรับการคำนับจากบุตรเขย ต่อให้รู้เหตุผลว่าเป็นเพราะยังโกรธเคืองที่องค์ชายยองโฮไม่ได้ดูแลแทยงให้ดีดังที่เคยรับปาก แต่การถูกผู้ใหญ่ฝ่ายพระชายาเมินเฉยเสมือนไม่เห็นถึงความสำคัญนั้นไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย


“มีใครบ้างเล่าที่ไม่นึกเคืองคนอย่างเจ้า ยองโฮ?”  


วาจากระทบกระเทียบถูกใช้แทนคำกล่าวทักทาย หากตรองถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะถูกคนทำร้าย แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าสิ่งที่องค์ชายแจจุงทำนั้นไม่ถูกต้องนักแต่ลีแทยงก็ไม่ได้คิดจะเข้าข้างสวามีเลยสักนิด ทำให้ผู้มาใหม่ต้องส่งเสียงเรียกขานอย่างอ่อนอกอ่อนใจ


“แทยง........”


“ท่านแม่จะไปเข้าเฝ้าพระสนมฮวาพินต่างหากจึงได้รีบกลับไป ไม่มีใครสนใจว่าเจ้าจะมาหรือจะไปดอก.... อย่าได้สำคัญตัวผิดนักเลย” 


ร่างบางยังคงวางท่าเฉยเมยเย็นชา ไม่อยากใยดีชายหนุ่มที่พยายามเข้ามาประคบประหงมคลอเคลียทำเป็นจัดแจงหยิบจับข้าวของรอบกายให้ 


“ที่ตำหนักทงกุงไม่มีอะไรอย่างอื่นให้รัชทายาททำแล้วหรือ ถึงได้มีแก่ใจจะมาหาข้าถึงตำหนักก่อนตะวันตกดิน?”


“ในยามนี้การเรียนรู้ราชกิจจะสำคัญไปกว่าเจ้าได้อย่างไร?”


“ข้าไม่เชื่อ”


“เพราะเจ้ามีไข้ขึ้นสูง หมดสติเพราะถูกพิษอยู่หลายวันจนมิอาจรับรู้ความเป็นไป แต่ข้าเป็นห่วงเจ้าจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ คอยมาเฝ้าเช้าเย็นมิได้ขาด........”


รัชทายาทขยับเข้าไปใกล้ชายา ดวงเนตรคมสบมองหน้างดงามที่บัดนี้ดูซับสีเลือดและแข็งแรงขึ้นมาก มือใหญ่แตะลงบนผิวแก้มอุ่นก่อนจะตวัดรวบเอวบางมาโอบเอาไว้โดยไม่นำพาต่ออาการขัดขืนไม่เต็มใจ.... ใช่ว่าองค์ชายยองโฮจะมิทรงรับรู้ถึงสาเหตุว่าเพราะอะไรสองแม่ลูกสกุลชองถึงได้หมองใจต่อพระองค์นัก หากสิ่งที่ทรงทำได้ในยามนี้ก็คงมีเพียงแค่ประคับประคองเยียวยาให้การอภิเษกดำเนินต่อไป


“เจ้าทำดีกับข้าเมื่อไร อย่างไร ข้าไม่รับรู้.... สิ่งเดียวที่ข้าจำได้มีเพียงคำพูดที่ว่าเจ้าไม่เคยนึกรักข้า”


ยังไม่ทันสิ้นคำ กลีบโอษฐ์หยักงามก็ทาบทับลงกลางหน้าผากนวล  “แต่ถ้าเจ้าจะรับรู้ถึงความห่วงใยของข้าบ้างกึคงดี แทยง”


“รู้สิ........”  


เมื่อได้ยินดอกเหมยน้อยเอ่ยเช่นนั้น ร่างหนาก็ใจพองด้วยความยินดีเป็นหนักหนา แต่ก็เพียงแค่ชั่วแวบเดียวเท่านั้น  


“ท่านพ่อท่านแม่อบรมสั่งสอนให้ข้ายึดมั่นในเกียรติของวงศ์ตระกูล.... ข้ารู้ดีอยู่แก่ใจตัวเองว่าเจ้ามอบใจให้ผู้ใด ข้าไม่อาจฝืนหน้าด้านหน้าทนทำเป็นยิ้มแย้มตอบรับในสิ่งที่ไม่ใช่ของตนดอก”


พระชายาหยิบเอากระจกทองเหลืองแบบมีด้ามจับออกมาจากข้างฟูกบรรทม ส่องพินิจใบหน้างามท่ามกลางความสงสัยคับข้องใจของพระสวามี


“อยู่ดีๆ เจ้าส่องกระจกทำไมกัน?”


“เห็นเสี่ยวสือบอกว่าพิษจากผงตำแยทำให้ผิวข้าแสบร้อนจนเป็นรอยแดงคล้ายถูกไฟลวกไปทั่วทั้งกาย ข้าก็ต้องส่องให้แน่ใจว่าหน้าตาข้ามิได้มีบาดแผลน่าเกลียดน่ากลัว” 


ถ้อยคำนั้นฟังผิวเผินดูเหมือนประชดประชันไปตามประสา แต่นัยยะของการต่อว่าต่อขานก็มีมากเสียจนหัวใจคนฟังแกว่งสะท้านอยู่ข้างในอก  


“ขนาดตอนไม่เจ็บไข้ได้ป่วย ถูกผู้คนยกย่องให้เป็นไข่มุกแห่งเมืองฮันยางยังไม่มีใครรัก หากเกิดเสียโฉมหน้าตาขี้ริ้วน่าชังขึ้นมาก็คงถูกทอดทิ้งไม่ต่างจากสุนัขตัวหนึ่งกระมัง”


“ใจเจ้าชอบจำเพียงเรื่องร้าย แต่เรื่องดีที่ข้าทำให้เจ้าพอใจกลับไม่เคยจดจำ” 


ถึงคราวองค์รัชทายาทตัดพ้อบ้าง สองหัตถ์ตรึงร่างบอบบางลงกับพื้นรองรับอย่างนุ่มนวลพลางประสานสายพระเนตรกับลูกแก้วใสสีอำพัน เงาสะท้อนที่ส่งกลับมานั้นยังคงฉายชัดถึงความเง้างอนขุ่นเคืองมากกว่าจะเกลียดจนอยากฆ่ากันเสียให้ตาย หากว่าพระองค์เป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดาก็คงไม่ลังเลที่จะเอ่ยชื่นชมภรรยาว่าน่ารักน่าเอ็นดูไม่หยอก 


“เห็นทีว่าคงต้องทบทวนกันเสียหน่อยแล้วว่าข้าดีต่อเจ้าอย่างไรบ้าง..........”


สันคางซึ่งสากด้วยไรเคราฝังลงตรงซอกคอระหง พาลให้ร่างข้างใต้ที่ขยับเขยื้อนกายไม่สะดวกนักเพราะถูกกายใหญ่คร่อมทับเอาไว้รู้สึกวาบหวิวอย่างประหลาด พระชายาดิ้นหนีขลุกขลักด้วยไม่เต็มใจจะให้สวามีล่วงเกินในเพลานี้แต่ก็ไม่ทำให้มังกรหนุ่มยี่หระสนใจไม่.... ร่างหนายังคงซุกใบหน้าดูดดึงผิวเนื้ออ่อน ขบกัดตวัดเลียสร้างรอยกลีบดอกเหมยให้พร่างพราวไปทั่วเนินไหล่บางก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาสู่กลางผืนอก เสื้อผ้ายับย่นไปหมดด้วยผีมือขององค์ชายยองโฮ สายรัดอาภรณ์ชิ้นบนถูกปลดออก กระโปรงท่อนล่างซึ่งยาวคลุมถึงข้อเท้าเลื่อนขึ้นจนเผยให้เห็นเรียวขางามในขณะที่มือใหญ่ทำท่าคล้ายลงสอดล้วงเข้าไปภายในนั้น


“พอได้แล้ว.....อื้อ......ข้าเพิ่งหายป่วยนะ ยองโฮ!”


“เห็นเจ้ามีเรี่ยวแรงประท้วงข้าได้ก็ค่อยให้โล่งใจคลายกังวลหน่อย”  


รัชทายาทแย้มโอษฐ์สัพยอก หากก็ยอมผละออกให้แทยงได้พักหายใจหายคอ มิวายจะแกล้งเย้าด้วยวาจาให้คนตรงหน้าฉุนเฉียวออกฤทธิ์ออกเดชได้ดังเดิม  


“แล้วเจ้าก็ยังงดงามสมกับที่เป็นไข่มุกแห่งเมืองฮันยาง ไม่มีบาดแผลน่าเกลียดน่ากลัวที่ตรงไหน....  ทั้งข้างนอกข้างใน ข้าก็เปิดดูจนหมดแล้ว...... โอ๊ย!”


“หยุดเดี๋ยวนี้เลย ข้าไม่อยากคุยกับเจ้าแล้ว!”


กำปั้นเล็กทุบเข้าตรงหัวไหล่หนา เจ้าของแรงประทุษร้ายตวัดน้ำเสียงห้วนพลางสะบัดหน้าหันหนีไปนอนตะแคงไม่อยากเจรจาพาทีกับคนเจ้าเล่ห์ช่างหาเศษหาเลยอีก ทว่า คนถูกไล่กลับตามมาประกบซ้อนทางด้านหลัง โอบท่อนแขนกกกอดร่างเล็กจนแผ่นหลังเนียนชิดอกกว้าง ฝังใบหน้าลงกับกลุ่มผมนุ่มหอมอย่างสบายอารมณ์




อากาศช่วงคิมหันต์ฤดูร้อนอบอ้าวนัก ทว่า อากาศภายในตำหนักกลับปลอดโปร่งด้วยสายลมที่พัดผ่านเข้ามาตามช่องบัญชร แม้ในยามกลางวันก็ยังสงบร่มรื่นจนได้ยินเสียงแมลงขับกล่อมต่างเครื่องสายสังคีต เพียงไม่นาน คนที่เพิ่งรับอาหารและโอสถไปเสียมากมายก็เริ่มเคลิ้มคล้อยไปกับความง่วงงุนที่ถาโถมเข้ามา


แต่ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งปวงจะดำดิ่งลงสู่ห้วงนิทรานั้น....


“ยองโฮ ข้าได้ยินว่าเจ้าเองก็ไปร่วมไต่สวนและตัดสินโทษนางกำนัลที่ปองร้ายข้าด้วยใช่หรือไม่?”  
เสียงแหบหวานกระซิบถามแผ่วเบา แม้จะพยายามข่มสำเนียงให้ฟังดูเหมือนเป็นการถามไถ่ด้วยความอยากรู้ธรรมดาแต่ก็เก็บซ่อนความทุกข์กังวลได้ไม่มิด  


“ซังกุงโรงซักล้างนางนั้นทำร้ายข้าเพราะอะไร.......ข้าไม่เคยรู้จักหรือว่าเห็นนางมาก่อนเลยแท้ๆ.............”


ทั้งที่มีคำสั่งห้ามแพร่งพราย หากสุดท้ายเรื่องที่เกิดขึ้น ณ ลานไต่สวนของกรมอาญาก็ยังสะพัดมาเข้าหูแทยงซึ่งกำลังป่วยอยู่จนได้.... แม้มินซังกุงจะสารภาพเหตุผลและยอมลงนามรับโทษแต่พระองค์ก็ทรงทราบดีว่าหาใช่เพราะนางทำผิดจริงไม่ เฉกเช่นเดียวกับตอนที่อดีตพระมเหสีชินบี ผู้เป็นพระมารดาโดนคนชั่วให้ร้ายจนต้องถูกประทานยาพิษไม่มีผิดเพี้ยน


“วังหลวงก็เป็นเช่นนี้”


ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด วังหลวงก็ยังเต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดี มักใหญ่ใฝ่สูงของคนทุกชนชั้น.... คนต่ำต้อยอยากเป็นใหญ่ คนสูงส่งอยากรักษาอำนาจเอาไว้ ต่อให้ต้องห้ำหั่นเอาชีวิตผู้ใดก็ไม่คณา


“ในเมื่อรู้ว่าวังหลวงก็เป็นเช่นนี้ แล้วทำไมเจ้าถึงได้ดิ้นรนอยากกลับมานัก?”  


ลีแทยงหันกลับมาเผชิญหน้ากับสวามีพลางเอื้อนเอ่ยถามถึงสิ่งที่คั่งค้างอยู่ในใจ  


“หากเจ้าอยู่นอกวัง แม้ไม่ได้เป็นองค์ชายให้ผู้อื่นนับหน้าถือตาแต่ก็มีอิสระ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ได้รักคนที่อยากรัก ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับคนที่เจ้าเลือกด้วยตนเอง ไม่ต้องมากล้ำกลืนฝืนทนอยู่กับคนน่าชังเยี่ยงข้า.... หรือการเป็นรัชทายาทมันสำคัญสำหรับเจ้ามากกว่าชีวิตที่เป็นสุข?”


“เรื่องนั้น ข้าเองก็ไม่รู้...........”  


อาจเป็นเพราะความอ่อนล้าจากสิ่งเลวร้ายรอบกาย ความตึงเครียดจากการรักษาตำแหน่งทายาทผู้สืบทอดบัลลังก์มังกรที่ทำให้องค์ชายยองโฮมิอาจสรรหาถ้อยคำปั้นแต่งขึ้นมาให้ความชอบธรรมกับการกระทำของพระองค์ได้ และนี่อาจเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ทรงรับสั่งทุกสิ่งออกมาจากพระทัย  


“คงเพราะข้าเห็นเสด็จแม่ถูกคนถ่อยให้ร้ายและสิ้นพระชนม์ไปต่อหน้าต่อตา ทำให้ข้ายึดมั่นถือมั่นว่าจะต้องกลับมาวังหลวงในฐานะรัชทายาท ขึ้นครองแผ่นดินฮันยางใช้อำนาจที่มีชำระล้างมลทินให้กับทุกคนในสกุลซอที่ต้องโทษประหารในครานั้น.... ไม่ว่าจะยามลืมตาตื่นหรือหลับตานอนทุกเช้าค่ำ ข้าจมตัวเองอยู่กับความคิดที่ว่าจะหาทางกลับคืนสู่ฐานะและชาติกำเนิดที่แท้จริงได้อย่างไร.........”


ร่างสูงกอดพระชายาให้จมหายไปในอกกว้าง พยายามซ่อนสีหน้าของตนไม่ให้อีกฝ่ายเห็น ทว่า แรงกระเพื่อมไหวที่สะท้อนขึ้นลงกลับบ่งบอกถึงความทุกข์อย่างชัดเจน


“เจ้าไม่ได้น่าชังสำหรับข้าเลย แทยง.... วันแรกที่ข้าพบเจ้าที่จวนตระกูลชอง ข้าเคยรู้สึกต่อเจ้าอย่างไร จวบจนบัดนี้มันก็ยังคงเป็นเช่นนั้น”


“ในเมื่อเจ้าไม่ได้ชังข้า แล้วเหตุใดจึงต้องทำร้ายน้ำใจข้าหนแล้วหนเล่าด้วย?”


“เสด็จพี่หญิงยุนอาทรงต้องการให้ข้าหลอกใช้เจ้า แม่ทัพชองก็ยินดีมอบเจ้าให้เป็นชายาของข้าเพื่อให้กองทัพไพร่พลร่วมสวามิภักดิ์.......แต่ข้าไม่ปรารถนาให้เจ้าเข้ามามีส่วนในเรื่องนี้ การพยายามตัดสัมพันธ์จึงเป็นสิ่งเดียวที่ข้าคิดได้ในชั่วขณะนั้น........”  


เสียงทุ้มเอ่ยรำพันอย่างขมขื่น ไม่อยากนึกถึงทั้งสิ่งที่ผ่านเลยมาแล้วและสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในวันต่อไป  


“ในเมื่อหลีกเลี่ยงอย่างไรก็มิอาจหนีพ้นก็เท่ากับว่าฟ้าได้กำหนดชะตาของเราทั้งคู่มาแล้ว.... ข้าคือรัชทายาทของแผ่นดินฮันยางและเจ้าก็คือชายาคู่บารมีของข้า ไม่ว่าจะด้วยความสุขหรือทุกข์ปริ่มจนจะขาดใจ สิ่งเหล่านี้ก็จะไม่เปลี่ยนแปลงเป็นอื่นอีก.............”


“ไม่เปลี่ยนแปลงเป็นอื่นอีกหรือ?”


รอยยิ้มจางปรากฏขึ้นบนดวงพักตร์แสนงาม แต่หาใช่เพราะความยินดีที่ได้ยินว่าองค์ชายยองโฮมิได้เกลียดชังตนเองดังที่เคยรู้มาโดยตลอดไม่ หากแต่เป็นการยิ้มรับลิขิตสวรรค์ซึ่งเล่นตลกกับชีวิตคนทั้งสองอย่างไม่รู้จบต่างหาก


อีกทั้งคำกำชับของแม่บังเกิดเกล้าเกี่ยวกับเรื่องขององค์ชายฮันซลก็ยังวนเวียนอยู่ในห้วงสำนึกก่อนที่ทุกสิ่งรอบกายจะพลันดับวูบไป....


“ฟ้าอาจลิขิตชะตาชีวิตของเราได้แต่มิอาจลิขิตใจคน แผ่นดินนี้ไม่มีสิ่งใดที่เรียกได้ว่าความแน่นอนดอก ยองโฮ.... สิ่งที่เจ้าคิดว่าเป็นของตนเองก็อาจไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป........”


❉❉❉❉❉❉❉❉❉❉


ลานฝึกในมุมหนึ่งของกองงานราชองครักษ์ยามดึกสงัด ชายหนุ่มสองคนกำลังประดาบเข้าหากันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ฝ่ายหนึ่งรุกไล่ ฝ่ายหนึ่งตั้งรับสลับกันไปตามแต่สถานการณ์จะนำพา.... แต่แล้วผู้ที่ปราดเปรียวช่ำชองในการยุทธมากกว่าก็ช่วงชิงจังหวะอาศัยช่องว่างในการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายจรดปลายกระบี่เข้าที่ลำคอคู่ซ้อม จนกระทั่งเขาต้องยอมปล่อยอาวุธในมือให้ร่วงลงสู่พื้นเป็นสัญญาณของการยอมรับความพ่ายแพ้


องครักษ์โยวไท่คลี่ยิ้มมุมปากอย่างพึงใจกับชัยชนะที่ได้รับ ก่อนจะยื่นมือไปฉุดร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นนายให้ลุกขึ้นยินดังเดิม


“ฝีมือดาบขององค์ชายก็นับว่าไม่เลว สามารถตั้งรับกระหม่อมได้ถึงห้าเพลงดาบ.... เดิมทีก็ยังเป็นห่วงอยู่ นึกว่าจะทรงเชี่ยวชาญแต่ใช้ขวานฝ่าฟืนไปวันๆ เสียแล้ว”


“ท่านแม่ทัพชองเล็งเห็นถึงความสำคัญของวิชาเพลงดาบจึงให้ข้าได้ฝึกหัดเอาไว้บ้างเพื่อป้องกันตัว”


“แม่ทัพเมืองหลวง ชองยุนโฮผู้นั้นน่ะหรือพะยะค่ะ?”


“ใช่แล้ว”


เมื่อได้ยินดังนั้น โยวไท่ก็มีท่าทีสนอกสนใจขึ้นมา


“แม่ทัพชองเป็นขุนนางน้ำดี แม้กระหม่อมและเขาจะอยู่คนละหน่วยงานกรมกองแต่ก็ได้ยินกิตติศัพท์ความเก่งกาจและวีรกรรมอันห้าวหาญในสมรภูมิรบของขุนศึกแห่งสกุลชองมามากทีเดียว”  


นอกจากความสามารถในการรบทัพจับศึกและการเป็นข้าราชบริพารผู้ซื่อสัตย์เปี่ยมคุณธรรมแล้ว สิ่งที่ทำให้แม่ทัพชองตกเป็นที่กล่าวขวัญถึงในราชสำนักเวลานี้ก็คงหนีไม่พ้นการที่เขายอมยกบุตรชายเพียงคนเดียวให้เป็นพระชายาในองค์รัชทายาท ใช้การอภิเษกสร้างฐานอำนาจกองทัพให้ภักดีกับลูกเขยของตนเอง แต่เรื่องนี้องค์ชายยองโฮก็น่าจะทรงทราบดีอยู่แก่พระทัยอยู่แล้ว  


“แต่กระหม่อมได้ข่าวมาว่าแม่ทัพชองยุนโฮจะเดินทางไปปราบโจรและเป็นผู้ช่วยตรวจราชการที่เมืองฮันซองร่วมกับองค์ชายซีวอน.... ท่านพ่อตาออกจากเมืองหลวงไปก็เท่ากับว่าไม่มีใครบังคับบัญชากองทัพ เช่นนี้องค์ชายจะมิทรงลำบากแย่หรือ?”


“ข้ามีตราผู้แทนพระองค์สำหรับใช้ควบคุมทัพหลวงและทัพชายแดนแปดกองธง.... แต่ระยะนี้เมืองเหลียวและเผ่าแมนจูกำลังวุ่นวายอยู่กับการศึกรุกรานแผ่นดินใหญ่ ข้าก็หวังว่าจะตัวเองยังไม่ถึงเวลาต้องใช้ตรานั้น”


“กระหม่อมก็คิดว่ามันยังเร็วเกินไปสำหรับองค์ชาย” 


ยวไท่เก็บดาบที่ตกอยู่บนพื้นดินส่งคืนให้กับมังกรหนุ่ม จะว่าเห็นใจคนตรงหน้าที่ต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งก็คงใช่ หากอีกใจหนึ่งก็นึกขบขันไม่น้อยที่ได้เห็นรัชทายาทออกอาการประหม่ากับอำนาจที่ได้รับมาแต่ไม่กล้าใช้  


“องค์ชายจะต้องฝึกซ้อมและสร้างความมั่นคงให้แก่ฐานะของพระองค์ให้มากกว่านี้เสียก่อนจึงจะเป็นที่ยอมรับของทุกคนได้ มิเช่นนั้นแล้ว ต่อให้มีอีกสิบตราผู้แทนพระองค์ก็เปล่าประโยชน์”


แต่แล้ว ที่องค์ชายดำริว่าจะทรงได้รับกระบี่คืนก็กลับกลายเป็นว่าพลาดท่าถูกองครักษ์โยวไท่ใช้ศาตราวุธจ่อพระศอซ้ำสองอีกจนได้


“เห็นหรือไม่ องค์ชายทรงแพ้กระหม่อมอีกแล้วพะยะค่ะ”




“นี่.... เจ้าคนชั่ว คิดจะทำอะไรน่ะ!!??”




ฉับพลัน เสียงตะคอกห้วนก็เปล่งดังขึ้นขัดขวางการฝึกซ้อมอันเป็นความลับ ก่อนที่เจ้าของวาจาก้าวล่วงนั้นจะปราดเข้ามาโดยไม่หวาดกลัวภัยอันตราย สีหน้าท่าทางของเด็กหนุ่มในพัสตราภรณ์บ่งบอกฐานะความเป็นองค์ชายขึงขังบึ้งตึง ปลายนิ้วยกขึ้นชี้หน้าโยวไท่อย่างมาดหมายจะเอาเรื่องให้จงได้


“บังอาจนัก หน่วยพยัคฆ์คำราม.... ที่อยู่ตรงนี้คือเจ้าพี่รัชทายาท กล้าดีอย่างไรถึงเอาดาบมาจ่อพระศอ!!??”


“อ้อ นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็องค์ชายมินฮยองนี่เอง”


“ใช่แล้ว ข้าคือองค์ชายมินฮยอง โอรสของเสด็จพ่อและพระสนมซูพิน!”  


ผู้มาใหม่เชิดพักตร์อย่างถือองค์ว่าเหนือกว่า อีกทั้งยังทรงตั้งพระทัยจะจัดการกับองครักษ์ที่คิดคดทรยศให้ถึงที่สุด  


“เจ้าชื่ออะไร!? รับคำสั่งมาจากใคร!? เหตุใดถึงได้ปองร้ายเจ้าพี่รัชทายาท!? คิดจะเป็นกบฏล้มล้างราชบัลลังก์ใช่หรือไม่!?”


โยวไท่ไม่ทูลตอบที่องค์ชายสี่รับสั่งถาม หากกลับหัวเราะร่วนเสมือนเห็นลูกสิงห์น้อยกำลังพยายามโก่งคอคำรามราวกับจะข่มขวัญให้ศัตรูนึกยำเกรง เดือดร้อนถึงองค์ชายยองโฮต้องรีบห้ามปรามแยกพระอนุชาออกมา


“มินฮยอง เจ้าเข้าใจผิดแล้วละ”  


เมื่อทรงได้ยินองค์ชายรองบอกกล่าวเช่นนั้น เรียวคิ้วขององค์ชายมินฮยองก็ขมวดมุ่นด้วยความกังขา  


“ข้ากับองครักษ์โยวไท่เพียงแค่มีธุระต้องพูดคุยกันเท่านั้น ไม่มีอะไรร้ายแรงอย่างที่เจ้าคิดดอก”


“ธุระพูดคุยงั้นหรือ!? ก็ข้าเห็นอยู่ตำตาเจ้าคนสามหาวนี้กำลังเอาดาบจ่อพระศอเจ้าพี่ หากข้าไม่เข้ามาขวางเอาไว้ เจ้าพี่ก็คงถูกมันปลงพระชนม์ไปแล้ว!”


องค์ชายสี่ยังไม่ยอมเชื่อแต่โดยดี ทรงยืนกรานถึงความผิดของราชองครักษ์จากหน่วยพยัคฆ์คำรามว่าจะต้องเป็นหนอนบ่อนไส้มีใจเป็นกบฎอย่างแน่แท้ จนกระทั่ง รัชทายาทยองโฮทรงยื่นกระบี่ของพระองค์ซึ่งมีตราสัญลักษณ์ของหน่วยพยัคฆ์คำรามด้วยเช่นกันให้ทอดพระเนตร ท่าทางฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดและน้ำเสียงของเด็กหนุ่มซึ่งยังไม่โตเต็มวัยดีจึงอ่อนลงพร้อมกับสีพระพักตร์จืดเจื่อน


“ข้าวู่วามเข้าใจผิดไปเอง ขอเจ้าพี่รัชทายาทโปรดประทานอภัยด้วย”


“ไม่เป็นไร”  ผู้เป็นเชษฐาแย้มโอษฐ์อย่างไม่ถือสา  “ว่าแต่เจ้าเถิด ดึกดื่นป่านนี้แล้วเหตุใดจึงไม่อยู่ในตำหนัก ออกมาเพ่นพ่านอยู่ข้างนอกทำไมกัน?”


“อันที่จริงข้าก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาถึงลานฝึกราชองครักษ์นี้ดอกพะยะค่ะ แต่มหาดเล็กแฮชาน คนสนิทของข้าน่ะสิ ไม่รู้ว่าหายหัวไปอยู่ไหน ข้าจะเรียกใช้ก็ไม่เจอตัวถึงต้องออกมาตามหาที่เรือนพักมหาดเล็ก.... เดินไปเดินมาก็มาโผล่อยู่ตรงนี้จนกระทั่งได้ยินเสียงคนคุยกัน ถึงได้พบเจ้าพี่อยู่ในสภาพเหมือนกำลังถูกทำร้าย”


“เช่นนั้นแล้วก็จงรีบกลับไปเสีย ประเดี๋ยวพระสนมซูพินจะเป็นห่วงเอา”  


รัชทายาทผงกเศียรเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะสั่งกำชับพระอนุชา  


“และข้าขอให้เจ้าอย่าได้แพร่งพรายบอกใครเป็นอันขาดว่าพบข้าอยู่กับคนของหน่วยพยัคฆ์คำรามที่นี่.... เรื่องนี้สำคัญสำหรับข้ามาก หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ มินฮยอง”


“เพราะอะไรหรือพะยะค่ะ?”  


องค์ชายสี่รู้สึกแปลกพระทัยไม่น้อยกับคำสั่งของพระเชษฐา ด้วยในบรรดาเสด็จอาและพี่น้องที่เป็นชายก็มีอยู่หลายพระองค์ที่ทรงฝึกหัดวิชาเพลงดาบและการต่อสู้เพื่อออกศึกและป้องกันตัว หากนั่นก็ไม่ใช่เรื่องลึกลับที่ต้องปิดบังอำพรางแต่อย่างใด


“เจ้าคงได้ยินเรื่องที่พี่สะใภ้ถูกคนปองร้ายใช่หรือไม่?”  


องค์ชายมินฮยองพยักหน้ารับ จนป่านนี้แล้วก็ยังมีคนเอ่ยถึงเหตุการณ์ในพระตำหนักจาซอนอยู่เป็นระยะทำเอาผู้คนในวังหลวงอกสั่นขวัญแขวนกันไปหมดที่พระชายาถูกนางกำนัลกลั่นแกล้งด้วยการโรยผงตำแยแห้งลงในฉลองพระองค์ ก่อนจะจบคดีลงด้วยโทษแขวนคอประหารชีวิตให้เป็นที่โจษจันไม่ขาดปาก 


“เพราะข้าอ่อนแอเกินไป คนนอกจึงเหิมเกริมกล้ามาทำร้ายชายาของข้าถึงในตำหนัก ด้วยเหตุนี้ข้าจึงต้องอาศัยฝึกฝีมือกับองครักษ์โยวไท่แห่งหน่วยพยัคฆ์คำรามเพื่อปกป้องคู่อภิเษกเอาไว้”


รัชทายาททรงบอกกล่าวความจริงเพียงครึ่งเดียว ปกป้องพระชายาลีแทยงให้อยู่รอดปลอดภัยก็เป็นเหตุผลหนึ่ง ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งก็เพื่อให้บรรลุจุดหมายของตนเอง และทั้งสองความปรารถนาก็จำเป็นจะต้องควบคู่ไปด้วยกัน


“พี่สะใภ้ถูกนางกำนัลปองร้าย ข้าเองก็นึกเจ็บแค้นแทนเหลือเกิน.... เอาอย่างนี้ดีกว่า เจ้าพี่ทรงอนุญาตให้ข้าร่วมฝึกซ้อมเพลงดาบกับท่านด้วยเถิดพะยะค่ะ ข้าก็อยากจะร่วมมือกับท่านปกป้องพี่สะใภ้ด้วยเช่นกัน”


“ไม่ได้เด็ดขาด มินฮยอง!”  


องค์ชายยองโฮปฏิเสธหนักแน่นโดยมิทรงเสียเวลาหยุดดำริเลยแม้แต่น้อย  


“ชื่อเสียงของหน่วยพยัคฆ์คำรามมิใช่เรื่องล้อเล่น พวกเขาไม่ฟังคำสั่งเชื้อพระวงศ์หากแต่ทำเฉพาะสิ่งที่ผู้เป็นนายเห็นสมควรเท่านั้น หากเจ้าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับธุระของข้าก็จะยิ่งทำให้พระสนมซูพินไม่สบายใจ และถ้าคนนอกรู้ว่าข้าพอมีวิชาสามารถประเพลงดาบได้ ข้ากับแทยงก็จะยิ่งถูกเพ่งเล็งตกอยู่ในอันตรายมากยิ่งขึ้น”


“แต่ว่า.........”


“ข้ารู้ว่าเจ้าหวังดี แต่ขอให้เชื่อฟังข้าในฐานะพี่ชายสักครั้ง.... หรือถ้าหากไม่เห็นแก่ข้าก็ขอให้เห็นแก่ความปลอดภัยของแทยง พี่สะใภ้เจ้าเพิ่งหายดีได้ไม่นาน อย่าให้ชายาข้าต้องเจ็บซ้ำสองด้วยน้ำมือคนโฉดชั่วเลย”


“ก็ได้พะยะค่ะ”



เพราะเจ้าพี่รัชทายาทรับสั่งเช่นนั้นองค์ชายมินฮยองจึงทรงต้องเสด็จออกจากลานฝึกซ้อมของกองงานสมุหราชองครักษ์ไปอย่างไม่เต็มพระทัยนัก อีกทั้งยังสงสัยคับข้องในเหตุผลที่องค์ชายยองโฮต้องลอบออกมาฝึกซ้อมวิชายุทธกับองครักษ์โยวไท่ในยามวิกาล.... แต่ในเมื่อทูลถามตามตรงแล้วไม่ได้ความจริงครบถ้วน องค์ชายมินฮยองจึงจำต้องเก็บงำความรู้สึกแคลงพระทัยเอาไว้เพื่อที่จะได้หาทางคลี่คลายในภายหลัง


❉❉❉❉❉❉❉❉❉❉


ล่วงเข้าปลายคิมหันต์ฤดู บรรยากาศภายนอกวังหลวงเป็นที่ครึกครื้นยิ่งนักเพราะเทศกาลโคมไฟที่จัดขึ้นติดต่อกันถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน ตามถนนหนทางในย่านการค้าจะถูกประดับประดาด้วยโคมกระดาษสาซึ่งประดิษฐ์เป็นรูปร่างต่างๆ เช่น สัตว์มงคล ดอกไม้นานาพันธุ์ ตลอดจนเทพยดานางฟ้า แขวนส่องสว่างอยู่ทั่วใจกลางเมืองฮันยาง ร้านรวงขายสุราอาหารเปิดตั้งแต่หัวค่ำถึงรุ่งสาง เสียงพูดคุยสลับหัวเราะสนุกสนานดังขึ้นไม่ขาดสายสมกับที่เป็นช่วงเวลาแห่งความสำราญใจ


เทศกาลโคมไฟเป็นเทศกาลเดียวในรอบปีที่ราชสำนักฮันยางอนุญาตให้เหล่าเชื้อพระวงศ์และข้าหลวง นางกำนัลฝ่ายในระดับเก้าขึ้นไปซึ่งไม่มีหน้าที่อยู่เวรยามหรือรับใช้เจ้านายพระองค์ใดเป็นพิเศษสามารถออกไปร่วมงานรื่นเริงได้.... จึงมิใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดหากจะพบเห็นเหล่าองค์ชายองค์หญิงทรงฉลองพระองค์อย่างสามัญชนปะปนอยู่กับราษฎร นัยหนึ่งก็เพื่อให้ได้ศึกษาเรียนรู้วิถีชีวิตรวมถึงความรู้สึกนึกคิดของชาวเมืองว่าพวกเขากินอยู่เช่นไรและพูดถึงราชสำนักอย่างไรบ้าง


ในปีนี้ก็เช่นกัน บรรดาพระโอรสและพระธิดาต่างพากันออกนอกวังหลวงไปร่วมชมโคมไฟตั้งแต่พลบค่ำ ยกเว้นเสียก็แต่เจ้านายและมหาดเล็กแต่งตั้งใหม่แห่งพระตำหนักจาซอนที่ดูไม่มีวี่แววว่าจะอยากออกไปที่ใด....


พระชายาลีแทยงทรงอ่านม้วนอักษรภาพอยู่นานหลายชั่วยาม แม้จะได้ยินเสียงผู้คนทยอยผ่านหน้าตำหนักไปแต่ก็หาได้มีท่าทางจะขยับพระวรกายไม่ จนกระทั่งทรงสังเกตเห็นมหาดเล็กคนสนิทนั่งยุกยิกอยู่ไม่เป็นสุขจึงมีรับสั่งอนุญาตให้เด็กหนุ่มไปร่วมงานเทศกาลโคมไฟ ไม่ต้องทนอุดอู้เหมือนถูกคุมขังหรือคอยเฝ้ารับใช้ตนเองอย่างใกล้ชิดตลอดเวลาตามที่รัชทายาทออกคำสั่ง


“เสี่ยวสือ เจ้าจะออกไปงานเทศกาลข้างนอกวังหลวงก็ได้นะ” ผู้เป็นนายเอ่ยอย่างมีน้ำใจ 


“เจ้าเข้าวังพร้อมข้าจนถึงบัดนี้ก็สองเดือนกว่าแล้ว.... อยู่ในตำหนักเจอแต่หน้าข้าทุกวันคงเบื่อหน่ายแย่ ไปเที่ยวเล่นพักผ่อนให้สนุกอย่างคนอื่นเขาเถิด”


แต่ทว่า เสี่ยวสือกลับส่ายหน้าแล้วทูลตอบปฏิเสธ


“เสี่ยวสือไม่กล้าไปไหนดอกพะยะค่ะ.... พวกคนอื่นๆ ต่างก็ออกไปนอกวังหลวงกันหมดแล้ว หากเสี่ยวสือไปอีกคนแล้วใครจะอยู่เป็นเพื่อนพระชายาเล่า?”


“ข้าอยู่คนเดียวได้ เจ้าเพียงแค่จุดโคมตะเกียงให้ตำหนักสว่างเอาไว้ก็พอ”


“แต่รัชทายาทจะทรงตำหนิเอาได้..........”


“ไปเถอะ หากยองโฮไม่อยากให้ข้าอยู่ตามลำพังจริง เขาก็คงเป็นฝ่ายมาหาข้าเองนั่นละ ไม่ใช่เอาแต่ชี้นิ้วสั่งข้าหลวงเช่นนี้”  


ถุงเงินหนักพอๆ กับหินก้อนใหญ่ถูกหยิบยื่นให้ร่างเล็ก แม้จะอิดเอื้อนบ่ายเบี่ยงในคราแรกหากสุดท้ายพระชายาก็จัดการให้ถุงเงินไปอยู่ในมือของเสี่ยวสือจนได้  


“นานทีปีหนจะได้เปิดหูเปิดตาสักครั้ง อย่าให้เสียโอกาสเลย.... เอาเป็นว่าถ้าเจ้าเจอขนมแป้งถั่วอร่อยๆ หรือผลไม้แห้งเคลือบน้ำผึ้งก็ซื้อหามาฝากข้าบ้างก็แล้วกัน”


ในใจนั้นห่วงแสนห่วงกลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายซ้ำสองเช่นเมื่อคราวก่อน หากเพราะดูเหมือนพระชายาจะทรงต้องการชมม้วนภาพอย่างเงียบๆ เสี่ยวสือจึงจำต้องออกมาอย่างเสียมิได้.... ร่างน้อยยืนเคว้งอยู่หน้าตำหนักจาซอน ไม่ชินกับการที่ตนเองจะมีถุงเงินหนักอึ้งพกติดกาย ระหว่างที่กำลังหันรีหันขวางคิดว่าจะไปทางไหนดีอยู่นั้น บุคคลซึ่งตัวเขาคุ้นหน้าคุ้นตาเหลือเกินในช่วงระยะหลังมานี้ก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับข้าหลวงที่เป็นเสมือนสหายคู่ใจ


“สายัณห์สวัสดิ์ เจ้าสิบน้อย”


“องค์ชาย กระหม่อมนึกว่าพระองค์กับพี่ซือเฉิงออกไปตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดินแล้วเสียอีก”  


ผีเสื้อตัวเล็กยิ้มร่าอย่างยินดีพลางค้อมศีรษะถวายคำนับแด่องค์ชายแจฮยอนตามระเบียบราชสำนัก ต่อให้พระองค์จะโปรดเขามากเพียงใดหากเสี่ยวสือก็มิกล้าคิดอาจเอื้อมตีตนเสมอโอรสของฝ่าบาทให้เป็นที่เสื่อมเสียถึงพระชายาว่ามิได้ทรงอบรมสั่งสอนบ่าวไพร่ให้ดี ก่อนจะเห็นว่าเสื้อผ้าอาภรณ์ของอีกฝ่ายนั้นเป็นแบบเดียวกับตอนที่พบกันครั้งแรกในหอนางรำไม่มีผิด  


“ทรงฉลองพระองค์เช่นนี้ คิดจะปลอมเป็นท่านจ้ายเสวียนอีกแล้วหรือพะยะค่ะ?”


“ข้าก็แค่จะมาขออนุญาตพี่สะใภ้พาเจ้าออกไปงานเทศกาลด้วยกันเสียหน่อย”  


องค์ชายสามแย้มโอษฐ์เล่าความก่อนจะทอดพระเนตรเห็นว่านอกจากข้าหลวงใหม่จะแต่งเนื้อแต่งตัวเหมือนชาวบ้านสามัญแล้ว ยังมีถุงผ้าแพรสำหรับใส่เงินเหรียญที่คาดว่าน่าจะเป็นของประทานจากพระชายาผูกไว้ที่ข้างเอวอีกด้วย  


“แต่ดูท่าทางพี่สะใภ้คงจะรู้ใจข้ากระมังถึงได้ปล่อยเจ้าให้ออกมายืนรออยู่ตรงนี้”


“เสี่ยวสือไม่ได้รอองค์ชายสักหน่อย........”  


ร่างเล็กอ้อมแอ้มเสียงแผ่ว หัวใจพองโตอย่างน่าอายอยู่ในอกเมื่อคิดว่าองค์ชายแจฮยอนทรงมีพระทัยดำรินึกถึงเขา หากความรู้สึกผิดที่จะต้องทิ้งเจ้านายไปก็ยังคงมีอยู่  


“พระชายาทรงอนุญาตให้เสี่ยวสืออกไปดูโคมไฟได้ แต่เสี่ยวสือมิกล้าทิ้งพระชายาไปไหนพะยะค่ะ........”


ความกลัดกลุ้มของเด็กหนุ่มยิ่งทำให้ใบหน้าอ่อนใสนั้นน่าเอ็นดูมากยิ่งขึ้นไปอีก องค์ชายสามทอดพระเนตรมองเจ้าสิบน้อยแววเนตรวาววับประหนึ่งเห็นของถูกพระทัย เพียงชั่วพริบตา ปัญหาหนักอกของมหาดเล็กแห่งตำหนักจาซอนก็ถูกปลดเปลื้องด้วยสติปัญญาอันเฉียบแหลม


ทันใดนั้นเอง เจ้าของหัตถ์หนาก็ดันหลังมหาดเล็กต่งให้ไปยืนแทนที่เสี่ยวสือ แล้วจึงฉุดรั้งเอาร่างบางให้มาประชิดอยู่ข้างกายตน


“หากเจ้ากังวลนักก็ให้ซือเฉิงอยู่เฝ้าหน้าตำหนักพี่สะใภ้แทนก็แล้วกัน” 


“องค์ชาย!!”  


มหาดเล็กต่งร้องลั่นปากคอสั่นพั่บ ส่ายหน้าปฏิเสธยกใหญ่ด้วยคาดไม่ถึงว่านายเหนือหัวคู่บุญคู่กรรมจะทำกับเขาได้ลงคอ  


“กะ.....กระหม่อมก็อยากไปดูเทศกาลโคมไฟเหมือนกันนะพะยะค่ะ........ไหนจะสวดมนต์ไหว้พระขอพรในคืนแรกของงานที่วัดพระโพธิสัตว์ ไหนจะผลมะเดื่อตากแห้งอีกเล่า ไม่ได้นะองค์ชาย ทรงอย่าทำกับกระหม่อมเช่นนี้เลย............”


“เอาน่า อย่าตัดพ้อไปหน่อยเลย สหายข้า”  


องค์ชายผู้ทรงสืบสายโลหิตจากตระกูลพ่อค้าเริ่มเจรจาต่อรอง แม้ซือเฉิงจะขัดพระองค์ไม่ได้แต่ก็ทรงอยากถนอมน้ำใจข้าหลวงคนสนิทอยู่บ้าง  


“ไม่ว่าจะมะเดื่อตากแห้งหรืออะไรก็ตาม ประเดี๋ยวข้าจะให้ท่านตาขนมาให้เจ้าถึงในวังหลวงเลยทีเดียว”


“ไม่เอา กระหม่อมอยากไหว้พระด้วยนี่พะยะค่ะ!”


“พอกลับมาแล้วข้าจะให้ท่านตาสร้างวัดให้เจ้าเอง เอาให้ใหญ่โตอลังการเท่าอารามหลวงเลยก็ย่อมได้ แต่ตอนนี้เจ้าช่วยอยู่เวรยามหน้าตำหนักพี่สะใภ้ก่อน เสี่ยวสือจะได้ยอมไปกับข้า.... ไปกันเถอะ เจ้าสิบน้อย”


รับสั่งแล้วก็ทรงจูงมือเสี่ยวสือเสด็จออกไปทางประตูฝั่งทิศใต้ทันที ไม่สนพระทัยเสียงเรียกร้องโหยหวนของต่งซือเฉิงที่เฝ้ารอวันสำคัญนี้มากกว่าหนึ่งปีเต็ม และไม่รีรอให้ผู้ใดบังอาจมาทัดทานความต้องการของพระองค์ที่จะยกตนเองเป็นผู้พิทักษ์ดูแลเสี่ยวสือในงานเทศกาลค่ำคืนนี้แต่เพียงผู้เดียว


“องค์ชาย.... องค์ช้ายยยยยย........โธ่เอ๋ย.............”




“พระองค์ไม่น่าทิ้งพี่ซือเฉิงเอาไว้เลย”  


ร่างบางเอ่ยท้วงไม่เต็มน้ำเสียง ด้วยมิกล้าขัดพระทัยองค์ชายแจฮยอนแต่ก็เห็นใจมหาดเล็กต่งที่อุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตารอคอยที่จะได้เที่ยวเล่นสนุกสนานและไหว้พระขอพรในงานเทศกาลโคมไฟ  


“จะไหว้พระโพธิสัตว์ก็ต้องทำในคืนแรกของงานเทศกาลที่เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง มิเช่นนั้นก็คงไม่มีความหมาย..........”


“ถ้าหากข้าไม่บังคับให้ซือเฉิงอยู่เฝ้าหน้าตำหนักพี่สะใภ้ เจ้าจะยอมออกมากับข้าแต่โดยดีหรือเปล่า?” 


องค์ชายแจฮยอนรับสั่งอย่างเปรมปรีดิ์ ไม่คิดปิดบังต้นสายปลายเหตุที่ทำให้ทรงทิ้งข้าหลวงคนสนิทได้หน้าตาเฉย และเหตุผลนั้นก็มีเพียงแค่เรื่องของเจ้าผีเสื้อน้อยที่ทรงผูกพระทัยสมัครรักใคร่เป็นหนักหนา  


“ต่อให้เจ้ายอมออกมา ข้าก็ไม่คิดจะให้ซือเฉิงมากับเราดอก.... ก็ข้าอยากมาเดินเที่ยวตามลำพังกับเจ้า ไม่อยากให้ใครมาเป็นก้าง”


มือหนากระหวัดเกี่ยวจับจูงมือเล็กระหว่างที่ทั้งสองมุ่งหน้าสู่ถนนย่านการค้าซึ่งกำลังคึกคักได้ที่ พาลให้เสี่ยวสือสะดุ้งตกใจรีบดึงมือตนเองออกพัลวันเมื่อถูกแตะเนื้อต้องตัวต่อหน้าผู้คนที่เดินสวนกันขวั่กไขว่ไปมา


“องค์ชาย!!” 


เด็กหนุ่มสะบัดแรงในขณะที่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยแต่โดยดี ยื้อยุดกันอยู่เช่นนั้นจนเริ่มเป็นที่สังเกตของชาวเมือง ทำเอาร่างน้อยยิ่งหน้าแดงก่ำด้วยความกระดากอาย  


“ปล่อยเถิดพะยะค่ะ......ที่ตรงนี้มีคนตั้งมากมาย พวกเขาจ้ององค์ชายกับกระหม่อมกันใหญ่แล้ว..........”


“ข้าคือพ่อค้าจ้ายเสวียน มิใช่องค์ชายอะไรนั่นเสียหน่อย เจ้าอย่าลืมสิ” 


องค์ชายแจฮยอนตรัสราวกับจะล้อเล่น หากแต่ทรงพูดจริงทำจริงทั้งที่สีพระพักตร์ยังยิ้มแย้มสำราญพระทัยกับการได้เย้าแหย่คนข้างกายเสียเหลือเกิน  


“แล้วพ่อค้าวาณิชเยี่ยงข้าจะเดินเล่นชมเมืองเคียงคู่คุณชายน้อยจากแผ่นดินใหญ่ก็ไม่เห็นเป็นเรื่องแปลกประหลาดตรงไหน”


หากพิจารณาจากหน้าตาและรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว เสี่ยวสือที่ไม่ได้เนื้อตัวมอมแมมสวมเสื้อผ้าเก่าขาดวิ่นเช่นเดียวกับเมื่อครั้งทำงานเป็นเด็กรับใช้ในหอนางรำก็มิต่างอันใดกับบุตรชายคหบดี ประกอบกับอุปนิสัยสุภาพเรียบร้อยอย่างคนที่ได้รับการอบรมมา ถ้าไม่ทรงทราบมาก่อนว่าเจ้าตัวเคยตกระกำลำบาก องค์ชายสามก็ทรงต้องดำริว่าเสี่ยวสือมีเชื้อสายราชนิกูลเช่นเดียวกับพระองค์เป็นแน่


“ตะ....แต่กระหม่อมเป็นมหาดเล็ก.....หาใช่คุณชายไม่......”  


ร่างบางส่ายหน้าไม่บังอาจรับฐานะที่ตนเองสูญเสียไปพร้อมกับบิดามารดา เวลานี้ตัวเขาก็เป็นได้แค่เพียงข้าหลวงต่ำต้อยที่ไม่มีคุณค่าราคาให้ผู้ใดทะนุถนอมปกป้อง แม้องค์ชายสามจะทรงคิดเห็นตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงก็ตาม



“ในสายตาของข้า เจ้ามิได้เป็นมหาดเล็กที่ติดตามมาถวายงาน แต่เป็นคนรู้ใจต่างหาก.... เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว”
.
.
.
“เอ้านี่.... พุทราเชื่อมน้ำผึ้ง ข้าเคยลองกินของท่านป้าร้านนี้เมื่อปีก่อน เจ้าน่าจะชอบนะ”


“ขอบคุณท่านจ้ายเสวียน”


เด็กหนุ่มรับเอาของกินเล่นมาถือไว้ก่อนจะลิ้มรสของมันให้ชื่นใจสมกับที่อุตส่าห์ยืนรออยู่เสียตั้งนานสองนาน เป็นจริงดังที่องค์ชายแจฮยอนรับสั่งเชิญชวนเพราะพุทราเชื่อมน้ำผึ้งที่เขาเพิ่งกินเข้าไปนั้นทั้งหอมและหวานกำลังพอเหมาะ ไม่จัดจ้านจนเกินไป เพียงไม่นานสารพัดเครื่องว่างที่ซื้อหามาก็หมดเกลี้ยงทั้งที่ยังเดินไปไม่ถึงวัดพระโพธิสัตว์เลยด้วยซ้ำ


“มีอะไรหรือ สิบน้อย?”  ร่างสูงเอ่ยถามเมื่อสังเกตเห็นว่าร่างเล็กแอบลองมองตนเองมาพักใหญ่ คล้ายกับว่ามีเรื่องอยากพูดคุยแต่ก็ไม่กล้าพอ


ครั้นพอถูกสายพระเนตรแพรวพราวจ้องมองในระยะประชิด เสี่ยวสือก็หน้าแดงจัดไปถึงใบหู หากก็ยอมสารภาพความรู้สึกนึกคิดหลังจากที่ได้เห็นองค์ชายสามเสวยอาหารพื้นๆ อย่างสามัญชน อีกทั้งยังทรงทราบดีกว่าเขาเสียอีกว่าของดีของเลื่องชื่อของเมืองฮันยางอยู่ตรงที่ใดบ้าง


“ข้าเพียงแต่ไม่คิดว่าองค์ชาย.....เอ่อ....ท่านจ้ายเสวียนจะชอบของกินเล่นข้างทางเช่นนี้ด้วย ทั้งที่บ้านท่านก็มีอาหารชั้นเลิศกว่านี้ตั้งมากมาย”


“ก็ต้องกินได้สิ.... อะไรที่อร่อย ข้าก็กินได้ทั้งนั้นละ”  


ผู้สูงศักดิ์หัวเราะร่วนไม่ถือสา ด้วยเข้าใจดีว่าขึ้นชื่อว่าเป็นถึงองค์ชาย คนส่วนใหญ่ก็ย่อมต้องคิดว่าเขาเป็นพวกเจ้ายศเจ้าอย่างถือชนชั้นบรรดาศักดิ์เป็นสำคัญ ทว่า ในความเป็นจริงแล้วมิใช่เลย  


“ข้าหาใช่คนจำพวกที่ตัดสินความดีงามของสิ่งต่างๆ จากรูปลักษณ์หรือราคาไม่ แต่ข้าจะคำนึงถึงความต้องการของตนเองเป็นเกณฑ์.... หากเป็นสิ่งที่ข้าถูกใจแล้ว ต่อให้ผู้คนทั้งแผ่นดินมองไม่เห็นคุณค่า ข้าก็ไม่สนใจวาจาติเตียนเหล่านั้นดอก”


เสี่ยวสือไม่แน่ใจนักว่าทุกถ้อยคำที่ได้ยินนั้น องค์ชายแจฮยอนยังทรงหมายถึงพุทราเชื่อมน้ำผึ้งอยู่หรือไม่ หรือว่าทรงเปลี่ยนไปหมายความถึงสิ่งอื่นแล้ว หากเพราะไม่อยากอาจเอื้อมหวังสูง ด้วยตระหนักดีว่าฐานะอย่างเขาถูกเปรียบเปรยได้อย่างมากที่สุดก็คือผีเสื้อ.... แม้จะสวยงามน่าชมแต่ก็เพียงชั่วครู่ชั่วคราว ปีกคู่เล็กแสนสวยแต่บอบบาง มีชีวิตอยู่ได้ไม่นานก็ต้องตายจากไป


แต่กระนั้น เขาก็ยังอยากอยู่ ณ ที่ตรงนี้ต่อไป....


“เจ้ากำลังมองอะไรอยู่หรือ?” 


เมื่อเห็นว่าสายตาของอีกฝ่ายไปหยุดอยู่ตรงรั้วกำแพงอิฐเป็นแนวยาวที่กั้นระหว่างเขตอารามและย่านการค้าโดยที่ฝั่งตรงข้ามนั้นเป็นสถานที่สำหรับฝังศพคนตาย องค์ชายสามจึงมีรับสั่งถามด้วยความสงสัยใคร่รู้พร้อมทั้งรั้งคนตัวเล็กให้ถอยห่างออกมา 


“ข้าจำได้ว่าด้านหลังกำแพงนั้นเป็นสุสานของพวกชาวเมือง สถานที่อัปมงคลมีแต่ความโศกเศร้าเช่นนี้ เจ้าอย่าเข้าใกล้เลย.... เรารีบไปที่อื่นกันเถอะ”


“ตรงนั้น.......เคยเป็นที่นอนของข้ามาก่อน............”  


ทว่า ปลายนิ้วเรียวกลับชี้ตรงไปยังมุมๆ หนึ่งซึ่งทั้งมืดสลัวและวังเวงน่ากลัว มีกองหญ้าแห้งวางสุมรวมกับเศษกิ่งไม้และข้าวของเหลือทิ้งต่างๆ นานา ทำเอาคนที่อยู่ในวังหลวงมาตั้งแต่กำเนิดถึงกับตาลุกโพลงอย่างไม่อยากเชื่อ


“เอ๋? เจ้าพูดจริงหรือนี่??”


เสี่ยวสือพยักหน้ารับ หน่วยตาเรียวรียังคงปรากฏร่องรอยของความขื่นขมเมื่อหวนนึกถึงอดีตที่เพิ่งผ่านมาเพียงชั่วข้ามปี


“ด้วยเหตุเรืออัปปางครานั้น หลังจากที่ชาวประมงช่วยเหลือข้าขึ้นมาจากกลางทะเล ข้าถึงได้รู้ว่าท่านพ่อกับท่านแม่ได้จากไปแล้ว เรือคณะฑูตแผ่นดินใหญ่ทั้งลำจึงเหลือเพียงตัวข้าคนเดียวที่รอดชีวิตมาจนถึงเมืองฮันยาง.... ชาวประมงผู้นั้นเมตตาข้าจึงได้พยายามฝากฝังให้เป็นเด็กรับใช้ตามจวนคหบดีก่อนที่ตัวเขาจะล่องเรือหาเลี้ยงชีพต่อไป แต่เสี่ยวสือวาสนาไม่ดีเอง อยู่ที่ไหนกับใครก็อยู่ได้ไม่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจหนีออกมา อาศัยกำแพงข้างสุสานที่ไม่มีคนมาไล่เป็นที่หลับนอนคุ้มแดดคุ้มฝน เช้าก็ออกทำงานรับจ้างแลกอาหารประทังชีวิตไปวันหนึ่งๆ เท่านั้น”


“ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้าจะเคยพบเจอเรื่องร้ายมามากถึงเพียงนี้.........”


“ปีก่อนๆ ข้าก็เคยอยู่ในเทศกาลโคมไฟ ได้แต่มองคนอื่นสนุกสนานกันในขณะที่ตัวเองทุกข์ยากสาหัส.... ระหว่างที่ออกเดินไปไหว้พระโพธิสัตว์ แม้แต่ขนมหวานสักชิ้น ข้าวใส่น้ำแกงเนื้อสักถ้วยหรือโคมไฟส่องทางสักอันก็ยังไม่มีปัญญาซื้อ” 


น้ำเสียงเศร้าสร้อยบอกเล่าเรื่องราวที่ไม่เคยมีผู้ใดล่วงรู้ให้องค์ชายสามทรงได้ฟัง ความยากจนข้นแค้น อดมื้อกินมื้อ การถูกรังเกียจ ขับไสไล่ส่งและถูกเอาเปรียบรังแกสารพัดคือบาดแผลที่หยั่งรากฝังลึกอยู่ในห้วงความทรงจำ หากส่วนหนึ่งก็อดนึกชื่นชมตนเองไม่ได้ที่เข้มแข็งและอดทนจนกระทั่งได้มาพบกับท่านพี่ยองโฮ คุณชายแทยงและองค์ชายแจฮยอน 


“ไม่น่าเชื่อเลยว่าเพียงชั่วระยะเวลาไม่กี่เดือน ชีวิตข้าจะพลิกผันมาไกลเหลือเกิน.........”


แม้จะทรงทราบว่าข้างนอกวังหลวงนั้นยังมีผู้คนยากจนและต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำเพียงเพื่อให้ได้ข้าวสักมื้อ แต่เพราะเหล่าข้าหลวงที่รายล้อมอยู่ภายในตำหนักพระสนมควีพินนั้นล้วนมาจากตระกูลที่ดี ถูกเลี้ยงดูคัดเลือกมาเพื่อรับใช้ราชสำนักโดยแท้ องค์ชายแจฮยอนจึงมิทรงเคยสัมผัสกับเรื่องราวน่าเวทนาด้วยพระเนตรพระกรรณของพระองค์เอง.... และมิทรงคาดคิดด้วยว่าคนที่พระองค์หมายมั่นให้มาเป็นผีเสื้อน้อยจะเคยพบพานกับชะตากรรมอันแสนเลวร้ายยิ่งกว่าการเป็นเด็กรับใช้ในหอนางรำหลายเท่าตัวนัก


“ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ข้าก็จะไม่ยอมให้เจ้ากลับไปลำบากเช่นเดิมอย่างแน่นอน” 


ถ้อยคำที่เอ่ยออกมานั้นหาใช่แค่คำหวานหลอกลวงเอาใจ หากแต่เป็นปณิธานที่องค์ชายสามทรงตั้งพระทัยว่าจะต้องทำเพื่อเสี่ยวสือให้จงได้ 


“จากนี้ไป เจ้าจะต้องกินอิ่มนอนหลับ ไม่ถูกใครหน้าไหนรังแกอีก.... แม้ข้าจะเป็นแค่โอรสในพระสนม ไม่ได้มีตำแหน่งอำนาจใหญ่ล้นฟ้าหรืออยู่เหนือใครในวังหลวงมากนัก แต่ข้าก็เชื่อว่าด้วยทุกสิ่งที่มี ข้าจะสามารถดูแลเจ้าให้อยู่อย่างสุขสบายได้”


“เสี่ยวสือไม่ได้ต้องการความสุขสบายดอกขอรับ ท่านจ้ายเสวียน”


“แล้วเจ้าต้องการสิ่งใดกัน?”


“เสี่ยวสืออยากมีบ้าน อยากมีครอบครัวที่อยู่กันพร้อมหน้า ไม่ต้องอยู่ตามลำพังตัวคนเดียว ไม่ต้องกลัวว่าตื่นมาแล้วจะไม่เจอใคร หันไปทางไหนก็มีแต่คนแปลกหน้าที่เอาแต่จ้องมองมาราวกับว่าข้าคือตัวอัปมงคล..........”  


ใบหน้าอ่อนใสเผยรอยยิ้มละไมพลางแหงยเงยมองดวงพักตร์หล่อเหลา หัวใจของเขามิได้หนาวเหน็บหรือเต็มไปด้วยความหวาดระแวงว่าวันนี้พรุ่งนี้จะต้องพบเจอกับเคราะห์กรรมที่ถาโถมเข้าใส่อย่างไม่รู้จักจบสิ้น


ในที่สุด คนทั้งสองมาถึงวัดพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นอารามหลวง ปีนี้ก็ยังคงมีชาวเมืองฮันยางเข้ามากราบไหว้เพื่อความเป็นสิริมงคลในคืนแรกของเทศกาลโคมไฟอย่างเนืองแน่น องค์ชายสามทรงพาข้าหลวงตำหนักพระชายาองค์รัชทายาทไปหาที่สำหรับนั่งอธิษฐานพร้อมทั้งจัดหาเครื่องเซ่นไหว้มาให้


“ท่านจ้ายเสวียนว่าพระโพธิสัตว์จะได้ยินคำอธิษฐานของเราหรือไม่?”  


เสี่ยวสือจัดการจุดธูปทั้งของตนเองและขององค์ชาย แต่ก่อนที่จะเริ่มต้นวิงวอนภาวนาตามธรรมเนียมปฏิบัติ ร่างเล็กก็กึ่งถามกึ่งเปรยขึ้น 


“แต่คนมากราบไหว้ขอพรมากมายเหมือนทุกปี ปีนี้พระท่านก็คงไม่ได้ยินเสี่ยวสืออีกตามเคยกระมัง..........”


“ขอกับพระแล้วไม่ได้ก็เปลี่ยนมาขอกับข้าเสียสิ” 


องค์ชายสามสัพยอกกลับกลั้วเสียงสรวลเบาๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำสีหน้าปั้นยากจึงตรัสแก้ให้อย่างมีอารมณ์ขัน  


“ข้าพูดเล่นน่ะ.... เอาเป็นว่าปีนี้ข้าจะช่วยเจ้าอธิษฐานก็แล้วกัน เผื่อว่าเสียงเจ้าคนเดียวมันจะเบาเกินไป สองคนร่วมแรงร่วมใจ พระท่านอาจจะได้ยินชัดเจนขึ้นก็เป็นได้”


เสี่ยวสือยิ้มรับก่อนจะหลับตาลงต่อหน้ารูปปั้นพระพุทธองค์ แล้วจึงพร่างพรูความในใจออกมาเป็นคำอธิษฐานที่ไม่มีผู้ใดได้ยิน นอกจากตัวเขากับเทพเจ้าและสวรรค์เบื้องบน....



“ขอให้องค์ชายแจฮยอนทรงเมตตาข้าน้อยเช่นนี้ตลอดไปด้วยเถิด.......”


❉❉❉❉❉❉❉❉❉❉


“เจ้าหาจนทั่วแล้วหรือ?”  


เจ้าของเรียวคิ้วหนาขมวดมุ่นด้วยความตึงเครียดเมื่อพบว่ามีเพียงมหาดเล็กนายูและข้าหลวงที่ไว้ใจได้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เช่นเดียวกันเท่านั้นที่กลับมายังจุดนัดหมาย ไม่ปรากฏวี่แววของใครคนหนึ่งที่รัชทายาทยองโฮทรงได้ทราบข่าวมาว่าขณะนี้ไม่ได้อยู่ในจวนขุนนางใหญ่แห่งเมืองชอนจูดังที่ควรจะเป็น


“กระหม่อมกับคนอื่นๆ ช่วยกันค้นหาจนทั่วแล้วแต่ก็ไม่พบร่องรอยของคนผู้นั้นเลย ลองถามชาวบ้านละแวกนี้ดูก็ไม่มีใครพบเห็นเช่นกันพะยะค่ะ” 


ข้าหลวงคนสนิทส่ายหน้าพลางบอกกล่าวเล่าความไปตามจริง พวกเขาได้แยกย้ายกันไปตามหาคนที่ชื่อมุนแทอิลตามพระบัญชาขององค์ชายยองโฮ ทั้งดักรอที่หน้าประตูวัดพระโพธิสัตว์ซึ่งทุกคนต้องเดินผ่าน ทั้งออกตระเวนตามถนนหนทางทุกสายในเขตย่านการค้าที่เป็นจุดเฉลิมฉลองงานเทศกาลโคมไฟ หากก็ไม่พบแม้แต่เงาหรือมีใครรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาบ้างเลย  


“เป็นไปได้หรือไม่ว่ามุนแทอิลจะยังอยู่ที่จวนใต้เท้าพัคแห่งเมืองชอนจู ไม่ได้หลบหนีกลับมาฮันยางจริงดังที่เราได้ยินมา”


“หากแทอิลยังอยู่ที่ชอนจูจริงก็แล้วไป อย่างน้อยก็ถือว่ามีนายผู้ใหญ่ให้ความคุ้มครองและคอยจับตาดูว่าเป็นเช่นไรบ้าง แต่ข้ารู้จักนิสัยใจคอของแทอิลดี เขาจะไม่มีทางยอมอยู่กับใต้เท้าพัคตามคำสั่งขององค์ชายแจจุงดอก อย่างไรเขาก็จะต้องพยายามหาทางกลับมาฮันยางเป็นแน่.... และเราจะต้องรีบหาตัวแทอิลให้พบก่อนที่ฝ่ายองค์ชายแจจุงจะตามเจอและส่งเขากลับไปเป็นทาสหลวงด้วย”


ด้วยคำมั่นสัญญาที่ทรงเคยให้ไว้ว่าจะกลับมาพบกันในงานเทศกาลโคมไฟทำให้โอรสมังกรทรงแน่พระทัยว่าอีกฝ่ายคงอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนี้ แววเนตรสีเหล็กกล้ายังคงกวาดมองไปรอบๆ ด้วยความหวังสุดท้ายว่าดวงจันทร์ที่ถูกทำให้เลือนลับไปอาจกำลังส่องแสงทอประกายรายล้อมพระองค์อยู่ก็เป็นได้.... มหาดเล็กนายูเห็นนายเหนือหัวทรงดูเหมือนเดือดเนื้อร้อนพระทัยเป็นหนักหนาด้วยเรื่องของอดีตคนรักตั้งแต่ก่อนเสด็จกลับเข้าวังหลวง ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามให้กับการกระทำซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็นการไม่ซื่อสัตย์ต่อคู่อภิเษก


“ถ้าหากพบตัวมุนแทอิลแล้ว พระองค์จะทรงเชิญคนผู้นั้นให้เข้าไปพำนักในวังหลวงจริงหรือพะยะค่ะ?” ข้าหลวงหนุ่มค้อมศีรษะแสดงความเคารพ บ่งบอกให้องค์รัชทายาทเข้าพระทัยว่าตนเองมิได้มีเจตนาถามเพื่อลบหลู่  “กระหม่อมรู้ดีว่าเป็นการบังอาจนักที่กราบทูลถามละลาบละล้วงเช่นนี้ แต่ว่า..........”


“แต่อะไรหรือ นายู?”


“แต่ว่าพระชายาขององค์ชายอาจจะทรงเสียพระทัย........” 


นายูเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาด้วยหวังว่าเหตุผลของตนอาจช่วยให้องค์ชายทรงฉุกคิดหรือดำริถึงผลกระทบอื่นที่จะตามติดมาได้กระจ่างขึ้น  


“เรื่องร้ายที่เกิดขึ้นก็เพิ่งจะผ่านพ้นไป ห้องผีเสื้อที่ฝ่าบาททรงหมายจะพระราชทานให้ก็ถูกปิดไปแล้วจึงไม่มีใครเอ่ยถึงอดีตคนรับใช้ผู้นี้ให้พระชายาทรงแสลงพระทัยอีก หากองค์ชายทรงตามมุนแทอิลกลับมา กระหม่อมเกรงว่าจะเป็นการเปิดโอกาสให้องค์ชายฮันซลเข้ามาแทรกแซงในพระตำหนักจาซอนได้ง่ายดายขึ้น”


พระชายาลีแทยงมีความสำคัญต่อการขึ้นครองราชย์มากเพียงใด ทุกคนในราชสำนักต่างก็ตระหนักถึงความจริงในข้อนี้ดี เหล่าขุนนางและข้าหลวงซึ่งเคยสนับสนุนฝ่ายอดีตพระมเหสีชินบีจึงคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าองค์ชายยองโฮจะทรงรักใคร่ปรองดองกับพระชายาให้มากขึ้นและมีประสูติกาลพระโอรสในเร็ววันเพื่อผลประโยชน์ในภายภาคหน้าของพระองค์เอง มิใช่ปล่อยให้องค์ชายใหญ่เข้ามาชุบมือเปิบถึงในตำหนัก หากพอทรงทราบเรื่องที่มุนแทอิลหายตัวไปจากจวนใต้เท้าพัค องค์ชายก็ร้อนรนสั่งให้ข้าราชบริพารออกตามหาอย่างลับๆ ในทันที


“ข้าเข้าใจในความหวังดีของเจ้า นายู.... แต่ตราบใดที่ยังไม่พบตัวแทอิล ข้าเองก็มิอาจวางใจได้เหมือนกัน”


“เป็นความห่วงใยที่ทรงมีต่อคนผู้นั้นหรือพะยะค่ะ?”


“ห่วงใยหรือ......ก็อาจใช่กระมัง............”


หลายปีที่อยู่ร่วมชายคา ความผูกพันในฐานะสหายและคนที่เข้าอกเข้าใจกันก็ย่อมต้องมีมากเป็นธรรมดา หากว่ากันตามตรง แทอิลซึ่งแสนดีกับพระองค์มาโดยตลอดก็ไม่สมควรจะต้องระหกระเหินใช้แรงงานในฐานะทาสหลวงหรือคนรับใช้อีกต่อไป ทว่า อีกเหตุผลหนึ่งซึ่งสำคัญยิ่งยวดกว่าสิ่งอื่นใดนั้นจะให้ผู้ใดล่วงรู้มิได้


หากแทยงจะเสียใจเพราะสิ่งที่พระองค์ทำก็อาจจำต้องปล่อยให้เป็นไปตามสวรรค์ลิขิต....


“เอาเป็นว่าเรื่องของแทยงกับเจ้าพี่ฮันซล ข้าจะพยายามระวังให้มากก็แล้วกัน”


.


.


แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันส่องสว่างให้เห็นผ่านบานหน้าต่างซึ่งเปิดกว้างรับสายลมดับความอบอ้าวยามค่ำคืน เป็นสัญญาณบอกให้ผู้มาเยือนทราบว่าเจ้านายของตำหนักอันแสนงดงามสมดังฐานันดรศักดิ์ยังคงตื่นอยู่ภายใน.... องค์ชายยองโฮทรงโบกหัตถ์สั่งการให้เหล่าข้าหลวงผู้ติดตามยืนรออยู่ด้านนอก ด้วยเกรงว่าเสียงอึกทึกครึกโครมจะรบกวนเวลาพักผ่อนของพระชายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพระองค์ทรงหายออกจากวังหลวงไปร่วมครึ่งค่อนวันเพราะเรื่องของแทอิลด้วยแล้ว


สิ่งที่ทรงซื้อหากลับมาจากในเมืองมีทั้งสำรับเครื่องว่างคาวหวาน ผลไม้และโคมไฟกระดาษสำหรับแขวนประดับตำหนักในช่วงคืนเทศกาลที่เหลือ.... แต่ไหนแต่ไร ลีแทยงก็ไม่เคยออกไปเที่ยวชมงานเทศกาลโคมไฟกับคนอื่นที่ไม่ใช่ท่านแม่ทัพชองและองค์ชายแจจุง ก่อนหน้านี้ก็ไม่แม้แต่จะเอ่ยปากว่าอยากออกไปข้างนอกเหมือนเช่นองค์หญิงองค์ชายต่างตำหนัก รัชทายาทจึงมิทรงแน่พระทัยนักว่าชายาที่แสนดื้อรั้นและเอาใจยากเหลือเกินคนนี้จะยังต้องการบรรยากาศของความสนุกสนานรื่นเริงอยู่หรือไม่


หากยังมิทันจะได้เสด็จเข้าตำหนักจาซอน องค์ชายยองโฮก็ทอดพระเนตรเห็นบางสิ่งบางอย่างซึ่งหลงมาอยู่ผิดที่ผิดทางจนต้องออกโอษฐ์ตรัสถามด้วยความข้องพระทัยนัก


“เจ้าคือมหาดเล็กคนสนิทของแจฮยอนมิใช่รึ?”  


เพียงแค่ถูกรับสั่งถาม ชายหนุ่มร่างผอมสูงซึ่งยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าตำหนักก็สะดุ้งโหยง ดูเหมือนว่าเขาจะเผลอหลับไปจนไม่ทันสังเกตเห็นว่ารัชทายาทกำลังเสด็จมา ครั้นจะหลบเอาตอนนี้ก็คงไม่ทันเสียแล้ว  


“แล้วมานั่งทำลับๆ ล่อๆ อะไรอยู่หน้าตำหนักชายาข้า? แจฮยอนนายของเจ้าไปอยู่เสียที่ไหน? ทำไมถึงไม่ตามไปรับใช้ถวายงานนายของตัวเอง?”


ต่งซือเฉิงกลืนน้ำลายฝืดคอ สายพระเนตรอันดุดันประหนึ่งตานกเหยี่ยวทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังจะได้ไปท่องยมโลกอยู่รอมร่อ


“ทูลองค์รัชทายาท........คะ.....คือ......องค์ชายแจฮยอนเสด็จออกไปประพาสงานเทศกาลโคมไฟที่ในตัวเมืองพะยะค่ะ.........”


ซือเฉิงผู้เคราะห์ร้ายคิดอยู่แต่แรกแล้วว่าดำริขององค์ชายสามที่ทรงมอบหมายให้เขามาเฝ้ายามที่ตำหนักพระชายาจากสกุลชองนั้นไม่เข้าท่าเอาเสียเลย แล้วก็ยิ่งรู้ซึ้งแก่ใจว่ามันอาจจะนำพาหายนะมาให้ก็ในยามที่องค์ชายยองโฮทรงจ้องหน้าเขาเขม็งประหนึ่งว่าจะทรงหักคอเขาด้วยพระหัตถ์เปล่า


“คือ.....อะ....อะ.....องค์ชายแจฮยอนทรงเห็นว่าที่ตำหนักนี้ไม่มีข้าหลวงคอยเฝ้า เพราะมหาดเล็กและนางกำนัลต่างก็ออกไปร่วมงานเทศกาลกันหมด.....จึ....จึงทรงสั่งการให้กระหม่อมมาอยู่เวรยาม ถวายอารักขาให้พระชายาลีแทยงเป็นการชั่วคราวพะยะค่ะ........”


ปากพูดไปแล้วว่ามาอยู่โยงเฝ้ายาม แต่เมื่อครู่ หากไม่พระเนตรบอดก็ต้องทรงเห็นเป็นแน่ว่าต่งซือเฉิงเผลอหลับระหว่างปฏิบัติหน้าที่ หากดูเหมือนว่าองค์รัชทายาทจะสนพระทัยเล่นงานคนอื่นมากกว่าข้าหลวงชั้นปลายแถวอย่างเขา


“ไม่มีใครอยู่ในตำหนัก?”  


น้ำพระสุรเสียงกดต่ำจนคนฟังขนหัวลุกเกรียว ก่อนที่คำถามต่อมาจะแทบกระชากวิญญาณซือเฉิงให้หลุดออกจากร่าง  


“เจ้าหมายความว่าแจฮยอนลักลอบพาเสี่ยวสือ คนสนิทของชายาข้าออกไปข้างนอกวังหลวงโดยพลการใช่หรือไม่!?”


“พะ......พะยะค่ะ...............”


แม้จะอยากช่วยเหลือนายเหนือหัวมากเพียงใด แต่ซือเฉิงก็ไม่บังอาจหาญกล้าถึงขนาดกราบทูลความเท็จต่อองค์รัชทายาท สุดท้ายจึงจำต้องพยักหน้ารับแล้วก้มลงแทบฝ่าพระบาทจนหน้าผากจรดติดพื้นดิน


“เอาไว้พรุ่งนี้ข้าจะพูดกับแจฮยอนเอง เจ้าจงรีบกลับไปได้แล้ว”


“รับด้วยเกล้าพะยะค่ะ กระหม่อมทูลลา”


ว่าแล้วมหาดเล็กต่งก็เผ่นแผล็วออกไปจากอาณาเขตพระตำหนักจาซอน อย่างรวดเร็ว ไม่รีรอเนิ่นช้าให้มีอาญาโทษฐานยืนขวางพระเนตรพระกรรณมาถึงตัว






“นั่นใครรึ?”


“มหาดเล็กคนสนิทขององค์ชายแจฮยอนน่ะ บังเอิญเดินผิดหลงทิศหลงทางผ่านมาบริเวณนี้แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงดอก”  


รัชทายาทยองโฮรับสั่งตอบคำถามของร่างระหงซึ่งได้ยินเสียงสนทนาเอะอะจนต้องออกมาดูเหตุการณ์ด้วยตัวเอง ก่อนจะทรงคว้ามือเรียวขาวมากุมไว้หมายจะนำเสด็จกลับเข้าไปยังด้านในตำหนักที่ประทับด้วยกัน  


“คราวหลังเจ้าไม่จำเป็นต้องออกมาถึงที่ตรงนี้ก็ได้ ดึกดื่นค่ำมืดนั้นอันตรายนัก ข้าก็กำลังจะเข้าไปหาเจ้าอยู่นี่แล้วอย่างไร”


ทว่า พระชายาแทยงกลับรั้งมือออกไม่ยินยอมให้สวามีบังคับจับจูงได้ตามอำเภอใจ


“ข้าก็ไม่ได้จะออกมาต้อนรับเจ้าเสียหน่อย ยองโฮ”  


ดวงหน้างามเบือนหนี ก่อนที่สองเท้าจะเดินเลี่ยงผ่านร่างสูงไปอย่างไม่สนใจใยดี  


“ข้างนอกวังหลวงมีผู้คนตั้งมากมาย ใช่ว่าข้าจะต้องจดจ่อรอคอยให้เจ้ามาหาอยู่ฝ่ายเดียวเสียเมื่อไร”


“เจ้าอยากออกไปงานเทศกาลหรือ?”  


เมื่อพินิจมองเครื่องแต่งกายของคนตรงหน้า ปรากฏว่าเป็นชุดทังอีสีสันลวดลายสดใสอย่างที่เหล่าเชื้อพระวงศ์มักสวมใส่เวลาออกนอกวังพร้อมด้วยเสื้อคลุมสำหรับปกปิดใบหน้า จึงทรงเอ่ยชักชวนหมายจะเอาใจหลังจากที่เพิ่งรับรู้ว่าแทยงถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง แม้กระทั่งบ่าวไพร่สักคนก็ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อน  


“หากเช่นนั้นก็ไปด้วยกันเถิด.... เจ้ายังไม่เคยเข้าเมืองด้วยประตูทางฝั่งทิศใต้ ประเดี๋ยวจะหลงทางไปเสียก่อน.........”


“เจ้าเพิ่งกลับมาเองมิใช่รึ แล้วจะอยากออกไปพร้อมข้าอีกทำไม?”  


แม้ก่อนหน้านี้จะนึกปลงตกไม่อยากตัดพ้อต่อว่าเรื่องที่ผู้เป็นสวามีเสด็จออกไปงานเทศกาลในย่านการค้าตั้งแต่ยังไม่พลบค่ำ แต่แล้วก็อดนึกถึงหนามยอกหัวใจซึ่งเคยร้องร่ำไห้ต่อหน้าทุกคนในจวนสกุลชองว่าได้นัดหมายจะไปเที่ยวเล่นงานเทศกาลโคมไฟกับยองโฮตามประสาคนมีใจรักใคร่ชอบพอกันไม่ได้  


“สัญญากับใครเอาไว้ก็ไปกับคนๆ นั้นเสียให้พอใจเถอะ อย่ามาวุ่นวายกับส่วนเกินเยี่ยงข้าให้เสียอารมณ์เลย”


“คนๆ นั้นที่เจ้าหมายถึงคือใครกัน?”


“ก็แทอิลอย่างไรเล่า หรือว่ายังมีคนอื่นให้นึกถึงอีก?”


“เหลวไหลใหญ่แล้ว.... แทอิลอยู่ที่เมืองชอนจูตามคำสั่งท่านแม่ของเจ้า ลืมไปแล้วหรือไร?”


เมื่อได้ยินเช่นนี้ แทยงก็หน้าเจื่อนไปเพราะนึกขึ้นได้ว่าองค์ชายแจจุงผู้เป็นมารดาได้มีคำสั่งโยกย้ายตัวอดีตคนรับใช้ประจำกายให้ไปทำงานรับใช้อยู่ที่จวนใต้เท้าพัคตั้งแต่คืนที่ตนเข้าพิธีอภิเษก และหากพิจารณาจากท่าทีกระฟัดกระเฟียดระคนเก้อกระดากของร่างเล็ก ย่อมแสดงว่าข่าวลือที่บอกว่ามุนแทอิลหลบหนีออกจากเมืองชอนจูกลับมาฮันยางคงยังมาไม่ถึงสองแม่ลูกสกุลชองอย่างแน่นอน


“เจ้าเป็นถึงรัชทายาท เป็นโอรสที่ฝ่าบาททรงโปรดนักหนา จะคิดอ่านหรือทำสิ่งใดก็คงไม่มีใครกล้าทัดทานหรอกกระมัง”  


น้ำเสียงตวัดห้วนต่อปากต่อคำไม่ยอมแพ้ ดื้อรั้นที่จะปักใจเชื่อว่าองค์ชายยองโฮเอาแต่เฝ้าคิดคำนึงถึงเพียงดวงจันทราที่มีสัญญารักมั่นต่อกัน  


“ใช้อำนาจเพียงเล็กน้อย แค่ลักลอบนำตัวคนออกมาจากจวนของท่านลุงยูชอนก็คงไม่ได้ยากเย็นอะไรมิใช่หรือ?”


“เจ้าอย่าประชดข้าจะได้ไหม?”


“ข้าไม่ได้ประชด แต่เพราะเจ้าหลอกลวงผู้คนเก่งนัก และมีลับลมคมในมากเสียจนจนข้าไม่อาจเชื่อใจได้ต่างหาก”


“แทยง..............”  


ร่างสูงทอดเสียงอ่อนเอ่ยขานนามคนตรงหน้าหมายจะเรียกสติ แต่กลับกลายเป็นยิ่งทำให้แทยงเข้าใจผิดว่าตนเองกำลังจนตรอก หมดถ้อยคำจะแก้ต่างให้กับความผิดที่คิดนอกใจนอกกายคู่อภิเษก


“ทำเสียงเช่นนี้คงปฏิเสธไม่ได้สินะว่าเจ้าออกไปตามหาแทอิลมาจริงๆ.... ช่างน่ายินดีเหลือเกิน นัดพบพลอดรักกันสมใจแล้วจึงค่อยกลับมาตีหน้าซื่อใส่ข้า ทำราวกับว่าข้าเป็นของตายที่เจ้าพูดแก้ตัวอย่างไรก็เชื่อ จะหนีหายไปทั้งวันแล้วกลับมาเสแสร้งแกล้งทำดีด้วยอย่างไรก็ได้!”


ไข่มุกงามต่อว่าต่อขานด้วยแรงโทสะ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกพระสวามีจัดลำดับให้เป็นที่สองรองจากมุนแทอิลยังไม่เคยเลือนรางไปจากห้วงความคิด ทั้งโกรธเคืองที่ตัวเองต้องกลายมาเป็นเสมือนตุ๊กตาที่เขานึกจะกกกอดหรือทิ้งขว้างได้ตามชอบใจ.... ร่างบางสะบัดสะบิ้งขืนกายออกห่าง ไม่ยินยอมพร้อมใจให้รัชทายาทโอบกอดงอนง้อ จริงหรือไม่นั้นมิใช่ประเด็น แต่ในเมื่อยองโฮคิดละเลยเขามาตั้งแต่เริ่มแรกก็จงอย่าได้มาแตะเนื้อต้องตัวกันให้ระคายจิตใจอีกเลย


“ถอยไปนะ ยองโฮ.... ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้า!”



“ข้าไม่ถอย” 


องค์ชายหนุ่มยกมุมโอษฐ์อย่างมีเลศนัย ท่อนแขนแกร่งยิ่งตวัดรัดรึงเจ้าของเอวบางให้เข้ามาอยู่ในอ้อมพระกร ไม่ยี่หระนำพาต่อกิริยาท่าทางต่อต้านของหงส์น้อยที่แสนจะดื้อดึงและช่างเง้างอนเก่งยิ่งกว่าใครทั้งหมด  


“เจ้าออกเรือนมาเป็นชายาของข้าแล้วนะ แทยง.... ค่ำคืนเช่นนี้ควรจะมีคู่เคียงกายถึงจะถูก ข้าจะไม่ยอมปล่อยให้เจ้าอยู่คนเดียวเป็นแน่”


..................................
.....................
........


ศาลาเล็กริมสระในอุทยานหลวงถูกประดับประดาด้วยโคมแขวนจนสว่างไสวไปทั่วทั้งบริเวณ ไม่ว่าจะเป็นโคมไฟประดิษฐ์รูปดอกไม้หรือรูปสัตว์เล็กสัตว์น้อยต่างก็แข่งกันอวดความงดงามให้สะท้อนสู่ดวงเนตรสีอำพัน.... ทิวทัศน์สวนริมน้ำของวังหลวงในยามกลางวันก็นับว่าต้องตามากอยู่แล้ว หากพอได้ชื่นชมผ่านแสงสีนวลในยามราตรีก็ชวนให้จิตใจรื่นรมย์ได้ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน จะผิดก็ตรงที่ห้วงอารมณ์ของลีแทยงนั้นขุ่นมัวเสียจนไม่อยากเหลียวมองทุกสรรพสิ่งที่องค์ชายรัชทายาททรงจัดหามาให้ด้วยหวังจะเอาอกเอาใจ


“เป็นอย่างไรบ้าง สวยถูกใจเจ้าไหม?”


“ก็ธรรมดา..........”  ผู้เป็นชายาตอบอย่างเฉยเมย ทำชำเลืองใส่โคมไฟรูปปลาทองอันใหญ่เพียงผิวเผินแล้วก็ตวัดสายตาหนีไปทางอื่น  “อุทยานหลวงก็ดีแต่กว้างขวางใหญ่โต แต่หากเทียบกันตามจริงแล้ว สวนตะวันออกของจวนสกุลชองยังจะสวยงามน่าชมเสียกว่า”


“แต่สวนบ้านเจ้าคงไม่มีใครแขวนของเล่นถูกใจให้เช่นนี้หรอกกระมัง”


“ขอเพียงข้าเอ่ยปากว่าอยากได้ ท่านพ่อท่านแม่ก็จัดการให้”


“ข้าเพิ่งบอกไปเองมิใช่หรือว่าเจ้าออกเรือนมีสามีแล้ว อยากได้สิ่งใดก็ต้องให้ข้าเป็นผู้จัดหาให้ ขืนเอาแต่เรียกหาท่านพ่อท่านแม่ไม่ขาดปาก หากใครได้ยินเข้าก็จะพลอยคิดว่าเจ้าเป็นเด็กน้อยไม่รู้จักโต”  


ถ้อยคำติติงทำเอาคนฟังหันควับมาถลึงตาใส่ทันที แต่ยังมิทันจะได้เอ่ยวาจาตอบใต้หวังจะให้อีกฝ่ายแสบเคืองหูบ้าง ทว่า พอเห็นชุดเครื่องว่างที่มหาดเล็กยกเข้ามาถวายก่อนจะหลบออกไปอย่างรวดเร็วก็ต่อว่าอันใดไม่ออก ได้แต่ปล่อยให้คนตัวโตกว่าแกล้งยิ้มแย้มล้อเลียนไปตามเรื่อง  


“ดูเอาเถิด ข้าอุตส่าห์งอนง้อเอาใจถึงเพียงนี้แล้ว เจ้ายังจะใจแข็งโกรธเคืองข้าได้ลงคออีกหรือ?”


“......................”


แทยงไม่ตอบ หากแต่ลุกขึ้นไปนั่งลงบนพื้นศาลาเล็กตรงริมขอบสระก่อนจะถอดรองเท้าผ้าแพรแล้วหย่อนเรียวขาลงไป สายน้ำเย็นจัดกระทบผิวกาย สัมผัสได้ถึงกระแสคลื่นเวียนวนข้างใต้ซึ่งไม่แตกต่างอันใดกับหัวใจของตนเองและยองโฮเลย.... บางคราวเราก็เกลียดชังกันราวกับจะเข่นฆ่ากันเสียให้ได้เมื่อพบหน้า ในขณะที่บางคราว เราก็โอนอ่อนต่อกันอย่างไร้เหตุผล และโหยหาความรักที่ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงหรือไม่จากอีกฝ่ายได้อย่างน่าขบขันเป็นที่สุด


“เจ้าเหมยน้อย.... ข้าไม่เคยคิดจะทอดทิ้งเจ้าไปไหนดอก ทุกสิ่งที่ข้าทำก็เพื่อเจ้าทั้งนั้น อย่าโกรธข้าเลยนะ?”  


รัชทายาทเสด็จตามมาประทับนั่งเคียงข้าพระชายา กลีบโอษฐ์หยักได้รูปแนบสนิทลงบนผิวปรางนวลละเอียด จนรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นไหวของก้อนเนื้อใต้ผืนอกเบื้องซ้ายที่แปรเปลี่ยนไป ทว่า ทิฐิและความดื้อรั้นไม่อยากยอมรับความพ่ายแพ้ก็ยังมีมากอยู่


“ใช่ว่าข้าอยากจะโกรธเจ้านัก........”  


แทยงมองปลายเท้าตัวเองในน้ำพลางทอดถอนใจผ่านคำพูดตัดพ้อ  


“จะให้ข้ารู้สึกอย่างไรในเมื่อใครต่อใครเอาแต่พูดกันว่าข้าถูกสามีทิ้งขว้างไม่ใยดี คนอื่นเขามีแต่จะชักชวนพาคนใกล้ชิดสนิทสนมไปไหว้พระขอพร หากเจ้ากลับเมินเฉยออกจากวังไปตัวคนเดียว แม้กระทั่งจะบอกให้ข้ารู้ด้วยตัวเองว่าไปไหนหรือทำอะไรก็ยังไม่มีเลยสักคำ”


ร่างสูงรับฟังวาจาอันแสดงถึงความน้อยเนื้อต่ำใจอย่างไม่คิดโต้แย้ง ด้วยตระหนักดีว่าตนเองเป็นฝ่ายผิดที่มีเรื่องปิดบังกับคนตรงหน้ามากมายเหลือเกิน แต่จะบอกหรือไม่บอก รู้หรือไม่รู้ก็มีค่าเท่ากัน ถึงอย่างไรเขาก็จำเป็นจะต้องตามหาตัวมุนแทอิลให้พบและพากลับมาให้อยู่ในสายตา.... ในยามที่ยังมีชีวิตอยู่ ความรักอาจเป็นเรื่องรองก็ยังถือว่าพอทำเนา แต่ถ้าหากมีเพียงความรักโดยปราศจากชีวิต เมื่อนั้นการอภิเษกซึ่งเป็นดั่งฟ้าลิขิตครานี้ก็คงไร้ความหมาย


“ถึงจะแต่งงานออกเรือนแล้วแต่ก็ยังเหมือนอยู่ลำพัง ไม่มีทางที่เจ้าจะคิดถึงข้าก่อนคนอื่น ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องน้อยอันใดก็ตาม ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่ต้องมาก่อนข้าเสมอนั่นละ.............”


“แล้วเจ้าจะฟังคำคนอื่นให้บั่นทอนจิตใจไปเพื่อเหตุใดเล่า.... ดูเอาเถิด ข้าไปธุระนอกวังเพียงประเดี๋ยวก็ซื้อหาแต่ของที่เจ้าชอบทั้งนั้น เช่นนี้แล้วยังจะเรียกว่าเจ้าถูกข้าทิ้งขว้างได้อีกหรือ?”  


และสิ่งเดียวที่องค์ชายยองโฮทรงสามารถทำเพื่อพระชายาได้ก็คือรับสั่งปลอบโยนเอาใจ แม้จะเป็นอุบายเลื่อนลอยลมๆ แล้งๆ ที่ทรงใช้มาไม่รู้กี่ครั้งกี่หนแล้วก็ตาม  


“โคมไฟรูปปลาทอง ข้าวนึ่งใบบัว ขนมแป้งถั่ว.... ต้องบอกว่าข้ารู้ใจเจ้ามากเสียยิ่งกว่าใครจึงจะถูกต่างหาก”


“ของหลอกเด็กทั้งนั้น!”


“ข้าลืมไปว่าเจ้าน่ะไม่ใช่เด็กแล้ว”  


น้ำสุรเสียงกลั้วสรวลแกล้งหยอกเย้า ปลายพระกรเชยดวงพักตร์อันแสนพริ้มเพราให้หันมาสบสายพระเนตร ความหลงใหลยังตราตรึงอยู่ในลูกแก้วสีเหล็กกล้าซึ่งสะท้อนภาพของไข่มุกเม็ดงาม สมบัติล้ำค่าแห่งเมืองฮันยาง  


“หากจะหลอกเจ้าก็คงต้องใช้วิธีของผู้ใหญ่สินะ?”


ริมฝีปากประกบทาบทับลงมาบนกลีบดอกเหมยอย่างนุ่มนวล ก่อนจะผละออกแล้วกดย้ำโดยเพิ่มความร้อนแรงวาบหวามประหนึ่งจะหลอมอีกฝ่ายให้ละลายหายไปกับราตรีกลางคิมหันต์ฤดู.... เสียงครางเครืออื้ออึงนำพาให้ใจสั่น เรียวลิ้นสอดกระหวัดตักตวงเอารสหวานกำซาบซ่านพร้อมทั้งมอบความหฤหรรษ์เพลิดเพลินให้แก่ร่างเล็ก ครู่หนึ่งก็ทะนุถนอมอ่อนโยนเสมือนกำลังหยอกล้อเล่นอยู่กับดอกไม้ที่เพิ่งผลิบานในยามเช้า อีกครู่หนึ่งก็บดขยี้ด้วยจุมพิตและอ้อมกอดประหนึ่งว่าจะฉีกทึ้งเสียให้สิ้นด้วยสองหัตถ์คู่นี้


มือเล็กไขว่คว้าหาร่างตรงหน้าราวกับต้องการที่พึ่ง ลมหายใจติดขัดเพราะความรู้สึกวาบหวิวในอกยามเมื่อปลายชิวหาของพระสวามีกระหวัดเกี่ยวโลมเล้าไปทั่ว ปลายนิ้วจิกกำฉลองพระองค์แน่นคล้ายจะโอบกอด แต่แทนที่จะเหนี่ยวรั้งเข้ามาก็กลับผลักไสออกจนสุดกำลัง....


ตูม!!!


สายน้ำแทรกซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาปะทะกาย แม้อากาศจะร้อนอบอ้าวแต่ความหนาวยะเยือกจากน้ำในสระก็ทำเอาตัวสั่นฟันกระทบได้พอควร.... รัชทายาทยองโฮซึ่งถูกพระชายาแกล้งผลักลงมาในสระอุทยานหลวงสภาพเปียกโชกจนทั่วพระวรกาย ทอดพระเนตรมองตัวการที่นั่งหัวเราะร่าอย่างทรงหมายจะคาดโทษ หากก็ใช่ว่าลีแทยงจะนึกเกรงกลัวอาญาเหมือนเช่นใครคนอื่นเขา


“คิดจะหลอกข้างั้นรึ สมน้ำหน้า!”  


ใบหน้าที่มักบูดบึ้งอยู่เป็นนิจพลันยิ้มแย้มชอบใจเมื่อได้เห็นสวามีพลาดท่าเสียที นานทีปีหนได้เอาคืนให้สาแก่ใจสักครั้ง ต่อให้ถูกชี้นิ้วใส่หรือด่าว่าให้เจ็บแสบก็นับว่าคุ้มค่าไม่หยอก


“ร้ายนักนะ เมียข้า”


“ก็ร้ายเหมือนเจ้านั่นละ ยองโฮ”


“ดี.... ในเมื่อร้ายเหมือนข้า ก็ลงมาอยู่ด้วยกันกับข้าซะ!”




ตูม!!!




เพียงชั่วพริบตาเดียวที่ถูกคว้าข้อเท้าเอาไว้ได้ เสียงน้ำกระจายระลอกที่สองก็ดังก้องไปทั่วบริเวณศาลาเล็กในอุทยานหลวง ความหนาวเหน็บทิ่มแทงรอบกายพาลให้ร่างเล็กสั่นสะท้านไม่ต่างกัน ทั้งชุดทังอีสีลูกท้อตัวโปรดที่อุตส่าห์นำมาจากบ้าน ตลอดจนเส้นผมและเครื่องประดับทุกสิ่งล้วนเปียกชุ่มโชกจนหมด สมดังใจคนทำที่หมายมั่นอยากให้ดอกเหมยน้อยแสนร้ายกาจถูกกำราบเสียบ้าง


“ยองโฮ.... ข้าเปียกหมดแล้วนะ!”  เสียงแหลมสูงร้องอุทธรณ์ ดวงตากลมโตแดงก่ำถลึงมองรัชทายาทด้วยทั้งโกรธเคืองและโมโหจนพาลจะร้องไห้  “น้ำสีคล้ำอย่างกับน้ำซักผ้า สกปรกหรือเปล่าก็ไม่รู้!!”


“น้ำในสระอุทยานหลวงไม่เหมือนน้ำในสระหลังบ้านเจ้าเสียหน่อย เช่นนี้เขาเรียกว่าสะอาดจนแทบจะดื่มได้”


“งั้นเจ้าก็ดื่มไปคนเดียวสิ!!”  


พระชายาทรงร้องโวยวายพลางตวัดน้ำใส่พระพักตร์องค์รัชทายาทอย่างมีโทสะก่อนจะหันหลังหนี ในขณะที่ร่างสูงตามเข้าไปกอดปลอบจากทางด้านหลังแกมสัพยอกด้วยน้ำเสียงขบขัน


“โธ่เอ๋ย.... ตัวเปียกนิดเปียกหน่อยก็โมโหร้ายเสียแล้ว เหมือนเห็นจื่อจื่อเวลาถูกท่านแม่เจ้าจับอาบน้ำไม่มีผิด”


“ข้าไม่ใช่แมวนะ!!”


“แต่ข้าว่าเจ้าเหมือน.........”  


ยังไม่ทันขาดคำ ผู้เป็นชายาก็ตีผิวน้ำแรงๆ ให้กระเซ็นใส่องค์ชายยองโฮอีกโทษฐานพูดจาไม่เข้าหู ลองว่าโกรธจนเลือดขึ้นหน้าที่เสื้อผ้าชุดโปรดเสียหายก็เหลือทางเดียวคือพระองค์ต้องเป็นฝ่ายยอมลงให้ก่อน  


“ก็ได้ๆ ข้าไม่แกล้งหยอกเจ้าแล้วก็ได้ อย่าอารมณ์เสียเลยน่า เจ้าเหมยน้อย”


“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดี.... เจ้าก็ทำเช่นนี้อยู่เรื่อย ชอบแกล้งข้า พอข้าโกรธแล้วก็ค่อยมาขอโทษ ตบหัวแล้วลูบหลังคิดว่ามันจะหายง่ายๆ หรือไร!?”


เหตุที่ว่าแกล้งนั้นคงไม่ได้หมายความถึงแค่เรื่องพากันตกน้ำตกท่าเพียงอย่างเดียว แต่คงหมายรวมถึงการที่องค์ชายยองโฮเสด็จออกนอกวังหลวงโดยไม่บอกกล่าวจนกระทั่งยืดเยื้อพากันมาที่ศาลาริมสระในอุทยาน.... เจ้าของท่อนแขนแกร่งประคองร่างบางแล้วช่วยยกกลับขึ้นไปบนฝั่งก่อนที่ตนเองจะค่อยตามติดขึ้นมา อาการขัดขืนไม่เต็มใจให้ถูกเนื้อต้องตัวยังคงมีอยู่บ้าง แม้จะสิ้นฤทธิ์เพราะความหนาวเย็นจากสายน้ำไปมากแล้วก็ตาม


“ข้าไม่ได้คิดตบหัวแล้วลูบหลังเจ้าเสียหน่อย”


“ไม่เชื่อ!”


“หากเช่นนั้นคราวหน้า เจ้าจะตีข้าก็ได้”


“ข้าตีรัชทายาทได้ด้วยหรือ?”  


เรียวคิ้วงามเลิกสูง หน่วยตาปรายมองอย่างไม่เชื่อน้ำคำคนพูด นับตั้งแต่คืนยศถาบรรดาศักดิ์ก็เห็นถือเนื้อถือตัวว่าเป็นโอรสสวรรค์ เป็นว่าที่ทายาทผู้สืบทอดบัลลังก์มังกรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แล้วมีหรือจะยอมให้ชายาซึ่งเป็นเพียงลูกขุนนางเช่นเขาตบตีแก้แค้นเอาคืนได้  


“ตำแหน่งเจ้ายิ่งใหญ่คับฟ้าคับแผ่นดินฮันยางออกปานนี้ ใครเลยจะกล้าลงไม้ลงมือด้วย?”


“ข้าก็ยอมให้เจ้าเพียงคนเดียวนั่นละ”  


ร่างหนาเกลี่ยเส้นผมหลุดรุ่ยเปียกโชกให้พ้นจากวงหน้าขาวกระจ่าง ซ้ำยังรับสั่งเปิดทางให้โฉมงามคู่บารมีตนถือโทษเอาความได้ตามต้องการ 


“ข้าเป็นสวามีของเจ้านะ แค่โดนเมียขี้โมโหตีสักทีสองทีจะเป็นอะไรไปเล่า”


ทั้งที่อุตส่าห์ตรัสด้วยหวังว่าจะให้อีกฝ่ายอารมณ์ดีขึ้น หากถ้อยดำรัสนั้นกลับเปลี่ยนสีพระพักตร์ของพระชายาลีแทยงให้หม่นหมองลงโดยพลัน ใช่ว่าองค์รัชทายาทจะรับสั่งสิ่งใดผิดพลาดไปเสียทีเดียว แต่เป็นเพราะบาดแผลกลัดหนองในอกซึ่งมีอยู่แต่เดิมถูกสะกิดสะเกา ได้ยินอะไรแสลงพระทัยเข้าหน่อยก็พลอยวิตกจริตอ่อนไหวง่ายดายเหลือเกิน


“เจ้าเป็นสวามีของข้าอย่างนั้นหรือ.... ไม่ใช่ดอก มีแต่ข้าที่เป็นของเจ้าอยู่ฝ่ายเดียว คนมากรักหลายใจอย่างเจ้าเคยเป็นของข้าเสียเมื่อไรกัน?”


“แทยง...........”


“เมื่อก่อน ข้าเป็นนายและเจ้าเป็นบ่าว เราต่างคนต่างมีชนชั้นวรรณะที่แตกต่างกัน เจ้าก็เพิกเฉยไม่เหลียวแลน้ำใจที่ข้ามอบให้ก็ไม่ใช่เรื่องผิดแปลก แม้แต่จะพูดจาหรือทำอะไรให้ข้าปวดใจก็ไม่มีใครสามารถตำหนิเจ้าได้.......”  


ลูกแก้วใสสีอำพันสะท้อนภาพคลื่นผิวน้ำระลอกไหวอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่หยาดอัญมณีจะรดรินจากปลายหางตาหล่นลงหลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของสระน้ำในอุทยานหลวง  


“หากในเวลานี้ที่ข้าได้ชื่อว่าเป็นเมียของเจ้า เป็นคนที่ร่วมเรียงเคียงหมอนกันอยู่ทุกคืน ข้าก็ไม่อยากแบ่งปันเจ้ากับใครและไม่อยากให้เจ้านึกถึงคนอื่นที่ไม่ใช่ข้า”


ที่ผ่านมามีเพียงแทอิลคนเดียวเท่านั้นที่เป็นศัตรูหัวใจ แต่แทยงก็ยังไม่อาจเอาชนะแล้วครอบครองยองโฮทั้งกายและใจได้ แล้วในภายภาคหน้าที่ยองโฮจะกลายเป็นพระราชาแห่งแผ่นดินฮันยาง สิ่งที่เฝ้าปรารถนามาแสนเนิ่นนานก็มีแต่จะยิ่งห่างไกลออกไปทุกที


“อีกไม่นานเจ้าก็คงมีนางสนมน้อยใหญ่ มีผู้คนล้อมหน้าล้อมหลังมากมายยิ่งกว่าตอนนี้อีกหลายเท่า.... มีแต่ข้าต่างหากที่เป็นของเจ้าเสมอ แต่สำหรับเจ้า ไม่ว่าเมื่อไรก็คงมิได้เป็นของข้าหรอกกระมัง............”


อาจเป็นความหึงหวงที่น่ารังเกียจ หรือเป็นความเอาแต่ใจตนเองที่ไร้ค่าตามประสาเด็กน้อยไร้หัวคิด แต่นั่นก็เป็นความรู้สึกทั้งหมดเท่าที่หัวใจดวงหนึ่งจะกักเก็บเอาไว้ได้.... เพียงพิจมองแววเนตรก็รับรู้ได้ถึงความในใจจนทะลุปรุโปร่ง ฝ่ายหนึ่งรักจนไม่เหลือซึ่งศักด์ศรีและความทะนงตัวที่มีมาแต่กำเนิด อีกฝ่ายหนึ่งรักโดยที่ไม่อาจยินยอมปล่อยวางความอาฆาตแค้นในใจที่มีต่อคนในราชสำนักแม้สักเสี้ยวนาที 


ทว่า ความรักไซร้ แม้ต่างเหตุผลก็ย่อมเป็นความรักเสมอเหมือนกัน


อยู่ที่ว่าลีแทยงจะมองเห็นสิ่งนั้นจากชายผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสามีหรือไม่....


.


.


“ข้าเป็นคนของเจ้าก่อนที่เจ้าจะรู้ตัวเสียอีก.... แทยง”


.


.


แสงไฟในพระตำหนักจาซอนที่ด้านนอกถูกดับลงจนหมด เหลือเพียงโคมตะเกียงดวงเล็กภายในห้องบรรทมพอส่องสว่างให้องค์รัชทายาทและพระชายาทอดพระเนตรเห็นซึ่งกันและกันเท่านั้น


หัตถ์หนาบรรจงปลดชุดทังอีสีลูกท้อซึ่งพระองค์ดำริมาโดยตลอดว่าเป็นสีที่เหมาะกับผิวขาวนวลของผู้เป็นชายา แล้วจึงปล่อยมวยผมซึ่งยังเหลือความชื้นจากน้ำในสระที่พากันตกลงไปเมื่อชั่วยามก่อนให้กระจายออกแนบลู่แผ่นหลังเนียน ดวงเนตรคมกริบจ้องมองใบหน้างดงามหมดจดราวกับเทพธิดาอย่างรักใคร่หวงแหน ประทานจุมพิตลงกลางหน้าผากเรื่อยไล้ลงมาถึงริมฝีปากที่อ่อนนุ่มยิ่งกว่ากลีบมวลบุปผาใด ก่อนจะทรงถอดฉลองพระองค์ปักลายมังกรสีครามของพระองค์ออกบ้างแล้วโอบเรือนร่างอรชรบอบบางให้เข้ามาแนบชิด


“เจ้าหวงข้าที่ตรงไหนบ้าง คืนนี้ข้ายินดีให้เจ้าแสดงความเป็นเจ้าของได้ทุกหนแห่ง.... เหมยน้อย”


เสียงทุ้มพร่ากระซิบบอกอนุญาต เรียกรอยยิ้มเก้อเขินกระดากให้ปรากฏขึ้นบนดวงพักตร์ที่แสนน่าเอ็นดู แม้สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้จะน่าอับอายชนิดที่บรรพชนอาจลุกขึ้นมารุมก่นด่าสาปแช่ง หากก็ขอให้รู้เอาไว้ว่ามันคือความหน้าไม่อายและยินยอมพร้อมใจของคนที่ถูกความรักครอบงำจนไม่รู้ผิดชอบดีชั่ว


“แล้วถ้าหากข้าหวงทั้งหมดที่เป็นของเจ้าล่ะ?”  ลีแทยงพึมพำอยู่กับผืนอกกว้างพลางช้อนตามองชายหนุ่มอย่างเปี่ยมด้วยใจเสน่หายิ่ง


“เช่นนั้นเจ้าก็ต้องทำเครื่องหมายเอาไว้ อย่าให้ใครบังอาจมายุ่งกับของรักของเจ้าได้...........”


รัชทายาททรงจับข้อพระกรเล็กของพระชายาให้แตะสัมผัสลงบนหน้าท้องซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแรง รับรู้ได้ถึงความตระหนกของคนตรงหน้าผ่านสีเลือดฝาดบนผิวแก้มและเม็ดเหงื่อซึ่งผุดซึมตามไรผม ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นแรงยามที่ทรงบังคับจับจูงมือน้อยให้เคลื่อนต่ำลงสู่เบื้องล่าง แม้อีกฝ่ายจะออกแรงยื้อยุดด้วยความลังเล หากในที่สุด องค์ชายยองโฮก็ทำลายความไร้เดียงสาและนำพาดอกเหมยแสนงามให้มาหยุดที่ความเป็นชายของพระองค์ได้


เพียงลากผ่านแผ่วเบา มังกรหนุ่มซึ่งหลับใหลอยู่ก็พลันตื่นขึ้น ความแข็งขึงบดเบียดเข้ากับอุ้งมือนุ่มอย่างจัง ทำเอาคนที่เคยเป็นฝ่ายตามในทุกครั้งของการร่วมหอถึงกับสะดุ้งตกใจ


“ขะ.......ข้าต้องทำถึงขั้นนี้เชียวหรือ..........?”


“หากว่าเจ้าหวงแหน ไม่อยากให้นางสนมที่ไหนมาใช้ร่วมกันก็ควรตีตราจับจองเอาไว้ มันจะได้จำเพียงสัมผัสจากเจ้าคนเดียวเท่านั้น” 


วาจาเกลี้ยกล่อมไม่ต่างอะไรกับหลุมพรางล่อหลอกให้ไข่มุกเม็ดงามพลัดหล่นลงไป ทว่า ที่ก้นบึ้งของหลุมลึกนั้นหาใช่หนามแหลมคมคอยทิ่มแทงร่างกายให้แหลกเหลวไม่ แต่เป็นความสุขสมรื่นรมย์อย่างที่คนเป็นสามี-ภรรยาจะตักตวงจากกันและกันได้ต่างหาก  


“มันไม่น่ากลัวดังที่คิดดอก เมียรักของข้า.... แค่ทำอย่างที่ข้าเคยทำให้เจ้าก็พอแล้ว”


“เจ้าห้ามบอกเรื่องนี้กับใครนะ ยองโฮ”


“ความน่ารักของเจ้ามีข้าได้รู้เห็นเพียงคนเดียวก็พอ คนอื่นนอกจากข้าอย่าหวังจะมีวาสนาเทียมข้าเลย”


“เจ้าก็ดีแต่ทำปากหวานใส่ข้าไปวันหนึ่งๆ”


“แต่คืนนี้คงหวานสู้เจ้าไม่ได้หรอกกระมัง........”  


องค์ชายยองโฮเอื้อนเอ่ยวาจากระเซ้าพลางไล้ปลายนิ้วไปตามริมฝีปากอิ่มซึ่งจรดใกล้มังกรของพระองค์มากขึ้นทุกขณะ  


“ได้เวลาที่เจ้าจะร่ายมนต์ให้ข้าลุ่มหลงและเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียวแล้วล่ะ แทยง”




มือบางปลดสายรัดพระสนับเพลาให้คลายออกแล้วร่นลงจนกระทั่งผ้าสีขาวเนื้อดีไปกองอยู่ตรงข้อพระบาท ความแช็งแกร่งสมดังชายชาตรีผงาดตั้งชันประจักษ์สู่สองเนตรพาลให้ดอกเหมยกลีบอ่อนถึงกับลำคอแห้งผากกะทันหัน ความรู้สึกประหม่าตีตื้นขึ้นมามีอิทธิพลในจิตใจอีกคราแต่ความหึงหวงอยากครอบครองคนที่ตนเองหลงรักมาตั้งแต่วัยเยาว์นั้นมีมากกว่า.... อย่างไรร่างกายนี้ก็เคยแปดเปื้อนเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว แม้กายไร้ค่าแต่ใจยังคงเปี่ยมด้วยความรักเพ้อฝัน อย่างน้อยก็ขออย่าให้ต้องเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับคนๆ เดิมเป็นอันพอ

พระชายาเอื้อมหัตถ์ไปแตะต้องความรุ่มร้อนตรงหน้าก่อนจะปลุกเร้ามันอย่างไม่ประสาจนสิ่งนั้นตื่นตัวเต็มที่ เป็นคราแรกนับตั้งแต่คืนอภิเษกที่ทรงรู้สึกว่าตนเองอยู่เหนือพระสวามี และฝ่ายที่ตกอยู่ใต้อาณัติต่าหากเล่าที่จะต้องวิงวอนร้องขอให้ลีแทยงผู้นี้ปลดปล่อยเขาออกจากพันธนาการอันแสนหวานชื่น

“อืม..............”

เสียงแหบพร่าหลุดออกมาทันทีที่ร่างเล็กก้มลงแตะปลายลิ้นลงบนส่วนหัวมังกร แล้วจึงไล้เลียหมุนวนไปรอบแก่นกายนั้นอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง เกลียวคลื่นแห่งความอภิรมย์เริ่มก่อตัวทีละน้อยจนหน้าท้องขององค์ชายหดเกร็ง เศียรแหงนเงยไปด้านหลังเมื่อโพรงปากอุ่นร้อนดูดกลืนส่วนลำตัวเข้าไปกว่าครึ่งค่อน

“ดีมาก แทยง........เมียรักของข้า..............”

ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องพระพักตร์คือศีรษะทุยสวยและเส้นผมยาวสลายก้มๆ เงยๆ อยู่ที่ส่วนกลางลำตัว จะว่าเงอะงะไม่รู้เดียงสาก็ไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะดูเหมือนแทยงจะจดจำได้แทบทั้งหมดว่าในการร่วมรักครั้งที่ผ่านๆ มา ผู้เป็นสวามีเคยปรนเปรอเอาอกเอาใจตนเองไว้เช่นไรบ้างจึงสามารถจดจำมาทำตามได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง.... องค์รัชทายาททรงเกือบหมดท่าปลดปล่อยออกมา แต่ก็พยายามอดกลั้นเอาไว้เพื่อที่จะได้ทรงสำราญให้มากที่สุดในบั้นปลาย

แก่นเนื้อกำยำทั้งขยายใหญ่และเปลี่ยนสีเข้มขึ้นตามแรงอารมณ์ซึ่งโหมกระพือเกินระงับยับยั้ง มังกรสวรรค์ตั้งลำเสียดฟ้ารอคอยให้หงส์งามกระพือปีกรูดร่อนเข้าหาหนแล้วหนแล้วมิรู้หน่าย.... เสียงครางในลำคอดังสลับกับเสียงดูดดึงเสียดสี ด้วยเพราะขนาดที่ใหญ่โตเกินรับ ร่างเล็กจึงต้องผละออกมาโลมเลียบ้างก่อนจะเปลี่ยนเป็นกลืนกินอย่างที่จับได้ว่าองค์ชายยองโฮทรงโปรดปรานให้เขาทำนัก

“ยองโฮ..... ข้าทำดีพอหรือยัง?”  

น้ำเสียงออดอ้อนเว้าวอนถาม แววตาสุกใสดั่งดวงดาวบ่งบออกถึงความปลาบปลิ้มยินดียิ่งที่รัชทายาททรงต้องยอมจำนนต่อพระชายาในห้องบรรทม 

“ข้าน่ารักมากพอที่จะผูกใจเจ้าไม่ให้คิดถึงคนอื่นได้แล้วใช่ไหม ชอฮาของข้า?”


ร่างหนาแย้มโอษฐ์คลี่ยิ้มพึงใจ แม้สติจะกระเจิดกระเจิงด้วยรสรักหวานล้ำที่ดอกเหมยน้อยปรนเปรอให้แต่ก็ได้ยินอย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ.... และมันเป็นครั้งแรกที่แทยงยอมเรียกสวามีอย่างพระองค์ว่าชอฮา

ทั้งรักใคร่และลุ่มหลงจนเกินหักห้ามพระทัย

แม้นมิอาจเอื้อนเอ่ยบอกกล่าวด้วยวาจาก็ขอให้อีกฝ่ายรับรู้ได้ด้วยการกระทำซึ่งมากด้วยแรงพิศวาสเหลือแสน
“ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่าว่าทุกคราที่เราร่วมรักกัน ใจของข้าไม่เคยมีใครอื่นนอกจากเจ้า.........”

“อ๊ะ......ยะ........ยองโฮ........!!”

หัตถ์หนาสั่นระริกด้วยแรงกำหนัดในกายที่เดือดพล่าน องค์รัชทายาทกดร่างอ้อนแอ้นกึ่งเปลือยของพระชายาให้นอนหงายลงบนฟูกบรรทมแล้วตรึงเอาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนถอยหนี.... ทรงปลุกเร้าคลอเคลียบุปผางามจนกระทั่งหยาดน้ำค้างไหลซึมเปรอะเปื้อนไปทั่ว เสียงหวานร้องกระเส่าในขณะที่ช่องทางด้านหลังเปิดกว้างราวกับดอกไม้ซึ่งกำลังอวดโฉมรอคอยให้หมู่แมลงเข้าไปผสมเกสร

“เมียรัก......ไม่เรียกข้าว่าชอฮาแล้วหรือ?”

“ถ้าข้ายอมเรียกแล้วเจ้าจะรักข้าหรือไม่ล่ะ?”

“แน่นอน.... ข้าจะทั้งรัก.........”

วาจาหวานรื่นมาพร้อมกับการเคลื่อนไหวรุกล้ำแทรกผ่านถ้ำดอกเหมย เรียวขางามเหยียดเกร็งยามเมื่อมังกรหนุ่มดุดันบดขยี้ชี้ชนความหวามไหวภายในนั้นอย่างไม่ปราณี  

“แล้วก็จะให้พยานรักของเรากับเจ้าด้วย”


“ชะ.....ชอฮา........อะ...........อ๊า............!!!”

ประโยคหลังนั้นฟังไม่ได้ศัพท์นักด้วยเพราะความเสียวซ่านรัญจวนซึ่งพุ่งปราดขึ้นมากลบทุกสรรพสิ่งให้พร่ามัว.... แก่นกายร้อนระอุเหมือนถ่านไม้ติดไฟสอดแทรกกระทั้นเข้าสุดกำลังจนร่างบางหวีดร้องไม่เป็นภาษา องค์ชายยองโฮจับท่อนขาเล็กทั้งสองข้างพาดไหล่กว้าง เจตนาโถมกายโจนจ้วงความปรารถนาใส่คนตรงหน้าอย่างไม่มีการออมแรง ทั้งที่ทุกครั้งพระองค์จะสามารถควบคุมตนเองได้ดีกว่านี้แท้ๆ ทว่า ยิ่งทรงได้ยินพระชายาร้องเรียกว่าชอฮา ในห้วงดำริก็ยิ่งมีแต่จะรักและตักตวงเอาความทรงจำอันแสนงดงามให้ได้มากที่สุด

จวบจนกระทั่งไข่มุกงามหอบเหนื่อยราวกับจะขาดใจ คราบรักสีขาวจึงพุ่งเป็นสายล้มปริ่มออกมาจากช่องทางที่ทรงใช้ร่วมอภิรมย์ ลีแทยงไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับกายด้วยถูกพระสวามีมอบความสุขสมตอบแทนให้ดังที่ทรงรับปากว่าจะเอ็นดูเขาแต่เพียงผู้เดียว






ชั่วแวบหนึ่งที่ร่างน้อยลืมตาขึ้นมองคนที่กำลังโหมกายใส่ตนเองไม่หยุดยั้ง รู้สึกคล้ายมีบางสิ่งกำลังแหวกว่ายอยู่ในช่องท้อง ปั่นป่วนเลือนลั่นจนต้องยกมือขึ้นลูบคลำด้วยความกังขากับความผิดปกติซึ่งมีมาแต่กำเนิด.... เพียงแต่แทยงคิดว่ามันยังเร็วเกินไปสำหรับเขา เพราะขนาดองค์ชายแจจุงผู้เป็นมารดา กว่าจะตั้งครรภ์ท้องแรกก็หลังจากแต่งงานมาอยู่จวนสกุลชองล่วงเข้าปีที่สาม


“ชอฮาของข้า........เมื่อครู่นี้......ขะ.....ข้า.............”


“เมื่อครู่นี้ทำไมหรือ เหมยน้อย?” 


รัชทายาทยองโฮยังคงแย้มโอษฐ์อย่างพึงพอพระทัย หากเดาไม่ผิด ก็น่าทรงจะทอดพระเนตรเห็นเช่นเดียวกันว่าเชื้อสายมังกรของพระองค์ได้ผ่านเข้าไปในถ้ำดอกเหมยแทบจะทุกหยาดหยด  


“ข้าเพียงแต่มอบในสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับแต่เพียงผู้เดียวอย่างไรเล่า ไม่ชอบหรือ?”


คำถามไร้ซึ่งคำตอบ แต่ไม่กี่ชั่วอึดใจหลังจากนั้น บั้นเอวคอดก็ถูกยกขึ้นสูง สะโพกกลมกลึงหนั่นแน่นถูกตะปบจนแทบอยู่ไม่ติดฟูกบรรทม.... ห้วงความคิดอันแสนยุ่งเหยิงถูกรบกวนด้วยความวาบหวามสุขซ่านซึ่งมาควบคู่กับพิษรักระทมขมขื่น นวลเนื้อทั่วกายเขม็งเกลียวอีกครา ปลายนิ้วจิกลาดไหล่กว้างอย่างลืมตัว ได้แต่ร้องเรียกหาคนที่มอบความทรมานแสนหวานให้ไม่ขาดปาก ก่อนที่องค์รัชทายาทจะทรงหลั่งรินพยานรักของพระองค์เข้ามาอีกไม่รู้กี่ครั้งกี่หน


.


.


.
หากว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้คงได้แต่ปล่อยให้มันเป็นไป แม้ไม่ยอมรับแต่ก็จนปัญญาจะต่อต้าน


ฟ้าคือผู้กำหนดให้ชะตาชีวิตของลีแทยงต้องเป็นเช่นนี้


ให้เขาต้องเป็นชายาขององค์รัชทายาทซอยองโฮ


ให้เขาต้องอุ้มท้องให้แก่ซอยองโฮ


ให้เขาสุขและทุกข์จากการกระทำและคำพูดของซอยองโฮ


.


.


.



ในเมื่อมันเป็นลิขิตจากเทพยดาเบื้องบนแล้ว มนุษย์ธรรมดาสามัญที่ไหนเล่าจะฝืนโองการสวรรค์ได้?
 
 
 
TO BE CONTINUE
 
❉❉❉❉❉❉❉❉❉❉

อ่านจบแล้วกลับไปคอมเมนท์ให้ด้วยนะคะ ^___^
❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten )
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH10 #ชะตาฟ้ากำหนด [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH09 #คิมหันต์สีเลือด [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH08 #มิอาจเอื้อนเอ่ย [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH07 #วังหลวงไร้รัก ตำหนักไร้ใจ [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH06 #จันทราเลือนลับ [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH05 #ริษยาน่าชัง [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH04 #พญาหงส์และผีเสื้อน้อย [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH03 #ราชสีห์คืนถิ่น [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH02 #สิ้นไร้เยื่อใย [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
- ❉❉ UNDESIRABLE : พระชายาแทยง ❉❉ ( JohnYong , Jaeten ) CH01 #วาจาเหยียดหยาม [24 กรกฎาคม 2560 01:00 น.]
ดูทั้งหมด

ความคิดเห็นที่ 1
clb1031

ugg boots


yeezy shoes


burberry handbags


coach outlet online


ugg boots clearance


michael kors outlet clearance


kate spade outlet


mulberry outlet uk


yeezy shoes


michael kors outlet online


michael kors uk


canada goose sale


adidas nmd runner


canada goose parka


michael kors outlet online


longchamp outlet


ugg shoes


pandora charms outlet


discount oakley sunglasses


ugg boots outlet


oakley sunglasses outlet


ray bans


canada goose jackets


coach outlet store online clearance


ugg outlet


gucci outlet


hermes outlet


polo ralph lauren outlet


uggs sale


pandora jewelry


christian louboutin shoes


salvatore ferragamo shoes


christian louboutin shoes


ugg outlet


pandora jewelry


moncler sale


ugg outlet


michael kors


moncler jackets


birkenstock


polo ralph lauren outlet online


canada goose outlet


coach factory outlet online


canada goose jackets


coach handbags outlet


canada goose uk


cheap air jordans


moncler coats


coach factory outlet


polo ralph lauren outlet


ugg boots on sale


longchamp sale


canada goose jackets


moncler sale


air jordan retro


uggs outlet


ugg boots


adidas outlet online


coach outlet online


coach outlet online


michael kors outlet canada


toms


uggs outlet online


canada goose jackets


pandora


uggs outlet


polo ralph lauren outlet


michael kors outlet store


cheap ugg boots


ugg australia outlet


burberry handbags


michael kors


michael kors outlet store


polo ralph lauren outlet


cheap ray ban sunglasses


coach outlet online


louis vuitton factory outlet


uggs outlet


michael kors outlet online


polo ralph lauren outlet online


uggs outlet


mlb jerseys


canada goose outlet


mulberry


the north face outlet


adidas yeezy boost 350


nike air max 2018


ugg outlet


ugg sale


adidas sneakers


louis vuitton outlet store


christian louboutin shoes


cheap uggs


ugg outlet online


uggs clearance


the north face outlet


adidas outlet store


louis vuitton outlet online


coach outlet canada


moncler coats


coach factory outlet online


supreme shirts


nfl jerseys


ray ban sunglasses outlet


ralph lauren outlet online


uggs outlet


christian louboutin shoes


canada goose coats


coach factory outlet


ugg on sale


burberry outlet online


hermes bag


michael kors outlet online


ugg boots


canada goose jackets


canada goose jackets


cheap jordan shoes


mbt


canada goose jackets


pandora outlet


ray ban sunglasses discount


hermes handbags


coach outlet online


louis vuitton outlet online


polo ralph lauren outlet online


ralph lauren uk


michael kors outlet canada


ugg outlet store


kate spade handbags


jerseys cheap


adidas outlet online


harden shoes


ugg outlet store


caterpillar boots


cheap ugg boots


ugg sale


coach outlet online


ralph lauren outlet online


cheap ugg boots


moncler jackets


longchamp bags


cheap air jordans


nmd adidas


birkin handbags


harden vol 1


ray ban sunglasses sale


uggs on sale


air max shoes


yeezy boost 350


adidas ultra boost


ralph lauren outlet online


coach outlet online


cheap oakley sunglasses


canada goose jacket


michael kors outlet online


louboutin shoes


coach factorty outlet online


ralph lauren outlet


ugg boots


adidas store


timberland outlet


cheap ugg boots


uggs clearance


nike shoes


jordan shoes


canada goose coats


cheap oakley sunglasses


moncler pas cher


ugg outlet online


coach factory outlet


coach factory outlet online


uggs outlet


ugg boots outlet


coach outlet online


ugg boots


pandora charms sale


kate spade outlet online


coach outlet store


birkenstock uk


pandora charms sale clearance


coach factory outlet


tory burch outlet online


ralph lauren


cheap ugg boots


uggs outlet


cheap jordan shoes


canada goose jackets


uggs outlet


christian louboutin sale


salvatore ferragamo outlet


ralph lauren outlet online


coach outlet store online


canada goose jackets


canada goose jackets


canada goose coats


uggs


coach outlet online


nike outlet store


kate spade handbags


cheap ray ban sunglasses


adidas yeezy shoes


ferragamo shoes


uggs clearance


cheap ugg boots


michael kors handbags outlet


ray ban glasses


adidas superstar shoes


canada goose clothing


canada goose


ugg boots


fitflop sandals


ugg boots


cheap jordan shoes


ugg outlet


polo ralph lauren outlet online


coach factory outlet online


cheap ugg sale


columbia sportswear outlet


retro 11


ugg outlet store


louis vuitton handbags


louboutin outlet


moncler outlet online


air jordans


polo ralph lauren outlet


ugg boots


north face outlet


ralph lauren sale


pandora charms


polo outlet online


pandora charms


moncler uk


ugg australia


ray bans


hermes bags


canada goose outlet


uggs outlet


moncler outlet online


uggs


red bottoms


uggs outlet


uggs outlet


uggs outlet


polo ralph lauren


coach outlet online


pandora jewelry outlet


ugg canada


ugg boots outlet


discount ray ban sunglasses


north face outlet


supreme uk


nike shoes


pandora charms


louis vuitton outlet


cheap air jordans


ugg slippers


polo ralph lauren outlet


moncler outlet online


canada goose sale


ugg boots women


ugg outlet online


ralph lauren outlet


canada goose sale


burberry outlet online


toms outlet


mlb jerseys whgolesale


canada goose jackets


canada goose outlet


coach outlet online


canada goose jackets


hermens


coach outlet online


ugg boots sale


moncler


ray ban sunglasses discount


michael kors bags


air max


canada goose jackets


ralph lauren sale clearance uk


ugg canada


cheap ray bans


adidas nmd runner


cheap nike shoes


ugg boots


michael kors outlet clearance


coach factory outlet online


nike sneakers


burberry handbags


ralph lauren outlet online


adidas yeezy boost


uggs outlet


ray ban glasses


michael kors outlet store


ferragamo outlet


ugg boots


adidas nmd r1


adidas nmd r1


moncler


ugg sale


pandora charms sale clearance


nike outlet


nike outlet store


coach outlet


ralph lauren outlet online


valentino outlet


coach outlet canada


cheap jordans free shipping


canada goose


air jordans


ralph lauren sale clearance uk


cheap nfl jerseys wholesale


yeezy boost 350


coach outlet online


burberry outlet online


coach outlet store


ugg sale


coach purses


ugg boots outlet


longchamp bags


coach outlet online


ugg


coach outlet online


mlb jerseys


valentino


hermes bags


canada goose outlet online


supreme clothing


fred perry shirts


canada goose outlet


mbt


canada goose sale


louis vuitton outlet store


polo ralph lauren outlet


toms shoes


mulberry handbags


pandora uk


coach outlet online


ray bans


adidas superstars


mulberry uk


ugg boots


coach factory outlet online


timberland outlet store


coach outlet online


coach factory outlet online


michael kors outlet online


north face jackets


polo ralph lauren outlet online


moncler outlet online


adidas nmd r1


nike sneakers


cheap uggs


pandora jewelry outlet


coach outlet online


ugg outlet


coach outlet online


nike cortez classic


cheap jordan shoes


bottes ugg


coach outlet online


kate spade outlet online


ugg boots


moncler coats


adidas shoes


michael kors outlet store


jordans


coach factory outlet


air max


canada goose coats


yeezy boost


ugg outlet


coach factory outlet online


polo ralph lauren outlet


coach factory outlet online


michael kors outlet clearance


pandora charms outlet


ralph lauren sale


canada goose jackets


cheap nfl jerseys


ugg boots outlet


nike outlet online


coach outlet store online


christian louboutin shoes


cheap oakley sunglasses


moncler coats


tory burch shoes


nike outlet store online


ralph lauren


coach outlet online


canada goose coats


nike outlet online


coach factory outlet online


michael kors bags


canada goose outlet


uggs clearance


coach outlet store


longchamp outlet store


kate spade handbags


air jordan shoes


uggs outlet


kate spade outlet


michael kors outlet store


moncler sale


longchamps


fitflops sale clearance


burberry outlet online


ugg boots


yeezy shoes


coach factory outlet online


gucci outlet online


ugg boots


the north face outlet


canada goose sale


pandora charms sale clearance


pandora charms outlet


uggs outlet


birkenstock shoes


canada goose jacket


oakley sunglasses outlet


coach outlet store online


burberry outlet


the north face jackets


moncler jacket


ray ban sunglasses cheap


christian louboutin sale


cheap jordans


coach factory outlet online


louis vuitton factory outlet


uggs outlet


yeezy boost 350


canada goose sale


michael kors outlet clearance


coach outlet store


louis vuitton outlet online


uggs outlet


canada goose jackets


michael kors outlet clearance


toms


uggs outlet


toms


ralph lauren outlet


ugg boots clearance


ugg outlet


nike huarache shoes


ugg boots sale


michael kors outlet online


cheap jordan shoes


uggs outlet


coach outlet online


cheap uggs


coach factorty outlet online


michael kors


coach outlet online


north face sale


adidas outlet store


red bottom heels


canada goose outlet


fred perry polo shirts


pandora charms outlet


red bottom


birkenstock outlet


ray ban sunglasses outlet


uggs


michael kors outlet online


ralph lauren sale


moncler jackets


louboutin outlet


canada goose uk


michael kors outlet store


canada goose sale


michael kors


canada goose coats


adidas yeezy boost


pandora jewelry store


burberry outlet online


polo ralph lauren


kate spade outlet online


tory burch outlet online


pandora charms


north face jackets


louis vuitton factory outlet


michael kors outlet store


cheap jordans for sale


clb1031

ชื่อ : clibin009   E-mail : clibin009@gmail.com    วันที่ : 31 ตุลาคม 2560 14:36 น.
IP : 43.249.130.XXX

ความคิดเห็นที่ 2
mt0103

pandora store


salvatore ferragamo


adidas shoes


ultra boost


polo ralph lauren outlet online


ralph lauren outlet


longchamp handbags


oakley sunglasses


christian louboutin outlet


canada goose sale


pandora charms


cheap oakley sunglasses


oakley sunglasses


coach factory outlet online


columbia sportswear


moncler jackets


ralph lauren outlet


hermes birkin


canada goose


air jordans


coach handbags


pandora jewelry


polo ralph lauren outlet online


nike outlet online


pandora charms


timberland boots


canada goose outlet


ugg outlet


canada goose clothing


ralph lauren uk


adidas


coach factorty outlet


canada goose outlet


michael kors handbags


louis vuitton outlet


nike zoom


oakley sunglasses


ray ban sunglasses


louboutin shoes


north face outlet


cheap mlb jerseys china


nfl jerseys wholesale


longchamp outlet


polo ralph lauren outlet


canada goose jackets uk


air max 2018


north face jackets


moncler outlet


canada goose sale


ugg outlet


polo ralph lauren outlet


pandora jewelry


polo ralph lauren outlet


nike air max


kate spade


cheap oakley sunglasses


fred perry polo


cheap jordans


coach outlet store


canada goose sale


ugg boots


ugg boots


adidas nmd


michael kors outlet


ralph lauren


red bottom shoes


michael kors outlet


kate spade handbag


ugg outlet


coach factory outlet


the north face


air max 2017


coach factory outlet


ugg boots


coach outlet


pandora charms


ralph lauren outlet


fitflops


michael kors handbags


ray ban sunglasses


adidas outlet


coach factory outlet online


canadian goose


longchamp outlet online


cheap uggs


coach outlet store online


ugg outlet


ugg boots


coach canada


ugg outlet


pandora charms


coach factory outlet


ugg outlet


ugg boots


ugg outlet


pandora charms


coach outlet


christian louboutin outlet


gucci outlet


philipp plein outlet


coach outlet store


adidas nmd


red bottoms


ray ban sunglasses


ugg outlet


nike shoes


ugg outlet store


fitflops sale


cheap ray ban sunglasses


tory burch outlet


michael kors


ralph lauren


ralph lauren uk


michael kors outlet clearance


yeezy boost


kate spade outlet


north face jackets


adidas yeezy


canada goose


michael kors outlet clearance


michael kors outlet clearance


ugg australia


canada goose uk


louis vuitton outlet store


cheap jordans


moncler


michael kors outlet


north face outlet online


ralph lauren outlet


ugg boots


ferragamo shoes


ugg outlet


canada goose uk


pandora charms sale clearance


philipp plein shirt


moncler jackets outlet


ugg boots


moncler outlet


adidas superstar


michael kors outlet


adidas campus


cheap mlb jerseys


moncler jackets


canada goose outlet


kate spade outlet


adidas yeezy boost


coach outlet


coach outlet online


burberry


coach outlet


ralph lauren outlet


tory burch outlet


burberry outlet canada


coach factorty outlet


coach outlet


moncler outlet


ugg outlet


michael kors outlet clearance


ugg boots on sale


hermes handbags


jordan retro


jordan shoes


canada goose outlet


polo ralph lauren outlet online


yeezy boost


ugg outlet


michael kors outlet online


air max 2018


air jordan shoes


ugg outlet


louis vuitton outlet


cat boots


oakley sunglasses


cheap ray ban sunglasses


canada goose jackets


ugg outlet


canada goose jackets


adidas nmd


michael kors outlet


jordan shoes


yeezy boost


hermens bags


mbt shoes


canada goose outlet


canada goose outlet


pandora charms sale clearance


yeezy boost


michael kors outlet store


pandora charms sale clearance


coach outlet


gucci handbags


adidas outlet


ugg boots


nike outlet


adidas yeezy boost


canada goose coats


ugg outlet


pandora charms sale


ralph lauren outlet


coach outlet


valentino shoes outlet


coach factory outlet


ray ban sunglasses


moncler jackets


canada goose outlet


cheap uggs


cheap nfl jerseys


pandora charms uk


mulberry uk


fitflops


polo ralph lauren


ralph lauren outlet


uggs outlet


canada goose outlet


louis vuitton outlet online


cheap ray ban sunglasses


pandora charms


mbt shoes


burberry outlet store


valentino shoes


canada goose outlet


kate spade handbags


cheap nfl jerseys


uggs


coach factory outlet


mbt


adidas yeezy boost


coach outlet


pandora jewelry


kate spade bags


nmd shoes


michael kors outlet


adidas yeezy


fitflops sale clearance


ugg boots


moncler jackets


yeezy 350 boost


ralph lauren outlet


canada goose


coach canada


adidas outlet


coach outlet


nike shoes


kate spade outlet


ralph lauren outlet


michael kors outlet online


nike shoes for men


uggs clearance


ugg outlet


moncler outlet


kate spade outlet store


canada goose sale


coach factory outlet


polo ralph lauren outlet


adidas yeezy


coach outlet


pandora jewelry outlet


uggs canada


uggs


pandora charms


ralph lauren sale clearance


coach outlet


ralph lauren uk


cheap jordans


north face jackets


moncler outlet


coach bags


yeezy boost


canada goose outlet


ugg boots on sale


cheap uggs


mulberry handbags


ugg boots


michael kors outlet


ray ban sunglasses


adidas shoes


air max 97


cheap jordans


ugg boots canada


canada goose


longchamp handbags


coach outlet


canada goose outlet


polo outlet


longchamp uk


canada goose uk


air jordan shoes


coach factory outlet


polo outlet


longchamp outlet


ugg sale


louis vuitton outlet online


adidas yeezy


supreme new york


burberry outlet


ferragamo outlet


christian louboutin outlet


north face outlet


ugg outlet


salvatore ferragamo shoes


michael kors outlet


uggs canada


coach outlet


tory burch outlet store


pandora charms sale


polo ralph lauren outlet online


pandora charms


michael kors outlet


louis vuitton


cheap uggs


nfl jerseys wholesale


michael kors factory outlet


michael kors outlet


jordans


adidas shoes


burberry outlet


cheap ray bans


canada goose outlet


north face outlet


coach outlet


supreme clothing


pandora outlet


adidas shoes


coach factory outlet


fred perry


polo ralph lauren outlet online


ugg outlet


canada goose jackets


coach outlet


canada goose


canada goose outlet


cheap jordans free shipping


moncler outlet


adidas yeezy


north face jackets


fitflops sale clearance


canada goose outlet


ralph lauren outlet


ugg boots


michael kors uk


ralph lauren sale clearance


air jordans


ugg shoes


nike outlet store


cheap jordans for sale


cheap nfl jerseys


timberland boots outlet


nike outlet


michael kors outlet online


cheap jordans


uggs


supreme clothing


hermes outlet


mulberry outlet


canada goose outlet


nike air max


coach outlet store online clearances


nike store


cheap ray ban sunglasses


pandora outlet


coach factory outlet


burberry outlet


coach factory outlet


kate spade outlet store


toms outlet


timberland boots


moncler coats


michael kors outlet


cheap ray bans


discount oakley sunglasses


jordan retro 11


canada goose jackets


louboutin shoes


adidas shoes


ugg boots for women


nike shoes


canada goose outlet


moncler uk


uggs outlet


adidas superstar


oakley sunglasses


christian louboutin


birkenstock sandals


pandora outlet


ugg outlet online


fitflops


air max 97


uggs outlet


oakley sunglasses sale


ralph lauren outlet


canada goose outlet


michael kors handbags


moncler jackets


kate spade


christian louboutin


adidas nmd


coach outlet


louis vuitton outlet store


moncler


coach outlet online


canada goose uk


michael kors outlet clearance


birkenstocks


pandora jewelry


red bottoms shoes


michael kors canada


oakley sunglasses


canada goose jackets


cheap mlb jerseys


ugg outlet


hermes bags


coach outlet


cheap ugg boots


timberland outlet


yeezy boost 350


hermes handbags


ray ban sunglasses


ralph lauren outlet


coach outlet


ugg boots


ugg ustralia


nmd adidas


ralph lauren uk


mulberry bags


michael kors outlet


canada goose


harden vol 1


canada goose uk


hermes handbags


louis vuitton outlet


michael kors outlet


michael kors outlet


polo ralph lauren outlet


doudoune moncler


jordan shoes


canada goose


supreme clothing


nmd adidas


coach outlet


michael kors outlet store


michael kors outlet


michael kors outlet


canada goose jackets


cheap ray ban sunglasses


nike outlet store


ray ban sunglasses discount


michael kors canada


canada goose jackets


pandora


coach outlet store


ugg outlet


ugg boots


coach outlet store


coach outlet store


nike outlet


coach factory outlet


coach outlet


canada goose outlet


coach factory outlet


burberry sale


pandora jewelry


ugg shoes


coach outlet


ralph lauren outlet


coach factory outlet


canada goose jackets


mt0103

ชื่อ : ninest123   E-mail : ninestab123@gmail.com    วันที่ : 2 มกราคม 2561 15:41 น.
IP : 69.167.25.XXX

  แสดงความคิดเห็น

ตัวหนา ตัวเอียง ตัวขีดเส้นใต้ ตัวขีดกลาง ชิดซ้าย กึ่งกลาง ชิดขวา รูปภาพ ลิ้งก์ ขนาดต้วอักษร สีต้วอักษร

ชื่อ: *
E-mail : *
ไม่ต้องการแสดง Email
รหัสตรวจสอบ : Security Image
* กรุณากรอกรหัสที่อยู่ในรูป

Copyright by http://www.alizzykame.com
2006-2015
Engine by MAKEWEBEASY